Azerbaycan Medya Organizasyonlarında Yönetsel Etik Üzerine Bir Araştırma

Öz

İçinde yaşadığımız çağın en önemli sorunsallarından biri gerek siyasal / yönetsel alanda gerekse toplumsal / örgütsel alanda etik’tir. Günümüzde özellikle bilgi ve iletişim teknolojilerinin geldiği aşama, sadece teknik ve üretime yönelik bilgilerin değil, aynı zamanda, merkezi otoriteler tarafından denetlenemeyen bir şekilde sosyal, kültürel ve ahlaki bilgi ve değerlendirmelerinde çok hızlı bir şekilde iletilmesine olanak sağlamıştır. Bu süreç, insan odaklı evrensel bir ahlakın gelişmesine ve insan hakları, eşitlik ve özgürlük kavramlarının önemini yeniden tüm insanlığın gündemine taşımaktadır.Yönetsel etik, iş yaşamının çalışanlardan tüketicilere yanı sıra bütün toplum kesimlerini ve çevreyi ilgilendirmektedir. Bu anlamda, yönetsel etik, toplumsal boyutta sosyo-ekonomik süreçte karşılaşılan sorun ve çelişkileri çözmede ve/veya önlemede kamusal yarar açısından önemli bir işleve sahiptir. Bir uygulamalı etik alanı olan yönetsel etik’in örgütsel süreçlerde metodolojik bir program dahilinde nasıl uygulanacağı, uygulama sürecinde ortaya çıkan sorunları ve bu sorunların nasıl ve hangi yöntemler ile çözülebileceği çağdaş yönetim bilimi için önemli bir uygulama alanıdır. Demokratik toplumlarda dördüncü kuvvet olarak nitelendirilen ve bir tür toplumsal denetim mekanizması olan basın işletmelerinin kendi yönetsel süreçlerinde yönetsel etik kavram ve uygulamalarına sahip olmaları özel bir önem taşımaktadır

Anahtar Kelimeler

• Etik
• Yönetsel Etik
• İş ahlakı
• Kurumsal Sosyal Sorumluluk
• Medya Şirketleri

A Research on Managerial Ethics in Azerbaijan Media Organizations

Öz

Social/organizational and political/managerial ethics continue to be one of the most prominent predicaments of our time. Recent advances in information technologies have allowed easier and faster access not only to technical and production, but also social, cultural and ethical information, viewpoints and assessments by the public at large –without the scrutiny of a centralized administration. This ongoing process has paved the way for a new people-oriented ethics to emerge, while, underlining the importance of such concepts as human rights, equality and freedom. Managerial ethics’ sphere of influence is not limited to the business world. It is, in fact, concerned with every aspect of social life. In this regard, it functions at the core of socio-economic process in creating public benefit while solving/preventing problems. How managerial ethics, as an applied field, can be implemented within a methodology in organizational process, and how to solve the problems that may arise along the way is an important field in modern administrative sciences. It is of special importance that, the media organizations, commonly referred to as the fourth power in democratic societies, have an internal system of governance driven by managerial ethics and its practices.

Anahtar Kelimeler

• Ethics
• Managerial Ethics
• Corporate Social Responsibility
• Business Ethics
• Media Organizations

Kaynakça

1. ALDAG Ramon J, STEARNS Timothy M., (1991). Management, Second Ed., Cincinatti, Ohio: Sounth Western Publishing
2. ARSLAN Mahmut, BERKMAN Ümit, (2009). Dünyada ve Türkiye’de İş Etiği ve Etik Yönetimi, TUSİAD / T-2009-06-492, İstanbul
3. BARTOL Kathryn, David C. MARTIN, (1994). Management, New York, McGraw Hill Inc
4. CARROLL, A B., (1991). “The Pyramid of Corporate Social Responsibility: Toward the Moral Management of Organizational Stakeholders”, Business Horizons
5. COOPER Terry L, (2004). “Big Questions in Administrative Ethics: A Need for Focesed, Collaborative Effort”, Public Administration Review, July / August, Vol. 64, No. 4
6. ÇALIŞLAR Aziz, (1983). Ansiklopedik Kültür Sözlüğü, İstanbul, Altın Kitaplar Yayınevi
7. DAĞDELEN İlhan, (2005). “Managerial ethics”, Mevzuat Dergisi, Yıl: 8, Sayı: 90
8. DAFT Richard, (1997). Management, The Dryden Press, Fourth Edition

9. DEMİR Hulusi, SONGÜR Neşe, (1999). “Sosyal Sorumluluk ve İş Ahlakı”, Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 2 Sayı: 3
10. FLIPPO Edwin, GARY B, MUNSINGER, M (1982). Management, Boston, Allyn and Bacon
11. GREENBERG J, BARON A. Robert, (1997). Behavior in Organization Understanding and Managing the Human Side of Work, New Jersey, Prentice Hall
12. JUBB P.B, (1996). “On the Definition of Whistleblowing and its Applicability to the Accountants’ Audit Function”, International Society of Business, Economics and Ethics, Tokyo, http // www.nd.edu/isbee/p-jubb.htm
13. KHERA Inder P, (2001). “Business Ethics East vs.West: Myths and Realities”, Journal of Business Ethics
14. KIREL Çiğdem, (2000), “Örgütlerde Etik Davranışlar Yönetimi ve Bir Uygulama Çalışması”, Anadolu Üniversitesi Yayınları, Eskişehir.
15. KOHLBERG Lawrence, (1981). The Philosophy of Moral Development: Moral Stages and the Idea of Justice, (Essays on Moral development), Volume I, Harper & Row Publishers
16. KREITNER Robert, (1995). Management, Boston, Houghton Mifflin
17. KURTULUŞ Kemal, (1983). İşletmelerde Araştırma Yöntembilimi, İstanbul Üniversitesi Yayın No: 3128, İşletme Fakültesi yayın No: 145, İşletme İktisadı Enstitüsü Yayın No: 63, İstanbul
18. LAMBERTON Lowell H, MINOR Leslie, (1995). Human Relations: Strategies For Success, Chicago, Irwin Mirror Press
19. LEWIS Pamela, GOODMAN H. Stephen, FANDT M. Patricia, (1995). Management Challengers in the 21st Century, st. Paul, West Publishig
20. MCNAMARA Carter, (2002). Complete Guide to Ethics Management: An Ethics Toolkits for Managers, (Çevrimiçi), http//www.mapnp.org/library/ethics/ethxgde.htm,05
21. MESCON Micheal H, MUCHEAL Albert, KHEDOURI F,(1988). Management, New York, Harper & Row
22. MOSLEY Donald C, P.H PIETRI, L.C MEGGINSON, (1996). Management Leadership in Action, New York, Harper Collins
23. NAHAVANDI, Afsaneh, MAEKZADEH, A.R, (1999). Organizational Behavior the Person – Organization Fit, New Jersey, Prentice Hall.
24. NALBANT Eser, (2005). “İşletmelerde Sosyal Sorumluluk ve İş Ahlakı”, Yönetim ve Ekonomi Dergisi, Cilt: 12 Sayı:1, Celal Bayar Üniversitesi, İ.İ.B.F Manisa
25. ÖZGENER Şevki, (2009). İş Ahlakının temelleri: Yönetsel Bir Yaklaşım, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara
26. ÖZGEN Murat, (2006). Gazetecinin Etik Kimliği, Genişletilmiş 3. Basım, Set Systems Tercümanlık Reklamcılık Yayıncılık Ltd.
27. ÖZKOL Sedat, (2007). 7-e Paradigması, Hayat Yayıncılık
28. RACHMAN David J, (1996). Business Today, 8.bs McGraw Hill
29. ROBBINS, Stephen, COULTER, M (1999), “Management” 6. Bs, New Jersey, Prentice Hall
30. SAYİNER, Mehmet Anıl, (2005). Managerial ethics Kavramının Örgütlerde Uygulanması, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü
31. SAYLI Halil, KIZILDAĞ Duygu, (2007). “Managerial ethics ve Yönetsel Etiğin Oluşmasında İnsan Kaynakları Yönetiminin Rolünü Belirlemeye Yönelik Bir Analiz” Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
32. SCHERMERHORN, John R., (1989). Management for Productivity, Third Edition, Carbondale: Southern Illionis John Willey & Sons Inc.
33. SENCER Muzaffer, (1989). Toplum Bilimlerinde Yöntem, Beta Basım Yayım Dağıtım, İstanbul
34. ŞENCAN Hüner, (2005). Sosyal ve Davranışsal Ölçümlerde Güvenirlik ve Geçerlilik, Seçkin Yayıncılık, Ankara
35. TOOFFLER Barbara, (1986). Tough Choices, Managers Talk Ethics, NewYork, John Wiley&Sons Inc.
36. UZUN Ruhdan, (2009). İletişim etiği: Sorunlar ve Sorumluluklar, Dipnot yayınları,Ankara
37. ÜLGEN Arzu, (2003). Global Etik ve Global İşletmelerde Uygulanan Etik Yaklaşımlar Üzerine Bir Araştırma, Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü
38. YUMLU Konca, (1994). Kitle İletişim Kuram ve Araştırmaları, Nam Basım Ltd, İzmir