Parion 2020 Sezonu Kazı, Restorasyon - Konservasyon ve Antropoloji Çalışmaları
Öz
Anadolu’nun kuzeybatısındaki Biga Yarımadası’nda, Çanakkale ili, Biga ilçesi, Kemer köyü yakınlarında konumlanan Parion antik kentinde 2005 yılında başlayan sistematik arkeolojik kazılar ve araştırmalar kesintisiz olarak günümüze kadar devam etmektedir. 2020 yılında kazı, restorasyon-konservasyon ve antropolojik çalışmalar gerçekleştirilmiş, kazı çalışmaları Odeion, Güney-Tavşandere Nekropolisi, Sondaj 10 (Büyük Hamam), Roma Hamamı, Sondaj 11-1 (Akropol), Akropol Doğu (İç) Sur ve Agora ve Depo Binası olmak üzere toplam 7 sektörde yürütülmüştür. Arazi restorasyon-konservasyon uygulamaları Tiyatro, Roma Hamamı, Sondaj 10 (Büyük Hamam) ve Odeion sektörlerinde gerçekleştirilmiş, bunun yanında laboratuvar koruma onarım çalışmaları metal, cam, kemik, pişmiş toprak ve taş/mermer eserler üzerinde uygulanmıştır. Antropolojik çalışmalar kapsamında 110 bireyin paleoantropolojik analizleri yapılmıştır. 2020 yılı çalışmalarında, Güney-Tavşandere Nekropolis’inde görülen bir mezar tipi ve Sondaj 10’da (Büyük Hamam) ortaya çıkarılan opus spicatum tipi duvar örgüsü Parion için ilklerden olmuştur. Odeion’un doğu ön cephesinde, Roma Hamamı’nın latrina ve impluvium bölümlerinde, Akropol Doğu (İç) Sur’da Tiyatro ile organik bağın tespit edilmesi amaçlı kazı çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Tiyatro’da, Roma Hamamı’nda, Sondaj 10’da (Büyük Hamam) ve Odeion’da, arazi restorasyon ve konservasyon işlemleri uygulanmıştır. Çalışmada, 2020 yılı boyunca gerçekleştirilen işlemlerden elde edilen veriler ve ele geçen buluntular tanıtılmış, Parion’un ve sektörlerin anlamlandırılmasını sağlayacak yorumlamalarda bulunulmuştur. Arazi ve laboratuvardaki restorasyon ve konservasyon işlemleri tanıtılmış, antropolojik çalışmalardan elde edilen veriler aktarılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Parion, arkeolojik kazı, restorasyon-konservasyon, antropoloji, Troas
Destekleyen Kurum
Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü; Türk Tarih Kurumu; Ondokuz Mayıs Üniversitesi; Atatürk Üniversitesi.
Kaynakça
- Anabolu, M. (2001). İstanbul ve Anadolu’daki Roma İmparatorluk Dönemi Mimarlık Yapıtları, İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları.
- Avram, A. (2004). “The Propontic Coast of Asia Minor”, M. H. Hansen, T. H. Nielsen (Eds.), An Inventory of Archaic and Classical Poleis, New York, 974-999.
- Başaran, C. & Kasapoğlu, H. (2014). “Parion Odeionu 2010-2013”, H. Kasapoğlu – M. A. Yılmaz (Eds.), Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümü 40. Kuruluş Yılı Armağanı - Anadolu’nun Zirvesinde Türk Arkeolojisinin 40 Yılı, Ankara, 193-207.
- Baydur, N. (1979). “Byzantion’da Basılmış Bir Lysimachos Postumus’u”, VIII. Türk Tarih Kongresi, I. Cilt, 533-537.
- Bingöl, O. & Kökdemir, G. (2012). “Menderes Magnesia’sı (Magnesia ad Maeandrum) (1984-2010)”, Dtcf Arkeoloji Bölümü Tarihçesi ve Kazıları (1936-2011), Anadolu/Anatolia Ek III.2, 391-404.
- Boardman, J. & Hammond, N. G. L. (1982). The Expansion of the Greek World Eighth to Sixth Centuries B. C. The Cambridge Ancient History Vol. III, Part 3, Cambridge: University Press.
- Carter, J. C. (1998). The Chora of Metaponto The Necropoleis, Vol. 1, Texas.
- De Choiseul-Gouffier, M. G. F. A. (1822). Voyage Pittoresque de la Grece, (Tome Second), Paris.
- Dündar, E. (2006). Hellenistik ve Roma Dönemleri Patara Unguentariumları (Yüksek Lisans Tezi), Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aydın.
- Dusenbery, E. B. (1998). Samothrace: The Necropoleis, The Nekropoleis and Catalogues of Burials, Princeton: Princeton University Press. 8 Dündar, E. (2008). Patara Unguentariumları - Patara IV.1. İstanbul: Ege Yayınları.