Sistem Geliştirme: Web Tabanlı Uzaktan Eğitim ile Trafik Kazalarının Önlenmesi

Öz

Çağımızda toplumsal yaşamın yoğunlaşması kargaşa ve anarşiyi artırmaktadır. Bu problemi aşmanın en temel açılımı düzenli ve birbiriyle anlaşıp konuşa bilen iç içe sistemler kurabilmekten geçer. Yine çağın en büyük problemlerinden olan trafik kazaları ve bu kazalara karışanların çok büyük bir oranının ehliyetli olması bu çalışmanın gerekliliğini ortaya koymaktadır. Bu çalışmanın amacı, trafik kazalarına sürücü kusurları ile karışmış kişilerin yeniden eğitilmesini konusunda devletin uygulamasını için önerilen bir sistem geliştirme ve uygulamasıdır. Özellikle kazalara birden fazla kez karışmış veya kural ihlali yapmış ve bu kazalarda/kural ihlallerinde “sürücü kusurları” ön planda yer alan sürücülerin belirlenmesi, yine bu sürücülerin genel trafik bilgilerinin ölçülmesi ve kusur yoğunluklarının ortaya konması sonucunda kusurların internet tabanlı eğitimle ortadan kaldırılması hedeflenmektedir. Kazalara karışmış kişilerin özellikle kazadaki kusur çeşitliliği ve sıklığı üzerinde durularak ve sürücülerin genel trafik bilgileri tespit edilerek elde edilen bilgiler ışığında çalışma amacı olan yeniden trafik eğitimi gerçekleştirilirken bu kusurlar üzerinde eğitimin yoğunlaşması hedeflenmektedir. Çalışmada, uzaktan eğitim tabanlı gerçekleştirilen eğitim nesne tabanlı programlama kullanılarak yazılan www.e-surucu.com internet adresinde 366 kişiden oluşan deneklere uygulanmıştır. Bu çalışmada, ilk sınav ve son sınav sonuçları temel alınarak elde edilen veriler ışığında değerlendirme yapılmıştır. Değerlendirmeler sonucunda kursiyerlerin ortalama başarı puanları eğitim modülü uygulaması öncesi ilk sınav için 16,46 iken, eğitim modülü uygulaması sonrası son sınav için 30,02 düzeyine çıkmıştır. Dolayısıyla kurgulanan sistem başarıya ulaşmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Sistem Geliştirme
• Uzaktan eğitim
• Çevrim İçi Uygulama
• Sürücü Eğitimi
• İlk Test-Son Test

System Development: Preventing Traffic Accidents with Web Based Distance Education

Öz

In our age, the concentration of social life increases the chaos and anarchy. The most basic aspect of overcoming this problem is to establish intertwined systems that can deal with each other regularly and mutually. Again, one of the biggest problems of the age is traffic accidents and a very large proportion of those involved in these accidents is capable of proving the necessity of this study. The aim of this study is to develop and implement a proposed system for the implementation of the state on the re-education of persons involved in traffic accidents with driver defects. In particular, the determination of drivers who have been involved in accidents more than once or have been in violation of the rules and who are in the forefront of “driver defects” in these accidents/violations of the rules again, as a result of measuring the general traffic information of these drivers and revealing the defects intensities, it is aimed to eliminate the defects with Internet based training. By focusing on the diversity and frequency of the fault in the accident and by determining the general traffic information of the drivers of the persons involved in the accident in the light of the information obtained, it is aimed to intensify the training on these defects while traffic re-training is carried out in line with the purpose of this study. In this study, written by using Object-Oriented Programming with distance-based training performed www.e-surucu.com the internet address was applied to subjects of 366 people. In this study, based on the results of the first exam and the final exam, evaluation was made in the light of the data obtained. The average achievement scores of the participants were 16,46 for the first exam before the training module application, and 30,02 for the final exam after the training module application. Therefore, the system that was created has reached success.

Anahtar Kelimeler

• System design
• distance education
• online application
• driver training
• pre-test post-test

Kaynakça

1. Aşman Alikılıç, Ö. (2011). Halkla İlişkiler 2.0: Sosyal Medyada Yeni Paydaşlar, Yeni Teknikler. Ankara: Efil.
2. Adıyaman, Z. (2002). Uzaktan Eğitim Yoluyla Yabancı Dil Öğretimi. Uluslararası Eğitim Teknolojileri Konferansı. Türkiye.
3. Al, U. M. (2004). Web Tabanlı Uzaktan Eğitim Sistemleri: Sahip Olması Gereken Özellikler Ve Standartlar. Bilgi Dünyası, 5(2), 259-271.
4. Ataman, G. (2002). İşletme Yönetimi. İstanbul: Türkmen Kitabevi.
5. Büyükduman, F. İ. (2012). Eğitimde Sistem ve Sistem Yaklaşımı. https://www.academia.edu/4120931/E%C4%9Fitimde_Sistem_ve_Sistem_Yakla%C5%9F%C4 %B1m%C4%B1 adresinden alındı
6. Baym, N. K., & Boyd, D. (2012). Socially Mediated Publicness: An Introduction. Journal of Broadcasting & Electronic Media, 320-329.
7. Bayraktutan, G., Binark, M., Çomu, T., Doğu, B., İslamoğlu, G., & Telli Aydemir, A. (2012, Mart 7). Sosyal Medyada 2011 Genel Seçimleri: Nitel- Nicel Arayüzey İncelemesi. Selçuk İletişim, 5-29.
8. Bek, A. (2007). 2004 Yılında İstanbul-Ankara Devlet Yolunda Meydana Gelen Ölümlü, Yaralanmalı Trafik Kazalarının Hava Durumu, Yol Satıh Durumu Ve Yoldaki Yön Durumuna Bağlı Olarak İncelenmesi. Ankara: Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.

9. Belkin, L. (2011, Şubat 23). Queen of the Mommy Bloggers. www.newyorktimes. com: http://www.nytimes.com/2011/02/27/magazine/27armstrong-t.html adresinden alındı
10. Brauckmann, S. (1999). Luminaries of the Systemics Movement. ISSS.
11. Casey, S. (2017, Ocak 17). 2016 Nielsen Social Media Report. Nielsen. adresinden alındı
12. Cooper, C. E., McLanahan, S. S., Meadows, S. O., & Brooks Gunn, J. (2009). Family Structure Transitions and Maternal Parenting Stress. Journal of Marriage and Family, 71(3), 558-574.
13. Çetiner, M. H. (1999). İnternete Dayalı Uzaktan Eğitim ve Çoklu Ortam Uygulamaları. ODTÜ Enformatik Enstitüsü 5.İnternet Konferansı. Ankara.
14. Demirci, A. (2006). İnternetle Tüketici Eğitimi . Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
15. Dinçer, S. (2017). Bilgisayar Destekli Eğitim Ve Uzaktan Eğitime Genel Bir Bakış. In IEEE International Conference on INnovations in Intelligent SysTems and Applications (INISTA). 2006.
16. Economist, T. (2006, Nisan 20). It's The Links, Stupid. The Economist: http://www.economist.com/node/6794172 adresinden alındı
17. Erkuş, A. (2005). Bilimsel Araştırma Sarmalı. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
18. Erkuş, A. (2005). Bilimsel Araştırma Sarmalı. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
19. Erkut, Y. S. (2013). Web Tabanlı Uzaktan Eğitim Sistemi . J. Chem. Inf. Model, 53(9), 1689-1699.
20. Feinberg, J. (2010, Mayıs 4). Modern Moms Connect by Writing and Reading Blogs. The Patriot Ledger: http://www.patriotledger.com/x1042479950/Modern-moms-connect-by-writing-and-reading- blogs adresinden alındı
21. Fuchs, C. (2014). Sosyal Medya: Eleştirel Bir Giriş. (İ. Kalaycı, & D. Saraçoğlu, Çev.) Ankara: NotaBene.
22. Güleç, O. Ö. (2006). Trafik Kazalarının Genel Değerlendirilmesi Üzerine Bir Araştırma . Trafik ve Yol Güvenliği Kongresi. Ankara.
23. Genç, N. (2007). Yönetim ve Organizasyon. Ankara: Seçkin Yayınevi.
24. Hoşkal, D. (2006). 2003-2004 Yıllarında Diyarbakır İlinde Meydana Gelen Yaralanmalı Yaya Kazalarının İncelenmesi. Ankara: Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
25. http://www.markahocam.com/en-iyi-anne-cocuk-kadin-bloglari.html. (tarih yok).
26. İnternet:KarayollarıTrafikKanunu. (tarih yok). www.trafik.gov.tr. (www.trafik.gov.tr) 2008 tarihinde www.trafik.gov.tr/mevzuat/mevzuat_kanun_ve_yonetmelikler.asp adresinden alındı
27. Irmak, E. (2007). Uzaktan Eğitim Amaçlı İnternet Tabanlı Laboratuar Uygulaması Enstitüsü. Ankara: Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri.
28. İstatistikleri, K. K. (tarih yok). www.egm.gov.tr. 2008 tarihinde http://www.egm.gov.tr/teadb/index.htm adresinden alındı
29. J. J. Rolison, S. R. (2018). What are the factors that contribute to road accidents? An assessment of law enforcement views, ordinary drivers’ opinions, and road accident records, vol. 115, pp. 11–24, Jun. 2018. Accid. Anal. Prev, 115, 11-24.
30. Johnson, Z. (2016). State Of The Blogging World 2016 [Infographic And Stats]. Blogging.org: https://blogging.org/blog/state-of-the-blogging-world-2016/ adresinden alındı
31. Kaplan, A. M., & Haenlein, M. (2010). Users of The World, Unite The Challenges and Opportunities of Social Media. Business Horizons, 59-68.
32. Karaağaçlı, M. (2008). İnternet Teknolojileri Destekli Uzaktan Eğitimde Sosyal Kazanımlar Gereksinimi. G.Ü. Bilişim Teknolojileri Dergisi, , Özel Sayı(Uzaktan Eğitim Teknolojileri), 63-73.
33. Komitesi, P. K. (2000). Karayolu Trafik Kazaları. Ankara: PIARC Yayını.
34. Livingstone, S. (2002). Young People and New Media. London: SAGE.
35. Livotov, P. (2015). Web-Based Asynchronous Distance Education in New Product Development and Inventive Problem Solving for Industrial Companies. Procedia Eng., 115, 123-139.
36. Lopez, L. K. (2009). The Radical Act of ‘mommy blogging’: Redefining Motherhood Through The Blogosphere. New media & Society, 729-747.
37. Mangold, W. G., & Faulds, D. J. (2009). Social Media: The New Hybrid Element of The Promotion Mix. Business Horizons, 357-365.
38. Mayfield, A. (2008, Ağustos 1). What is Social Media? http://www.icrossing.com/uk/sites/default/files_uk/insight_pdf_files/What%20is%20Social%2 0Media_iCrossing_ebook.pdf adresinden alındı
39. Mc Isaac, M. (1996). Learning for the Future Mone – Frted. XXVI –XXXII. Türkiye First international Distance Education Symposium . Ankara.
40. McDaniel, B. T., Coyne, S. M., & Holmes, E. K. (2012). New Mothers and Media Use: Associations Between Blogging, Social Networking, and Maternal Well- Being. Maternal and Child Health Journal, 1509-1517.
41. Moore, M. G. (2005). Distance education: A systems view. Boston, MA,: Wadsworth Publishing.
42. Nielsen. (2012, Ağustos 03). Buzz in The Blogsphere: Millions More Bloggers and Blog Readers. Nielsen: http://www.nielsen.com/us/en/insights/news/2012/buzz-in-the-blogosphere-millions-more- bloggers-and-blog-readers.html adresinden alındı
43. OECD. (2007). Participative Web and User-Created Content; Web 2.0, Wikis and Social Networking. Paris.
44. Öz, E., & Turancı, E. (2016, Nisan 20). Sağlık İletişimi Açısından “Blogger Anne”lerin Kişisel Blogları Üzerine Bir İnceleme. Esra Öz İle Sağlık Gündemi: http://fesraoz.blogspot.com.tr/2017/04/saglik-iletisimi-acisindan-blogger.html adresinden alındı
45. Özbölük, T., & Dursun, Y. (2015). Pazarlama Araştırmalarında Paradigmal Dönüşüm ve Etnografinin Dijitale Evrimi Netnografi. Erciyes Üniversitesi Iktisadi ve Idari Bilimler Fakültesi Dergisi, 46 , 227- 249.
46. Özbay, Ö. (2015). Dünyada VeTürki ̇ye’De UzaktEği ̇ti ̇mi ̇n Güncel Durumu. J. Int. Educ. Sci, 2(9), 376- 377.
47. Pampal, S. H. (1999). Türkiye'de Trafik Probleminin Nedenleri: Binç Eksikliği ve Yetersiz Eğitim. II.Ulaşım ve Trafik Kongresi. Ankara.
48. Perren, S., Von Wyl, A., Bürgin, D., Simoni, H., & Von Klitzing, K. (2005). Depressive symptoms and psychosocial stress across the transition to parenthood: Associations with parental psycho- pathology and child difficulty. Journal of Psychosomatic Obstetrics and Gynecology, 26(3), 173- 183.
49. Powell, R. (2010). Good Mothers, Bad Mothers and Mommy Bloggers: Rhetorical Resistance and Fluid Subjectivities. An Online Feminist Journal, 37-50.
50. Raporu, K. T. (2006). http://www.traffic.bilkent.edu.tr. http://www.traffic.bilkent.edu.tr/who/dunya_ozet.pdf adresinden alındı
51. Raporu, T. G. (2004). 9.Ulaştırma Şurası. http://www.ubak.gov.tr/tr/sura/ kara/RAP2.doc adresinden alındı
52. Rideout, V. J., Foehr, U. G., & Roberts, D. F. (2010, Ekim 25). Generation M2: Media in the Lives of 8- to 18-Year-Olds. www.kff.org: https://kaiserfamilyfoundation.files.wordpress.com/2013/04/8010.pdf adresinden alındı
53. Sysomos. (2010, Haziran). Inside Blogger Demographics: Data by Gender, Age, etc. Sysomos: https://sysomos.com/reports/blogger-demographics/ adresinden alındı
54. Temel, F. Ö. (2006). Türkiye'de Karayollarında Trafik Kazaları. Sürekli Tıp Eğitim Dergisi, 11(197-204), 15.
55. The Economist. (2006, Nisan 20). It's The Links, Stupid: Blogging is Just Another Word for Having Conversations. The Economist: http://www.economist.com/node/6794172 adresinden alındı
56. Van Dijk, J. (2006). The Network Society. London: SAGE.
57. Varnalı, K. (2013). Dijital Kabilelerin İzinde. İstanbul: MediaCat.
58. Vodaco Agency, & Pazarlamadunyasi.com. (2009, Aralık 23). Vodaco Agency. blog.vodacoagency: http://blog.vodacoagency.com/en-cok-msn-kullaniyoruz/ adresinden alındı
59. Webb, L. M., & Lee, B. S. (2011). Mommy Blogs: The Centrality of Community in The Performance of Online Maternity. M. Moravec içinde, Motherhood Online (s. 244-257). Newcastle: Cambridge Scholars Publishing.
60. Yelsalı Parmaksız, P. M. (2012). Digital Opportunities for Social Transition: Blogosphere. Fe Dergisi, 123-134.