TARİH BİLİMİNDEN SİYASET BİLİMİNE BİR KÖPRÜ KURMA ÇABASI: TARİH BİLİMİ VE SİYASET BİLİMİ “BİR”LİKTELİĞİ TEORİSİ

Öz

Siyaset; toplumun, özde insanın ihtiyaçlarını öngören ve bunlara çözüm arayışı sunan bir yapıdır. Siyasetin tüm unsurların temelinde insan vardır ve insan merkezli olduğunu aşikârdır. Siyaset Bilimi, bir “sosyal bilimler” dalıdır. Siyaset bilimi devlet, hükümet ve siyasi toplulukların faaliyetlerini teorik bir düzlemde analiz ederek inceler. Tarih, zaman içerisinde insan fiillerini anlama ve aktarma çabasıdır. Tarih, insanlığın aklı ve reflekslerinin birikimidir. İnsanlık serüveni tarihe aktarılır. Aynı zamanda tarih, olaylara insan aklının yönelttiği sorular ve bu sorulara cevap arayış azmidir. Tarihe konu olan tüm olayların merkezinde insan vardır. Zira insan tarihi yapandır, tarihten de etkilenendir. İnsanlık tarihinde yaşanan olaylar ve karşılaşılan problemler elbette bire bir aynı değildir. Zaman her bir olayı birbirinden farklı kılar. Bu yüzden güne ait problemleri çözmek için geçmiş bilgisine ihtiyaç duyulur ki bilgi, problem çözücü bilgelik haline dönüşsün. Günümüzde geçmişin teknik bilgisi, insanlığın hayatını kolaylaştıran teknolojiye dönüştü evet. Peki, neden tarih bilgisi insanlığın içinde bocaladığı, boğulduğu problemler için siyasi bilgeliğe dönüşmesin? Pratiğe aktarılmayan bilgi ölüdür. Bu tarih bilgisi için de geçerli. Tarihin siyasi, sosyal, kültürel vb. problemlerine cevap barındırma rezervi, çözüm ve sonuç odaklı düşünen siyaset pratiğine dönüşmelidir. Tarihi bilgiden güç alan ve tarihle birleşen siyaset biliminin, insanlığın sorunlarına pratik çözüm bulan siyasi bilgeliğe dönüşmesi bir zorunluluktur artık.

Anahtar Kelimeler

• Siyaset
• Siyaset Bilimi
• Siyasi Bilgelik
• Sosyal Bilimler
• Tarih

THE EFFORT TO BUILD A BRIDGE FROM HISTORICAL SCIENCE TO POLITICAL SCIENCE: THE THEORY OF “UNITY” BETWEEN HISTORICAL SCIENCE AND POLITICAL SCIENCE

Öz

Politics is a structure that tries to answer the needs of the society, essentially human and offers solutions to them. It is a fact that the base politics is centered on human. Political Science is the branch of "social sciences". Political science examines the activities of the state, government and political communities by analyzing them on a theoretical framework. History is an effort to understand human acts in time. History is the accumulation of the mind and reflexes of humanity. The human adventure is transferred to history. At the same time, history is the questions posed by the human mind to events and the determination to seek answers to these questions. Human, which contains the subject of history, is at the center of all events that are subject to history. Human is not the only the writer of history, he is also affected by history. The events and problems encountered in human history are of course not exactly the same. Time makes each event different from each other. Therefore, to solve the problems of the day, past knowledge is needed so that knowledge turns into wisdom for problem-solving. Today, the technical knowledge of the past has turned into technology that makes humanity's life easier. So why does not the knowledge of history turn into political wisdom for the problems in which humanity vacillates? Information that is not put into practice is dead, this also applies to historical knowledge. History of political, social, cultural and so on. Reserves to answer problems should turn into a solution-oriented and result-oriented political practice. It is now a necessity for political science, which is powered by historical knowledge and combined with history, to political wisdom that finds practical solutions to the problems of humanity.

Anahtar Kelimeler

• History
• Policy
• Political Science
• Political Wisdom
• Social Sciences

Kaynakça

1. Aköz, Seçkin. “Politika Kavramının Siyaset Kavramı Yerine Kullanılması ve Bilimsellik Tartışmaları Bağlamında Devlet Olgusuyla İlişkisi”, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. 3/5, 2018: 160-180.
2. Alkan, Necmettin, “Efsanelerden Aydınlanmacı Geleneğe Tarih Düşüncesi”, Tarih Nasıl Yazılır? Tarih İçin Çağdaş Bir Metodoloji. Ed. Ahmet Şimşek. İstanbul: Tarihçi Kitabevi, 2011: 21-37.
3. Aytekin, E. Attila. “Siyaset Bilimi ve Tarih”, Siyaset Bilimi: Kavramlar, İdeolojiler, Disiplinler Arası İlişkiler. Ed. Gökhan Atılgan, E. Attila Aytekin, İstanbul: Yordam Kitap, 2012: 477-486.
4. Baykal, Ömer. “Siyaset”, Sosyoloji İnsan ve Toplum. Ed. Vedat Bilgin, Erdinç Yazıcı, Huzeyfe Arslan. Ankara: Binyıl Yayınevi, 2015, 177-195.
5. Bıçak, Ayhan. Tarih Felsefesi. İstanbul: Dergâh Yayınları, 2015.
6. Burke, Peter. Fransız Tarih Devrimi: Annales Okulu. İstanbul: Doğu Batı Yayınları, 2006.
7. Bülbül, Kudret. Siyaset Bilimi: Kavramlar, Kurumlar, İdeolojiler. Ankara: Adres Yayınları, 2019.
8. Cevizci, Ahmet. Felsefeye Giriş. İstanbul: Say Yayınları, 6. Baskı, 2017.

9. Çandarlıoğlu, Gülçin. Tarih Metodu. İstanbul: Türk Dünyası Araştırma Vakfı, 2003.
10. Dâver, Bülent. Siyaset Bilimine Giriş. Sevinç Matbaası, Ankara: Doğan Yayınevi, 1969.
11. Fırat, Melek. “Dünyada Siyasi Tarih Disiplininin Ortaya Çıkışı ve Gelişimi”, Yay. Haz. Gökhan Erdem, Türkiye’de Siyasi Tarihin Gelişimi ve Sorunları Sempozyumu. Ankara: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları, Yayın No: 592, 2006, 9-22.
12. Garner, J. W.. “Siyasal Bilimin Niteliği ve Alanı”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. Çev. M. Tuncer Karamustafaoğlu, 20/1, Ankara, 1963, 91-104.
13. Görüşük, Levent. ‘’Doğu ve Batı Medeniyetlerinin Devlet ve Siyaset Söylemleri’’, Muhafazakâr Düşünce Dergisi. 11/43, 2015, 73-96.
14. Heywood, Andrew. Küresel Siyaset. Çev. Nasuh Uslu, Haluk Özdemir, Ankara: BB101 Yayınları, 5. Baskı, 2018.
15. Heywood, Andrew. Siyaset. Çev. Fahri Bakırcı, Ankara: Felix Yayınları, 2019.
16. Heywood, Andrew. Siyaset. Çev. B.B. Özipek, M. Yıldız, vd., Ankara: BB101 Yayınları, 2. Baskı, 2019.
17. Kışlalı, Ahmet Taner. Siyaset Bilimi. Ankara Üniversitesi Basımevi, Ankara: Ankara Üniversitesi Basın-Yayın Yüksekokulu Yayınları, 1987.
18. Kışlalı, Ahmet Taner. Siyaset Bilimi. Ankara: İmge Kitapevi, 8. Baskı, 2000.
19. Kışlalı, Ahmet Taner. Siyaset Bilimi. Ankara: İmge Yayınları, 1990.
20. Machiavelli, Niccolo. Prens. İstanbul: Anahtar Kitapları Yayınevi, 1994.
21. Nizamülmülk. Siyasetnâme. Çev. Nurettin Bayburtlugil, İstanbul: Dergâh Yayınevi, 1981.
22. Soysal, M. Enes. “Tarih Biliminin Sosyal Bilimlerle İlişkisi ve Önemi Üzerine Genel Bir Bakış”, Atatürk Dergisi. 1/1, 2016, 343-404.
23. Şıvgın, Hale. “Ulusal Tarih Eğitiminin Kimlik Gelişimindeki Önemi", Gazi Akademik Bakış. 2/4, Ankara 2009, 45-52.
24. Taşkın, Yüksel. Siyaset ‘Kavramlar, Kurumlar, Süreçler. Ed. Yüksel Taşkın, İstanbul: İletişim Yayınları, 2014, 15-45.
25. Temelli, Arzu İbişi. “Eski Yunan’da Tarih Düşüncesi”, Felsefe Arkivi. 38. Sayı, 2013, 1-26.
26. Tosch, John. Tarihin Peşinde. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları, 1997.
27. Uçar, Şahin. Tarih Felsefesi Meseleleri. İstanbul: Nehir Yayınları, 1997.
28. Yalçın, E. Semih. Türkiye Cumhuriyeti Tarihinin Kaynakları. Ankara: Berikan Yayınları, 2003.
29. Yalvaç, Faruk. Devlet ve Ötesi. Der. Atilla Eralp, İstanbul: İletişim Yayınları, 2014.
30. Yayla, Atilla. Siyaset Bilimi. Ankara: Adres Yayınları, 2015.
31. Yediyıldız, Bahaeddin. “Çağdaş Tarihçilik”, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 1/1, 1986, 39-48.
32. Yeğen, Ceren. “Annales Okulu, MarcBloch ve “Tarih Savunusu: Veya Tarihçilik Mesleği” Yapıtı Üzerinden Bloch’un Tarih Anlayışı”, Abant Kültürel Araştırmalar Dergisi. 1/1, 2016, 25-39.
33. Yeşil, Abdullah. “Doğu ve Batı Yönetim Bilimi Düşüncesinin Öncüleri Machiavelli ve Nizamü’l-Mülk Örneği’’, Finans Ekonomi ve Sosyal Araştırmalar Dergisi. 1/1, 2016, 1-25.
34. Zariç, Sami. “Tarihsel Kökeninden Ülkelere Göre Türlerine Aydınlanma Felsefesi (Çağı) ve Türkiye Cumhuriyeti”, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 3/28, 2017, 1-22.
35. Kap, Derya. ‘’Türkiye’de Tarih ve Siyaset İlişkisi Üzerine Bir Değerlendirme”, akademikperspektif.com, http://akademikperspektif.com/2019/10/10/turkiyede-tarih-ve-siyaset-iliskisi-uzerine-bir-degerlendirme, Erişim: 11 Ocak 2021.