Öz: Bu makale, Osmanlı’dan Cumhuriyet’e uzanan süreçte güvenlik bürokrasisinin kurumsal hafızasını temsil eden Polis Mecmuasının tarihî seyrini incelemektedir. Tanzimat’tan itibaren devletin matbu yayınları aracılığıyla toplumsal düzeni yeniden inşa etme çabaları, yalnızca bilgilendirme işleviyle sınırlı kalmamış; aynı zamanda devletin meşruiyetini güçlendiren ideolojik aygıtlar haline gelmiştir. Bu bağlamda Polis Mecmuası, 1913’teki kuruluşundan itibaren güvenlik teşkilatının hem iç aidiyetini pekiştiren hem de topluma dönük meşruiyet stratejilerini yansıtan özgün bir yayın organı olmuştur. Mecmua, polisin yalnızca suçla mücadele eden bir güç değil, aynı zamanda ahlakî değerlerin ve toplumsal düzenin teminatı olarak konumlandırılmasını sağlamış; Foucault’nun biyo-iktidar kavramı bağlamında devletin gözetim teknolojilerini içselleştirilmiş normlar üzerinden üretmiştir. Cumhuriyet döneminde de farklı adlar altında varlığını sürdüren yayın, devletin başkent merkezli yeni bürokratik yapısına uyum sağlamış ve güvenlik teşkilatının meslekî kimliğini yeniden üretmiştir. Sonuç itibarıyla Polis Mecmuası, Osmanlı’dan Cumhuriyet’e modern devletin gözetim, meşruiyet ve ideolojik üretim pratiklerini gözlemlemeye imkân veren bir yazılı hafıza defteri niteliği taşımaktadır.
Polis Mecmuası Osmanlı modernleşmesi Gözetim Meşruiyet Devlet hafızası Biyo-iktidar
Abstract: This article examines the Polis Mecmuası, a periodical that embodies the institutional memory of the security bureaucracy from the late Ottoman Empire to the early Turkish Republic. Since the Tanzimat reforms, state publications were not limited to administrative announcements but also functioned as ideological apparatuses reinforcing state legitimacy and reshaping social order. In this context, the Polis Mecmuası, first published in 1913, became a distinctive platform that strengthened internal cohesion within the police force while simultaneously projecting legitimacy strategies toward society. The journal presented the police not only as an institution combating crime but also as a guarantor of moral values and public order, thereby reflecting Michel Foucault’s notion of bio-power through the internalization of norms. During the Republican era, despite undergoing changes in name and structure, the publication maintained its continuity, adapting to the new capital-centered bureaucratic order and redefining the professional identity of the police. Ultimately, the Polis Mecmuası stands as a written memory of surveillance, legitimacy, and ideological production, providing a valuable lens for understanding the modernization of the state and its evolving relationship with society.
Polis Mecmuası Ottoman modernization Surveillance Legitimacy State memory Bio-power
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Tarihsel Çalışmalar (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 6 Kasım 2025 |
| Kabul Tarihi | 27 Kasım 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 30 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 6 Sayı: 2 |