İnsan Bilgisayar Etkileşimi Açısından Yeni İletişim Ortamları

Öz

Bu makalede, insan bilgisayar etkileşimi alanı ele alınarak yeni iletişim ortamlarının anlaşılması hedeflenmektedir. Bunun için literatürde keşifsel bir çalışmaya gidilmiş ve yeni iletişim ortamlarının özelliklerinin ve daha eski medya ile ilişkisinin tanımlanmasına çalışılmıştır. Bu makalenin önemli yönü, hiper iletişim ortamları ve yakınlık-dolaysızlık, geleneksel bilişsel insan bilgisayar etkileşimi modelleri, insan bilgisayar etkileşimine olaylara dayalı yaklaşım ve bilgisayar göstergebilim alanındaki varolan gelişmeler gibi yeni iletişim ortamları konularına odaklanmasıdır. Bu şekilde bu makaleyle araştırma sahasının bir haritası sunulmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• insan bilgisayar etkileşimi
• yeni iletişim ortamları
• göstergebilim
• hiperortam

New Media in Terms of Human Computer Interaction

Öz

This article identifies the problem domain of human computer interactions in relation to understanding new media. It explores the existing literature in the field, and is an attempt to identify what new media is, what its characteristics are and how it is related to older media. The crucial aspects of this article focus on notions of new media, such as hypermedia and immediacy, the traditional cognitive models of human computer interactions, the phenomenological approach to human computer interactions and existing developments in the field of computer semiotics. As such, this article offers a map of the research territory.

Anahtar Kelimeler

• human computer interactions
• new media
• semiotics
• hypermedia

Kaynakça

1. Abowd, G.D. & Mynatt, E.D. (2000). Charting past, present, and future research in ubiquitous computing. ACM Trans. Comput.‐Hum. Interact. 7, 1, s.29-58.
2. Andersen, P.B., Holmqvist, B. & Jensen, J. F. (Eds.). (1993). The Computer as Medium. Cambridge: Cambridge University Press.
3. Bolter, J.D. & Grusin, R. (1999). Remediation: Understanding New Media. Cambridge, Massachusetts: The MIT Press.
4. Bruns, A. (2008) Blogs, Wikipedia, Second Life and Beyond: From Production to Produsage. New York: Peter Lang, snurb.info/node/475, Erişim:22.12.11
5. Bunulday, S. (2001) Bauhaus`un Türkiye`deki sanat eğitimine etkileri ve yansımaları, yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul
6. Burroughs, W. (1968) The Soft Machine, London: Flamingo.
7. Burroughs, W. (1971) The Wild Boys, New York: Grove Press.
8. Bush, V. (1945). As We May Think, The Atlantic Monthly, theatlantic.com/doc/194507/bush, Erişim:21.12.2011

9. Card, S.K., Moran, T.P. & Newell, A. (1983) The Psychology of human computer interactions, Hillside N.J.: Lawrence Erlbaum Associates.
10. Dix, A., Finlay, J.E., Abowed, G.D. & Beale, R. (1998). Human‐Computer Interaction (2nd ed.). Harlow: Prentice Hall.
11. Dourish, P. (2001a). Seeking a Foundation for Context-Aware Computing. Human Computer Interactions. Special Issue on Context Aware Computing, 16(2-4).
12. Dourish, P. (2001b). Where the Action Is: The Foundations of Embodied Interaction. Cambridge, Massachusetts: The MIT Press.
13. Felsefeekibi.com (2011) Sanat akımları‐Fluxus, felsefeekibi.com/sanat/sanatakimlari/sanat_akimlari_Fluxus.html, Erişim:17.10.11
14. Fencott, C. (1999). Content and Creativity in Virtual Environment Design. Bildiri, Virtual Systems and Multimedia ‘99, University of Abertay Dundee, Dundee, Scotland.
15. Fencott, C. (2001). Design Issues for Virtual Environments. Bildiri, Workshop on Structured Design of Virtual Environments and 3D‐Components, Web3D conference, Paderbom, Germany.
16. Genesko, G. (1999). McLuhan and Baudrillard, the masters of implosion. London:Routledge.
17. Grau, O. (2003). Virtual Art: from Illusion to Immersion. Cambridge, Massachusetts:The MIT Press.
18. Güney, Z. (2010) Çoklu medya ortamında üreten tüketici reklamcılığı, Yayınlanmamış doktora tezi, Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İletişim Bilimleri Anabilim Dalı, İstanbul
19. Gürdamar, S.E. (2008) Kitle iletişim araçlarında kullanılan imgelerin resim sanatında kullanılması, yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Resim Anasanat Dalı, İstanbul
20. Hailes, N. K. (1999) How We Became Post Human, Chicago: The university of Chicago Press
21. Heath, c., Luff, P. (1996). Convergent Activities: Line Control and Passenger Information on London Underground. In Y. Engestrom, D. Middleton (Eds.), Cognition and Communication at Work (s.96-129). Cambridge: Cambridge University Press.
22. Hewett, Baecker, Card, Carey, Gasen, Mantei, Perlman, Strong & Verplank (1992). ACM SIGCHI Curricula for Human‐Computer Interaction, sigchi.org/cdg/cdg2.html, Erişim: 22.12.11
23. Kay, A. & Goldberg, A. (1977) Personal Dynamic Media, Computer, vol.10, no.3, s.31-41.
24. Koçoglu, Ç. & Köymen, U. (2003). Öğrencilerin hiperortam tasarımcısı olarak katıldığı öğrenme çevresinin yaratıcı düşünmeye etkisi. Turkish Online Journal of Educational Technology. 2(3).
25. Köseoğlu, K. (2005) Bilgisayar Destekli Müzik, İstanbul:Pusula Yayıncılık
26. Lombard, M., Ditton, T. (1997). At the Heart of it All:The concept of Presence. Journal of Computer‐Mediated Communication, 3(No.2).
27. Manovich, L. (2001). The Language of New Media, MIT Press.
28. Mattison, R. S. (2003) Robert Rauschenberg: breaking boundaries, New Haven: Yale University Press.
29. McCarthy, J. & Wright, P. (2004) Technology as Experience, Cambridge, Massachusetts: The MIT Press.
30. McCullogh, M. (1996). Abstracting Craft: the practiced digital hand. Cambridge Massachusetts: The MIT Press.
31. McCullogh, M. (2001). On Typologies of Situated Interaction. Human Computer Interaction. Special Issue on Context Aware Computing, 16(2-4).
32. McLuhan, M. (1994). Understanding Media: The extensions of Man. London:MIT Press.
33. Moran, T. & Dourish, P. (2001). Introduction. Human computer interactions. special issue on Context Aware Computing, 16(2-4).
34. Nakilcioğlu, İ.H., İletişimden Bilişime: İnternet Kültüründen Kesitler, Akademik Bilişim 2007 Dumlupınar Üniversitesi, Kütahya, 31 Ocak-2 Şubat 2007
35. Norman, D. (1998). The Psychology of Everyday Things. London: The MIT Press.
36. O’Neill, S.J. (2005), “Exploring a Semiotics of New Media”, yayınlanmamış doktora tezi, School of Computing, Napier University, Edinburgh, UK.
37. Orlikowski, W.J. & Barley, S.R. (2001). Technology and institutions: what can research on information technology and research on organizations learn from each other?. MIS Quarterly, 25, 2, s.145-165.
38. Osborne, P. (Ed.). (2002). Conceptual Art. London: Phaidon.
39. Oskay, Ü. (1993). Kitle İletişiminin Kültürel İşlevleri. İstanbul:Der Yayınları.
40. Packer, R. & Jordan, K. (Eds.). (2001). Multimedia from Wagner to Virtual Reality. New York: NW Norton and Company Ltd.
41. Paul, C. (2003). Digital Art. London: Thames and Hudson.
42. Preece, J., Rogers, Y., Sharp, H., Benyon, D., Holland, S. & Carey, T. (1994). Human‐Computer Interaction. Addison-Wesley.
43. Pritchett, J. (1993). The Music of John Cage. Cambridge: Cambridge University Press.
44. Riva, G., Davide, F. & Ijsselsteijn, W. (Eds.). (2003). Being There: Concepts, effects and measurement of user presence in sythetic environments. Amsterdam: los Press.
45. Schuemie, M. l, VanDerStraaten, P., Krijn, M. & Mast, C. A. P. G. V. D. (2001). Research on Presence in Virtual Reality: A Survey. CyberPsychology & Behaviour, 4(2).
46. Slater, M. (2003). A Note on Presence Terminology. Presence‐Connect, 3,(3).
47. Timisi, N. (2003), Yeni İletişim Teknolojileri ve Demokrasi, Ankara:Dost Kitabevi.
48. Tonta, Y. (2009) Dijital Yerliler, Sosyal Ağlar ve Kütüphanelerin Geleceği. Türk Kütüphaneciliği. Türk Kütüphaneciler Derneği. s.742-768
49. Törenli, N. (2005) Yeni Medya, Yeni İletişim Ortamı, Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
50. Waterworth, J., Waterworth, E. (2003). The Meaning of Presence. Presence‐Connect, 3(3).
51. Witmer, B.G. & Singer, M. J. (1998). Measuring Presence in Virtual Environments: A Presence Questionnaire. Presence:Teleoperators and Virtual Environments, 7(3), 225-240.