Comparison of magnetic resonance imaging to magnetic resonance arthrography in the diagnosis of lateral ligamentous injuries of the ankle
Abstract
Sprains of the lateral ankle ligaments are among the most common sports injuries. Grade 1 or 2 injuries of the lateral ankle ligaments are managed conservatively. However, the treatment of grade 3 injuries is still controversial. Documentation or exclusion of any minor abnormalities around the ankle joint are important before planning a method of treatment. The magnetic resonance arthrography (MRA) in detecting the ligamentous injuries of the ankle. 25 patients (9 men, 16 women) with an inversion sprain to the ankle were included in the study. Average age was 29 years (range, 13-55 years). Anterolateral joint line tenderness and edema was found in almost all of the cases. Anterior drawer test was 2 (+) in 14 of the cases. After excluding any osseous abnormality by routine AP and lateral x-rays, MRI was performed. T1 weighted axial and paracoronal, T2 weighted sagittal images were obtained to evaluate the ligaments of the ankle. Then, 10 to 12 cc. of gadolinium-DTPA in a concentration of 2mMol was injected to the ankle and the same images were obtained again. Anterior talofibular ligament (ATFL) was found to be ruptured in ten of the 11 acute cases and in all of the chronic cases (14 cases). Six of the acute tears and all of the chronic tears could only be diagnosed only with MRA. Two of 6 acute anterior inferior tibiofibular ligament (AITFL) tears were also diagnosed with MRA, but all of 3 chronic AITFL tears were diagnosed with MRI. Additionally, 6 anterolateral hypointense masses related anterolateral impingement, 2 talar bone bruises and 3 talar ostechondritis dissecans was detected. We concluded that MR arthrography may be a useful technique in the diagnosis of ligamentous lesions of the ankle. Especially in cases in which surgery is considered, MRA can give excellent information about the ligamentous, cartilaginous and other structures of the joint and thus may facilitate the decision making.
Keywords
Ayak bileği lateral bağ yaralanmalarında manyetik rezonans görüntüleme ve manyetik rezonans artrografi'nin tanısal açıdan karşılaştırılması
Öz
Ayakbileği inversiyon burkulması geçirmiş 9'u erkek, 16'sı kadın 25 hasta çalışmaya alındı. Ortalama yaş 29 (13-55) idi. Hastaların tümünde anterolateral eklem aralığı hassasiyeti ve değişen derecelerde ödem vardı. Ön çekmece testi 14 olguda 2 (+) veya 3 (+) idi. Rutin ön-arka ve lateral grafilerle kemik patolojiler ekarte edildikten sonra, 1 T unit Magnetom (Siemens) cihazında Tl ağırlıklı aksiyel ve parakoronal, T2 ağır-lıklı sagittal kesitler alınarak manyetik rezonans görüntüleme incelemesi yapıldı. Daha sonra ayakbileğine 10-12 cc. Gadolinium-DTPA enjekte edildi ve aynı kesitler tekrarlandı (Manyetik Rezonans Artrografi-MRA). Anterior talofibular bağ (ATFL) akut olguların 10'unda, kronik olguların ise tümünde yırtık bulundu (14 olgu). Akut yırtıkların 6'sı, kronik yırtıkların ise tümü sadece MRA ile tanınabildi. Anterior inferior tibiofibuler ligament (AITFL) yırtığı saptanan 6 akut olgudan ikisi sadece MRA ile tanınırken, 3 kronik olguda yırtık MRG ile de tanınabildi. Bu bulgulara ek olarak 6 hastada anterolateral sıkışma (impingement) sendromu ile uyumlu olması muhtemel hipointens kitle, 2 talar bruise lezyonu ve 3 hastada da talusta osteokondritis dissekans saptandı. Sonuçla MR artrografinin, gerek bağ yırtıklarını göstermede gerekse de bağ yırtığı ile birlikte olan ek patolojileri göstermede MRG'ye göre daha fazla tanısal duyarlılığa sahip olduğu gözlendi. Bağ yaralanması nedeniyle cerrahi girinim düşünülen hastalarda ya da profesyonel sporcu, bale dansörü gi-bi ayak bileği stabilitesinin mesleki açıdan önem taşıdığı popülasyonda MR artrografinin uygun bir tanı ara-cı olduğu kanısına varıldı.
Anahtar Kelimeler
