Investigation of Digital Literacy Levels of Undergraduate Students and Graduates in Turkey

Öz

The purpose of this study is to measure the digital literacy levels of undergraduate students and graduates in Turkey. In this study, the Digital Literacy Scale (DOYÖ) was applied online to 1287 participants by using a simple random sampling method. Within the scope of the research, it was examined whether the digital literacy scores of the university students and graduates differ according to the participants' gender, education status, age groups, economic status, the period of starting to use smart devices and the way they follow the developments related to digital technologies. In addition, it was examined whether there is a significant relationship between some of the variables mentioned and the digital literacy scores. The data were analyzed using various statistical tests such as Levene variance homogeneity, independent sample t-test, one-way analysis of variance, Brown-Forsythe test, Pearson correlation test, Cohen's d effect size and Post Hoc test. As a result of the research, male participants are more than women; undergraduate graduates than undergraduate students; participants between the ages of 25-32 than in other age groups; those who started using smart devices in primary school than those who started using at university and later; has a higher digital literacy score.

Anahtar Kelimeler

• Digital Literacy
• Digital Competence
• Digital Literacy Level
• New Media
• Information Technologies

Türkiye’deki Lisans Öğrencilerinin ve Mezunlarının Dijital Okuryazarlık Düzeylerinin İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı Türkiye’deki üniversite öğrencilerinin ve mezunlarının dijital okuryazarlık düzeylerini ölçmektir. Bu çalışmada basit tesadüfi (rastgele) örnekleme yöntemiyle çevrim içi ortamda Dijital Okuryazarlık Ölçeği (DOYÖ) 1287 katılımcıya uygulanmıştır. Araştırma kapsamında üniversite öğrencileri ve mezunlarının dijital okuryazarlık puanları katılımcıların cinsiyetlerine, eğitim durumlarına, yaş gruplarına, ekonomik durumlarına, akıllı cihaz kullanmaya başlama dönemine ve dijital teknolojilerle ilgili gelişmeleri takip etme biçimlerine göre farklılık gösterip göstermedikleri incelenmiştir. Ayrıca bahsi geçen değişkenlerin bazılarıyla DOY puanları arasında anlamlı ilişki olup olmadığı incelenmiştir. Veriler Levene varyans homojenliği, bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü varyans analizi, Brown-Forsythe testi, Pearson ilişki testi ve Cohen’s d etki büyüklüğü ve Post Hoc testi gibi çeşitli istatistiksel testler kullanılarak analiz edilmiştir. Bu araştırmada, erkek katılımcıların kadınlardan; lisans mezunlarının lisans öğrencilerden; 25-32 yaş arasındaki katılımcıların diğer yaşlardaki katılımcılardan; akıllı cihaz kullanmaya ilkokul ve öncesinde başlayanların üniversite ve sonrasında başlayanlardan; teknolojik gelişmeleri takip edenlerin etmeyenlerden daha yüksek dijital okuryazarlık puanına sahip olduğu sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Dijital Okuryazarlık
• Dijital Yetkinlik
• Dijital Okuryazarlık Düzeyi
• Yeni Medya
• Enformasyon Teknolojileri

Kaynakça

1. Acar, Ç. (2015). Anne ve Babaların İlkokul Ortaokul ve Lise Öğrencisi Çocukları ile Kendilerinin Dijital Okuryazarlıklarına İlişkin Görüşleri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
2. Bayrakcı, S. (2020). Dijital Yetkinlikler Bütünü Olarak Dijital Okuryazarlık: Ölçek Geliştirme Çalışması. İstanbul: Yayınlanmamış Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitütüsü, Bilişim Anabilim Dalı .
3. Cohen, D. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed.). Hillsdale: NJ: Erlbaum.
4. Çetin, O., Çalışkan, E., & Menzi, N. (2012). Öğretmen Adaylarının Teknoloji Yeterlilikleri ile Teknolojiye Yönelik Tutumları Arasındaki İlişki. İlköğretim Online, 273-291.
5. DORinsight. (2020). DORinside. https://epnext.com/salgin-sonrasi-is-yasami-raporu-evden-calismayi-sevdik/ adresinden alındıErtaş, H., Kiraç, R., & Demir, R. (2019). Dijital Okuryazarlık ve E-Sağlık Okuryazarlığı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. 3. Uluslarararası 13. Ulusal Sağlık ve Hastane İdaresi Kongresi (s. 557-570). Sakarya: Sakarya Üniversitesi.
6. Eshet-Alkalai, Y. (2004). Digital literacy: A conceptual framework for survival skills in the digital era. Journal of educational multimedia and hypermedia,, 93-106.
7. Eşgi, N. (2013). Dijital Yerli Çocukların ve Dijital Göçmen Ebeveynlerinin İnternet Bağımlılığına İlişkin Algılarının Karşılaştırılması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi , 181-194.
8. Ferrari, A. (2012). Digital Competence in Practice: An Analysis of Frameworks. Luxembourg: Publications Office of the European Union.

9. Fraenkel, J. R., & Wallen, N. E. (2011). How to Design and Evaluate Research in Education. New York: McGraw-Hill Humanities/Social Sciences/Languages.
10. From, J. (2015). Pedagogical Digital Competence—Between Values, Knowledge and Skills. Higher Education Studies, 43-50.
11. Gillen, J., Marsh, J., Bus, J., Castro, T., & Dardanou, E. (2018). Digital Literacy and Young Children:Towards Better Understandings of the Benefits and Challenges of Digital Technologies in Homes and Early Years Settings. https://e-space.mmu.ac.uk/624237/1/Gillen_Arnott_PB_2018_Digital_Literacy_and_Young_Children_Towards_Better_Understandings_of_the_Benefits.pdf adresinden alındı
12. Gilster, P. (1977). Digital Literacy. New York: Wiley Computer Publications.
13. Hamutoğlu, N. B., Güngören, Ö. C., Uyanık, G. K., & Erdoğan, D. G. (2017). Dijital Okuryazarlık Ölçeği: Türkçe ’ye Uyarlama Çalışması. Ege Eğitim Dergisi, 408- 429.
14. Horrigan, J. B. (2016). Digital Readiness Gaps. Pew Research Center.
15. JISC. (2011). Developing Digital Literacies:Briefing Paper in support of JISC Grant Funding 4/11. JISC. Kıyıcı, M. (2008). Öğretmen Adaylarının Sayısal Okuryazarlık Düzeylerinin Belirlenmesi. Yayınlanmış Doktora Tezi, Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
16. Marsh, J., Hannon, P., Lewis, M., & Ritchie, L. (2017). Young children’s initiation into family literacy practices in the digital age. Journal of Early Childhood Research, 15(1), 47-60.
17. Nasah, A., DaCosta, B., Kinsell, C., & Seok, S. (2010). The digital literacy debate: an investigation of digital propensity and information and communication technology. Education Tech Research Dev, 531–555.
18. Ocak, G., & Karakuş, G. (2019). Öğretmen Adaylarının Dijital Okuryazarlık Öz-yeterlilik Becerilerinin Farklı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1427-1436.
19. Official Journal of the European Union. (2006). Recommendation of the European Parliament and of the Council of 18 December 2006 on key competences for lifelong learning. European Union.
20. Pereira, I., Ramos, A., & Marsh, J. (2016). The Digital Literacy and Multimodal Practices of Young Children: Engaging with Emergent Research. Braga, PORTUGAL: University of Minho.
21. Schonard, M. (2018). The underlying causes of the digital gender gap and possible solutions for enhanced digital inclusion of women and girls . Brussels: European Parliament, Policy Department for Citizen's Rights and Constitutional Affairs.
22. Spante, M., Hashemi, S. S., Lundin, M., & Alger, A. (2018). Digital competence and digital literacy in higher education research: Systematic review of concept use. Cogent Education, 1-21.
23. Tekin, A., & Polat, E. (2017). Öğretmen Adaylarının Sayısal Yetkinlik Düzeyleri ve Çevrimiçi Bilgi Arama Stratejilerinin Değerlendirilmesi. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 635-658.
24. Timur, B., & Timur, S. (2014). Öğretmen Adaylarının Sayısal Yetkinlik Düzeylerinin Belirlenmesi. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 41-59.
25. Vieru, D. (2015). Towards a Multi-Dimensional Model of Digital Competence in Small- and Medium-Sized Enterprises. Canada: Encyclopedia of Information Science and Technology, Third Edition.