Common Trace in Philosophy and Psychoanalysis: Levinas and Lacan
Öz
In general, the study aims to reveal the similar concepts, analogies and relations between the two thinkers in addition to the differences used by these two thinkers in the face of the traditional ethical and traditional psychoanalytic thought systems of Jacques Lacan and Emmanuel Levinas living in the same age. Because of Lacanian psychoanalysis, the Other/other, the Levinian ethics, and the Other/someone else are seen as the traces that must be followed in order for the self to be the subject. These two important concepts that are lost, the Levinasian one (il ya) and the Lacanian one, are related to the mirror phase and are evaluated together with the writing that the transition from the symbolic plane to the imaginary plane and or the confrontation that is lost in order to be the ethical subject may also be due to the face. The state of desire, which is associated with the unconscious and the ethical, is another state that is examined in writing with the possibility of seeing the same view from different windows. Along with their similarities, the points where the two thinkers are separated from each other and therefore the two thought systems are also mentioned. The sharp lines of ethics and psychoanalysis are softened by different authors and different subjects through the work. The realization of this goal is made possible by the study of "Lost Confrontation: Levinas and Lacan."
Keywords: Psychoanalysis, someone else, ethics, other, subject.
Anahtar Kelimeler
Felsefe ile Psikanaliz'de İz Ortaklığı: Levinas ve Lacan
Öz
Bu çalışma genel olarak aynı çağ içerisinde yaşayan Jacques Lacan ve Emmanuel Levinas’ın kendilerinden önceki geleneksel etik ve geleneksel psikanaliz düşünce sistemlerinin karşısında bu iki düşünürün kullandığı benzer kavramların, analojilerin, iki düşünür arasındaki bağıntıların buna ek olarak da farklılıkların ortaya konulmasını amaçlamaktadır. Lacancı psikanaliz dolayısıyla Öteki/öteki, Levinasçı etik dolayısıyla da Başkası/başkası, ben’in özne olabilmesi adına sürülmesi gereken izler olarak görülmektedir. Kayıp olan bu iki önemli kavram, Levinasçı var( il ya) ve Lacancı ayna evresiyle ilişkilendirilerek simgesel düzlemden imgesel düzleme geçişi ve yahut etik özne olabilmek adına kayıp olan yüzleşmenin yine yüz dolayısıyla olabileceği yazıyla birlikte değerlendirmeye tabi tutulur. Bilinçdışı ve etik ile ilişkilendirilen arzu durumu farklı pencerelerden aynı manzarayı görebilmenin olanağı ile yazı içerisin de incelenen bir diğer durum olmaktadır. Benzerlikleriyle birlikte iki düşünürün birbirinden ayrıştığı ve dolayısıyla iki düşünce sisteminin de ayrıştıkları noktalardan da bahsedilmektedir. Etik ve psikanaliz’in keskin çizgileri, eser aracılığıyla farklı yazarlar ve farklı konular dolayısıyla yumuşatılmaktadır. Söz konusu amacı gerçekleştirebilmek, “Kayıp Yüzleşme: Levinas ve Lacan” adlı eserin incelenmesiyle olanaklı hale gelebilmektedir.
Anahtar Sözcükler: Psikanaliz, başkası, etik, öteki, özne.
Anahtar Kelimeler
