Multiple trauma (Part I); evaluation of 200 patients with more than one major fracture

Abstract

In order to compare the patients who have more than one major fracture, with the other multiple trauma patients, the records of 200 multiple traumatized patients, treated between January 1988-June 1995, were reviewed retrospectively. Existing orthopaedic injuries, treatment modalities and developing complications were analyzed. The average age, hospital stay and Modified Multiple Injury Severity Scale score of the patients were determined as follows respectively; 31.5 years (range, 5-84), 24.5 days (range, 2-116) and 27.6 points (range, 17-66). The most frequent sites of dislocations were hip, sacroiliac and elbow joints. There were also mostly tibial, femoral, costal and pelvic fractures, and 17.1% of the extremity fractures were open. So, most of the obtained ratios and features, were found to be compatible with other studies. However, the rates of major vascular trauma (16%) type III open fractures (54.4%), and fractures per patient (4.7) were quite high. In addition, our mortality rate was relatively low (%7.5), and 61% of the late deaths were due to fat embolism. As a result, although there were some differences because of the abundance of orthopaedic injuries in our patients, the most significant finding, was the late deaths occurred generally due to fat embolism, rather than multiple organ system failure or sepsis.

Keywords

• -

Muitipl Travma (1. Bölüm); Birden fazla majör kırığı bulunan 200 hastanın değerlendirilmesi

Öz

Ortopedik yaralanmalarının fazla olduğu multipl travmalı hastaların özelliklerini tanımlamak amacıyla, Ocak 1988- Haziran 1995 tarihleri arasında tedavi edilen ve birden fazla majör kırığı bulunan 200 hastanın kayıtları retrospektif olarak incelendi. Hastaların demografik özellikleri, mevcut ortopedik yaralanmalar, uygulanan tedaviler ve gelişen komplikasyonlar gözden geçirildi. Hastaların ortalama yaşı 31.5 (5-84), ortalama hastanede yatış süresi 24.5 gün (2-116), ortalama Modifiye Muitipi Yaralanma Skalası skoru ise 27.6 puan (17-66) olarak saptandı. Kalça, sakroiliak ve dirsek eklemleri çıkıkların en sık görüldüğü eklemler olup, tibia, femur, kosta ve pelvis ise kırıkların en sık saptandığı kemikler idi. Ekstremite kırıklarının %17.1'i (114/667) açık kınklardı. Buna göre elde ettiğimiz oran ve özelliklerin çoğunun diğer çalışmalarla uyumlu olduğu görüldü. Ancak, majör vasküler yaralanma oranı (%16), Tip III açık kırık oranı (%54.4) ve kişi başına düşen kırık sayışı (4.7 kırık/kişi) oldukça yüksek bulundu. Yine diğer çalışmalardan farklı olarak, mortalite oranımız nispeten düşüktü (%7.5) ve geç ölümlerin %61'i yağ embolisi sonucunda görüldü. Sonuç olarak, hastalarımızda ortopedik yaralanmalarının fazla olmasına bağlı olarak, bazı farklılıklar saptandıysa da, en önemli bulgumuz, bu hastalardaki geç ölümlerin multipl organ yetmezliği veya sepsis nedeniyle değil, daha çok yağ embolisi sonu-cu görülmesiydi.

Anahtar Kelimeler

• -