KAMU ARAZİLERİNDE TURİZM AMAÇLI KURULMUŞ ÜST HAKKI ÜZERİNDE KAT MÜLKİYETİ (KAT İRTİFAKI) KURULAMAMASINA YÖNELİK SINIRLAMA ÜZERİNE ELEŞTİRİ

Öz

Bilindiği üzere 2634 sayılı Turizm Teşvik Kanunu (“Kanun”) kapsamında kamu arazilerinin üst hakkı kurulması yoluyla özel hukuk işlemlerine tabi olmasının yolu açılmış bulunmaktadır. Bu yazıda ise Kanun’un 37. maddesinin (A) bendinin (2) numaralı alt bendinin vermiş olduğu yetkiyle T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı (“Bakanlık”) tarafından yayımlanan 1134 sayılı Turizm Tesislerinin Niteliklerine İlişkin Yönetmelik (“Yönetmelik”) 18-a-6 maddesinde yer alan turizm belgeli konaklama tesislerinin konaklama birimleri üzerinde devre mülk, kat irtifakı ve kat mülkiyeti kurulamayacağına yönelik sınırlamanın (“Sınırlama”) bağımsız ve sürekli nitelikte olan üst hakkı üzerindeki etkisi mercek altına alınacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Kamu Arazilerinde Turizm Amaçlı Kurulmuş Üst Hakkı
• Kat Mülkiyeti
• Sınırlama

Kaynakça

1. Akıncı, Şahit. “Seracılığın Geliştirilmesi Amacıyla Kamu Arazisi Üzerinde Üst Hakkı Tesisi.”, Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 6, S. 1-2 (1998): 767-786.
2. Aral, Vecdi. İnşaat (Üst) Hakkı. 1. Basım. İstanbul: Fakülteler Matbaası, 1962.
3. Aybay, Aydın ve Hatemi, Hüseyin. Eşya Hukuku. 3. Bası. İstanbul: Vedat Kitapçılık, 2012. Demirsatan, Barış. Sözleşmeden Doğan Üst Hakkı Bedeli ve Bedel Borcuna Aykırılığın Sonuçları. 1. Basım. İstanbul: On İki Levha Yayıncılık, 2016.
4. Dörttepe Okutan, Ayşegül. Türk Medeni Kanunu Uyarınca Üst Hakkının Sona Ermesi ve Sonuçları. Ankara, Yetkin Yayınları, 2022.
5. Erekmekçi, Müge. Türk Özel Hukukunda Yap-İşlet-Devret (YİP) Modeli Çerçevesinde Üst Hakkı. 1. Basım. Ankara: Yetkin Yayınları, 2013.
6. Erman, Hasan. Eşya Hukuku Dersleri. Gözden Geçirilmiş 3. Basım. İstanbul: DER Yayınları, 2013.
7. Ersöz, Kürşat ve Karauz, Agâh Kürşat. “Turizmi Teşvik Amacıyla Kamu Taşınmazları Üzerinde Tesis Edilen Üst Hakkından Doğan Hasılat Payı Hesabında, Taraflar Arasındaki Sözleşme Hükümlerine Rağmen Yönetmelikle Değişiklik Yapılabilir mi?”, Terazi Hukuk Dergisi, C. 14, S. 153, (2019), 1013-1021.
8. Ertaş, Şeref. Eşya Hukuku. 10. Basım. İzmir: Meta Basım, 2012.

9. Esener, Turhan ve Güven, Kudret. Eşya Hukuku. Genişletilmiş 4. Basım. Ankara: Yetkin Yayınları, 2008.
10. Gümüş, Alper. Yeni Türk Medeni Kanunu Hükümleri ile Karşılaştırmalı Olarak Eski Medeni Kanun’un Üst Hakkına İlişkin Hükümlerinde Üst Hakkı İlişkisinin Tarafları ve İlgileri için Kabul Edilmiş “Tazminat (Bedel) Alacakları” ve “İpotek Hakları”, Bilgi Toplumunda Hukuk, Ünal Tekinalp’e Armağan, C. II. İstanbul: Beta Yayıncılık, 2003.
11. Gürsoy, Kemal T., Eren, Fikret ve Erol Cansel. Türk Eşya Hukuku. Ankara: Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları, 1978.
12. Gürzumar, Osman Berat. Türk Medeni Hukukunda Üst Hakkı. Yeniden Gözden Geçirilmiş ve Kısmen Genişletilmiş 2. Basım. İstanbul: Beta Yayıncılık, 2001.
13. Hatemi, Hüseyin, Serozan Rona ve Abdülkadir Arpacı. Eşya Hukuku. İstanbul: Filiz Kitabevi, 1991.
14. Isler Peter R., Costantini Renato ve Basler Kommentar, Obligationenrecht II, Basel: Helbing Lichtenhahn Verlag, 2011.
15. Oğuzman, M. Kemal, Seliçi, Özer ve Oktay Özdemir, Saibe. Eşya Hukuku, Yenilenmiş ve Mevzuata Uyarlanmış 15. Basım. İstanbul: Filiz Kitabevi, 2012.
16. Oğuzman, M. Kemal ve Öz Turgut. Borçlar Hukuku Genel Hükümler. İstanbul: Vedat Kitapçılık, 2019.
17. Özmen, E. Saba ve Korkmaz, Tuğba. “Kamu Arazilerinde Turizm Amaçlı Kurulmuş Üst Hakkının Sona Ermesinde Yaşanan Problemler, Maltepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, S. 1 (2020): 153-186.
18. Sirmen, A. Lale. Eşya Hukuku. 1. Baskı. Ankara: Yetkin Yayınları, 2013. Tekinay, Selahattin Sulhi. Eşya Hukuku. Cl. I. Genişletilmiş 3. Bası. İstanbul: Fakülteler Matbaası, 1978.
19. Ünal, Mehmet. Türk Medeni Hukukunda Üst Hakkı. 1. Basım, Ankara: Yetkin Yayınları, 1988.