Deniz ticaretinin temel aktörlerinden biri olan taşıyan, navlun sözleşmesi uyarınca üstlendiği deniz yoluyla eşya taşıma borcunu, ekonomik menfaat sağlama amacıyla ifa eder. Bu edimin yerine getirilmesi çoğu zaman ciddi maliyet ve sorumluluklar gerektirdiğinden, taşıyanın sözleşmesel edimi karşılığında sahip olacağı hakların neler olduğu ve bu hakların nasıl güvence altına alındığı, maddi hukukta önemli bir tartışma konusu olmaktadır. Taşıyanın eşya üzerindeki ayni teminatları, diğer deniz hukuku meselelerindeki gibi çoğu zaman yabancılık unsuru barındırabilmektedir. Maddi hukuk bakımından ise Türk hukuku açısından, Türk Medeni Kanunu’nun 950 ila 953. maddelerinde düzenlenen hapis hakkı kurumuna başvurma imkânı tanınmıştır. Ayrıca Türk Ticaret Kanunu’nda navlun sözleşmesinden doğan eşya üzerinde hapis hakkına yer verilmiştir.
Taşıyanın navlun sözleşmesinden doğan hapis hakkı bakımından yabancılık unsuru, navlun sözleşmesi bakımından, eşyanın bulunduğu yer gibi pek çok durumda doğabilmektedir. Yabancılık unsurunun mevcut olduğu durumlarda, taşıyanın eşya üzerindeki hapis hakkı ve kanuni rehin hakkına uygulanacak hukukun tespiti gereklidir. Çalışmada taşıyanın eşya üzerindeki ayni teminatları için kabul edilen maddi hukukta kanuni düzenlemeler incelenmiştir, sonrasında uygulanacak hukuk konusunda açıklamalar yapılmıştır.
Yabancılık unsurunun mevcut olduğu durumda, hapis hakkının doğup doğmadığı değerlendirilirken öncelikle kimin malik olduğu konusuna cevap verilmesi gereklidir. Bu kapsamda çalışmada uygulanacak hukuk değerlendirilirken, ön mesele bakımından tespitin nasıl yapılması gerektiği konusuna odaklanılmıştır. Çalışmada, taşıyanın navlun sözleşmesinden doğan hapis hakkı hem maddi hukuk hem de milletlerarası özel hukuk boyutuyla incelenmekte; ayrıca karşılaştırmalı hukuk ışığında bağlama kuralı tespit edilmeye çalışılmıştır.
Çalışmanın amacı, öğretideki tartışmaları ve uygulamadaki belirsizlikleri analiz ederek, taşıyanın hapis hakkının uygulanacak hukuk bakımından uygulama alanını açıklığa kavuşturmaktır. Ek olarak, çalışma karşılaştırmalı hukuk perspektifinden de yararlanarak farklı hukuk sistemlerindeki düzenlemeleri değerlendirmekte ve Türk hukukundaki yaklaşımla benzerlik ve farklılıkları ortaya koymaktadır.
Taşıyanın Hapis Hakkı Taşıyanın Hapis Hakkına Uygulanacak Hukuk Ön Mesele Lex Rei Sitae Res in Transitu
As one of the principal actors in maritime trade, the carrier performs to oblige the transportation of goods under the contract of affreightment with the aim of economic benefits. Since the performance of this obligation often entails substantial costs and responsibilities, identifying the rights to which the carrier is entitled in return and determining such rights are secured, is significant matter within substantive law. The carrier’s real security rights over the goods, as in many other areas of maritime law, frequently involve a foreign element. In substantive law, Turkish law regulates the carrier the possibility of invoking the right of retention regulated under Articles 950 and 953 of the Turkish Civil Code. Additionally, the Turkish Commercial Code provides for a right of retention over goods arising from the contract of affreightment.
A foreign element with respect to the carrier’s right of retention arising from the contract of affreightment may emerge in various situations, such as the contract or the good. Where a foreign element exists, the applicable law governing the carrier’s right of retention and lien over the goods must be identified. In this study, the statutory provisions adopted in substantive law concerning the carrier’s real securities over the goods are examined.
In the presence of a foreign element, the assessment of the right of retention first depends on the owner. Accordingly, this study focuses on how such preliminary questions should be resolved. The carrier’s right of retention arising from the contract of affreightment is analyzed from both substantive law and private international law perspectives, and the study further seeks to determine the applicable law within the comparative law.
This study aims to clarify the applicable law on the carrier’s right of retention by examining doctrinal debates and practical uncertainties.
Carrier’s Right of Retention Applicable Law to the Carrier’s Right of Retention Preliminary Question Lex Rei Sitae Res in Transitu
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Hukuk (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 10 Kasım 2025 |
| Kabul Tarihi | 9 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 23 Ocak 2026 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 15 Sayı: Prof. Dr. Peter HAY 90. Doğum Günü Özel Sayısı |
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.