Hipnotize Kamusallık: Dijital Narsisizmin Psikopolitik Egemenliği

Öz

Bu çalışma, kamusal meselelerin bireysel düzeyde narsisistik tepkilerle ifade edilmesini, siyasal psikoloji çerçevesinde ele almaktadır. Günümüz bağlamında görme ve görülme pratikleri, benlik inşasının merkezine yerleşmiş; bu durum, bireysel psikodinamik süreçler ile kamusal alan arasındaki sınırların silikleşmesine yol açmıştır. Kamusal karşılaşmalar giderek daha fazla doğrudan etkileşim yerine dijital imgeler aracılığıyla gerçekleşmekte; bireyler ise siyasal tutumlarını, benlik imgeleriyle uyumlu kamusal temsiller içinde şekillendirmektedir. Çalışma, dijital teknolojilerin bireyin kendi ürettiği imgeler karşısında büyülenmiş bir konuma sürüklendiği ve bu imgelerin tekrar mantığıyla dolaşıma girdiği narsisistik bir döngüyü beslediğini ileri sürmektedir. Bu süreç, benliğin yalnızca kendi onayını arayan bir imgeye dönüştüğü ve siyasal deneyimin tüketim mantığına dayalı olarak yapılandığı bir zemine işaret eder. Böylece siyasal katılım, eleştirel düşünmeden uzaklaşıp benlik imgelerinin kamusal onayını aramaya yönelir. Bu dinamik, siyasal öznenin dönüşümüne işaret ederken politik etkileşim kapasitesinin zayıflamasına da katkıda bulunmaktadır. Bu bağlamda siyasal olan bireyselleşmekte, bireysel olan ise alternatif gerçeklikler inşa eden imgeler aracılığıyla narsisistik form dâhilinde kamusallaşmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Siyasal Psikoloji
• Siyasal Teori
• Kamusallık
• Narsisizm
• Dijital Çağ

Etik Beyan

Bu çalışma etik kurul izni gerektirmemesi nedeniyle etik kurul izni olmaksızın gerçekleştirilmiştir.

Hypnotized Publicity: The Psychopolitical Dominion of Digital Narcisism

Öz

This study examines how public issues are articulated through narcissistic responses at the individual level, within the framework of political psychology. In contemporary settings, the practices of seeing and being seen have become central to self-construction, resulting in the erosion of boundaries between individual psychodynamics and the public sphere. Public encounters increasingly occur through digital images rather than direct interpersonal engagement, while individuals form their political attitudes within public representations aligned with their self-images. The study argues that digital technologies foster a narcissistic loop in which individuals become captivated by their self-produced images, which circulate through a logic of repetition. This process establishes a mode of political experience grounded in consumption, where the self becomes an image that seeks only its own affirmation. Consequently, political participation shifts from critical reflection toward the pursuit of public recognition for the self-image. This dynamic signal a transformation of the political subject and contributes to the weakening of political deliberation. In such a context, the political is individualized, while the individual becomes public through images that construct and legitimize alternative realities.

Anahtar Kelimeler

• Political Psychology
• Political Theory
• Publicity
• Narcissism
• Digital Age

Etik Beyan

Since this study did not require approval from an ethics committee, it was conducted without such approval.

Kaynakça

1. Adorno, T. W. (2003). Auschwitz sonrasında eğitim. (B. O. Doğan, Çev.). Cogito, 36.
2. Adorno, T. W. (2012). Minima moralia. (O. Koçak ve A. Doğukan, Çev.). Metis Yayınları.
3. Adorno, T. W. ve Horkheimer, M. (2014). Aydınlanmanın diyalektiği. (N. Ülner ve E. Öztarhan Karadoğan, Çev.). Kabalcı Yayınları.
4. Agamben, G. (2017). Çıplaklıklar. (S. Kılıç, Çev.). Alef Yayınevi.
5. Arendt, H. (2018). Sorumluluk ve yargı. (M. Serin, Çev.). Sel Yayınları.
6. Badiou, A. (2015). Platon’un devleti. (S. Kılıç ve N. Özyıldırım, Çev.). Metis Yayınları.
7. Barthes, R. (2017). Sesin rengi. (A. N. Bingöl, Çev.). Metis Yayınları.
8. Baudrillard, J. (2005). Anahtar sözcükler. (O. Adanır ve L. Yıldırım, Çev.). Paragraf Yayınları.

9. Baudrillard, J. (2012). Kusursuz cinayet. (N. Sevil, Çev.). Ayrıntı Yayınları.
10. Baudrillard, J. (2017). Tüketim toplumu. (N. Tutal ve F. Keskin, Çev.). Ayrıntı Yayınları.
11. Baudrillard, J. (2020). Kötülüğün şeffaflığı. (I. Ergüden, Çev.). Ayrıntı Yayınları.
12. Bauman, Z. ve Lyon, D. (2016). Akışkan gözetim. (E. Yılmaz, Çev.). Ayrıntı Yayınları.
13. Bauman, Z. (2012). Akışkan aşk. (I. Ergüden, Çev.). Versus Kitap.
14. Bauman, Z. (2017). Akışkan modernite. (S. O. Çavuş, Çev.). Can Yayınları.
15. Bauman, Z. (2023). Tüketici hayat. (K. Oğuz, Çev.). Tellekt Yayınları.
16. Berger, J. (1988). O ana adanmış. (Y. Salman ve M. Gürsoy, Haz.). Metis Yayınları.
17. Berger, J. (1999). Görünüre dair küçük bir teoriye doğru adımlar. (B. Somay, Çev.). Metis Yayınları.
18. Berger, J. (2014). Görme duyusu. (O. Akınhay, Çev.). Agora Yayınları.
19. Berger, J. (2017). Görme biçimleri. (Y. Salman, Çev.). Metis Yayınları.
20. Bourdieu, P. (2016). Akademik aklın eleştirisi. (P. B. Yalım, Çev.). Metis Yayınları.
21. Bruckner, P. (2006). Masumiyetin ayartıcılığı. (H. Tuncer, Çev.). Ayrıntı Yayınları.
22. Bruckner, P. (2012). Aşk paradoksu. (O. Kunal, Çev.). Yapı Kredi Yayınları.
23. Colomina, B. (2020). Kamusallık ve mahremiyet. (A. U. Kılıç, Çev.). Metis Yayınları.
24. Comte-Sponville, A. (2012). Büyük erdemler risalesi. (I. Ergüden, Çev.). İletişim Yayınları.
25. Deleuze, G. (2013a). Foucault. (B. Yalım ve E. Koyuncu, Çev.). Norgunk Yayınları.
26. Deleuze, G. (2013b). Müzakereler. (İ. Uysal, Çev.). Norgunk Yayınları.
27. Deleuze, G. (2015). Anlamın mantığı. (H. Yücefer, Çev.). Norgunk Yayınları.
28. Deleuze, G. (2017). Fark ve tekrar. (B. Yalım ve E. Koyuncu, Çev.). Norgunk Yayınları.
29. Dürüşken, Ç. (1991). Stoa mantığı. Felsefe Arkivi, 28.
30. Foucault, M. (2007). Cinselliğin tarihi. (H. U. Tanrıöver, Çev.). Ayrıntı Yayınları.
31. Foucault, M. (2016). Entelektüelin siyasi işlevi. (I. Ergüden, O. Akınhay ve F. Keskin, Çev.). Ayrıntı Yayınları.
32. Foucault, M. (2018). Hermenötiğin kökeni. (Ş. Çiltaş Solmaz, Çev.). Ayrıntı Yayınları.
33. Foucault, M. (2020). Eleştiri nedir? Kendilik kültürü. (M. Erşen, Çev.). Ayrıntı Yayınları.
34. Gane, M. (2008). Jean Baudrillard: Radikal belirsizlik. (A. Utku ve S. Toker, Çev.). De Ki Yayınları.
35. Heidegger, M. (2008). Varlık ve zaman. (K. Ökten, Çev.). Agora Kitaplığı (Orijinal eserin basım tarihi 1927).
36. Laing, R. D. (1993a). Yaşantının politikası. (K. Sayar, Çev.). Vadi Yayınları.
37. Laing, R. D. (1993b). Bölünmüş benlik. (S. Çelik, Çev.). Kabalcı Yayınları.
38. Latour, B. (2019). Rota. (O. Türkay, Çev.). Kolektif Kitap.
39. Lowen, A. (2016). Narsisizm: Gerçek benliğin inkârı. (T. Çetin, Çev.). Cem Yayınevi.
40. Marcuse, H. (2023). Eros and civilization. Routledge (Orijinal eserin basım tarihi 1955).
41. May, T. (2012). Yeni girişimciler: Foucault ve tüketim toplumu. (M. Mandalinci, Çev.). Cogito, 70–71.
42. Saramago, J. (2008). Küçük anılar. (İ. Kut, Çev.). Can Yayınları.
43. Spinoza, B. (2016). Teolojik-politik inceleme. (C. B. Akal ve R. Ergün, Çev.). Dost Kitabevi (Orijinal eserin basım tarihi 1670).
44. Spinoza, B. (2017). Ethica. (Ç. Dürüşken, Çev.). Alfa Yayınları (Orijinal eserin basım tarihi 1677).
45. Stiegler, B. (2012a). Politik ekonominin yeni bir eleştirisi için. (E. Koytak, Çev.). MonoKL Yayınları.
46. Stiegler, B. (2012b). Mistagoji: Çağdaş sanat üstüne. J. Backstein vd. (Haz.), Farklı dünyaları düşünmek içinde. (E. Ayhan, Çev.). Metis Yayınları.
47. Veyne, P. (2014). Foucault. (I. Ergüden, Çev.). Alfa Yayınları.
48. Wittgenstein, L. (2013). Kesinlik üstüne + Kültür ve değer. (D. Şahiner, Çev.). Metis Yayınları.
49. Zizek, S. (2011). Olumsuzla oyalanma. (H. Gür, Çev.). İmge Kitabevi.
50. Zizek, S. (2020). Mutlak geritepme. (B. E. Aksoy, Çev.). Encore Yayınları.