Türkiye, Akdeniz iklim kuşağında yer alması ve uygun ekolojik koşulları sayesinde fıstıkçamı (Pinus pinea L.) yetiştiriciliği açısından önemli bir potansiyele sahiptir. Ülkemiz geçmişte dünya çam fıstığı üretiminde üst sıralarda yer alırken, son yıllarda zararlı popülasyonlarındaki artış, iklimsel dengesizlikler ve verim düşüklüğü nedeniyle üretim hacminde belirgin gerilemeler yaşanmaktadır. Bu çalışmada, Türkiye’de fıstıkçamı yetiştiriciliğinin mevcut durumu, potansiyeli, karşılaşılan sorunlar ve sürdürülebilir üretim olanakları silvikültürel ve ekolojik açıdan değerlendirilmiştir. Orman Genel Müdürlüğü (OGM), TÜİK ve çeşitli akademik kaynaklardan elde edilen veriler doğrultusunda fıstıkçamı alanlarının dağılımı, üretim miktarları, ekolojik istekleri ve yetiştiricilik teknikleri incelenmiştir. Ayrıca literatür taraması yoluyla verim düşüşlerinin nedenleri, zararlı etkileri, iklimsel stres faktörleri, budama ve hasat uygulamaları, kooperatifçilik yapısı ve pazarlama süreçleri analiz edilmiştir. Bulgular, Türkiye’de fıstıkçamı üretiminde yaşlanmış meşcereler, Thaumetopea pityocampa ve Leptoglossus occidentalis gibi zararlılar, düzensiz yağış rejimleri, hatalı silvikültürel uygulamalar ve erken hasat nedeniyle belirgin verim kayıpları görüldüğünü ortaya koymaktadır. Bunun yanında genetik varyasyonun sınırlı olması, uygun tohum kaynaklarına erişimin kısıtlılığı ve modern üretim tekniklerinin yeterince yaygınlaşmaması üretim verimliliğini olumsuz etkilemektedir. Sonuç olarak, fıstıkçamı yetiştiriciliğinin sürdürülebilir biçimde geliştirilmesi için aşılı fidan üretiminin yaygınlaştırılması, genetik ıslah programlarının uygulanması, entegre zararlı yönetimi stratejilerinin oluşturulması, mekanizasyonun artırılması ve üretici kooperatiflerinin güçlendirilmesi gerekmektedir. Bu önlemlerin hem ekonomik verimliliği artırarak hem de ekolojik dengeyi koruyarak fıstıkçamı sektörünün uzun vadeli sürdürülebilirliğini güvence altına alacağı değerlendirilmektedir.
Turkey has significant potential for stone pine (Pinus pinea L.) cultivation due to its location within the Mediterranean climate zone and the presence of suitable ecological conditions. Although the country previously ranked among the leading producers of pine nuts worldwide, a noticeable decline in production has occurred in recent years as a result of increasing pest populations, climatic instabilities, and reduced yields. This study evaluates current the status, potential, challenges, and sustainable production opportunities of stone pine cultivation in Turkey from silvicultural and ecological perspectives. Using data obtained from the General Directorate of Forestry (OGM), the Turkish Statistical Institute (TÜİK), and various academic sources, the distribution of stone pine stands, production quantities, ecological requirements, and cultivation techniques were examined. In addition, through an extensive literature review, the underlying causes of yield decline, pest damage, climatic stress factors, pruning and harvesting practices, cooperative structures, and marketing processes were analyzed. Findings indicate that significant yield losses in Turkey’s stone pine production are primarily associated with aging stands, pests such as Thaumetopea pityocampa and Leptoglossus occidentalis, irregular precipitation patterns, improper silvicultural practices, and premature harvesting. Furthermore, limited genetic variation, restricted access to suitable seed sources, and the insufficient adoption of modern production techniques negatively affect production efficiency. In conclusion, the sustainable development of stone pine cultivation in Turkey requires the widespread use of grafted seedlings, the implementation of genetic improvement programs, the establishment of integrated pest management strategies, the enhancement of mechanization, and the strengthening of producer cooperatives. These measures are expected to ensure the long-term sustainability of the stone pine sector by improving economic efficiency while maintaining ecological balance.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Ziraat Mühendisliği (Diğer), Hasat Sonrası Bahçecilik Teknolojileri (Taşımacılık ve Depolama dahil), Bahçe Bitkileri Yetiştirme ve Islahı (Diğer), Ormancılık (Diğer) |
| Bölüm | Derleme |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 8 Eylül 2025 |
| Kabul Tarihi | 28 Kasım 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 30 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 7 Sayı: 2 |