Mezâkî’yi Mahlas Beyitlerindeki Poetikasından Okumak

Belli bir gelenek dâhilinde gelişen divan şiirinde sanatlı söyleyiş esastır. Şairler, hudutları gelenek dahilinde belirlenen divan şiirinde standart kalıpları yıkarak farklı bir sanat biçimi icra etme gayesi gütmemişlerdir. Gelenek, şairlere kalıplaşmış bir muhteva ve biçim sunmuştur ki şairler için bu kalıpların dışında düşünme ve yazmanın yolu yoktur. Mezâkî de divan şiiri geleneği kapsamında eserlere sahip önemli bir şairdir. Divan şiiri evreni içerisinde sade bir tarzı benimseyerek kolay bir söyleyiş oluşturmuştur. Klişe ve süslü söylemlere mesafeli duran Mezâkî; mahallî unsurları, dış dünyayı, aşkı, yaşam sevincini şiirlerine ekseriyetle yansıtmıştır. Bu minvalde Mezâkî, mahlas beyitlerinde muhataplarına sanat anlayışı hakkında mühim bilgiler vermektedir. Şair, Dîvân’ında bilhassa kendine seslendiği beyitlerde kendi poetikasına yer vermiş ve genel olarak sanatıyla övünmüştür. Bu çalışma ile Mezâkî Dîvânı’ndaki mahlas beyitlerinden hareketle şairin kendi şiiri hakkındaki poetik düşüncelerine ve şiirinin özelliklerine ulaşmaya çalışıldı. Çalışmada öncelikle divan şiirinde poetika ve Mezâkî hakkında kısa bilgiler verilmiştir. Ardından şairin şiirini teşbih ettiği unsurlar ve şiirinin nitelikleri, mahlas beyitlerinden hareketle sunulmuştur.