Changes in the lengths of the gluteus medius and gluteus minimus muscles with trochanteric transfer following pelvic support osteotomy: a biomechanical study

Öz

Objectives: Using a synthetic bone model, we investigated changes in the muscle length of the gluteus medius and gluteus minimus following trochanteric osteotomy and pelvic support osteotomy (PSO) and compared the results with those of traditional PSO.
Methods: On two pelvises and four femurs, the lengths of the gluteus medius and gluteus minimus were measured in the following circumstances, with the hips in neutral position and in 45 degrees of flexion: (i) alignment of the hip joint with normal congruency; (ii) dislocated hip joint; (iii) following an osteotomy 2.5 cm below the lesser trochanter and stabilization with an angulation of 45 degrees of abduction; (iv) the insertion point was then moved 2 cm distally and 1 cm laterally, simulating a translation osteotomy of the greater trochanter.
Results : The muscle lengths increased with PSO compared to those of the dislocated hips (p<0.0001). Following distal and lateral translation osteotomy, the lengths significantly exceeded those obtained with traditional osteotomy (p<0.002), but were significantly less than those in the neutral position (p<0.001). Measurements in 45 degrees of flexion yielded similar results. Normal lengths could not be obtained in any of the procedures.
Conclusion: Distal and lateral translation osteotomy following traditional PSO seems to increase the length of the abductor moment arm more than that obtained by traditional PSO alone. 

Anahtar Kelimeler

• Biomechanics
• external fixators
• femur/physiopatholo g y / s u rgery
• hip dislocation
• congenital/surgery
• hip joint
• muscles/anatomy & histology
• osteotomy/methods

Yeni bir pelvik destek osteotomisinde gluteus medius ve minimus kaslarında meydana gelen uzunluk değişimlerinin incelenmesi: Biyomekanik çalışma

Öz

Amaç: Sentetik kemik modelinde trokanterik osteotomi ve pelvik destek osteotomi (PDO) kombinasyonunu uyguladıktan sonra gluteus medius ve minimus kaslarının uzunluklarında meydana gelen değişimleri inceledik ve sonuçları klasik PDO tekniğiyle karşılaştırdık. Çalışma planı: İki adet sentetik pelvis ve dört femur üzerinde, gluteus medius ve minimus kaslarının uzunlukları dört ayrı durumda ve kalça eklemi nötral ve 45° fleksiyon pozisyonundayken ölçüldü: (i) Normal pozisyon; (ii) kalça eklemi disloke; (iii) trokanter minörün 2.5 cm aşağısından osteotomi uygulanarak femur proksimali 45° abdükte pozisyonda eksternal fiksatörle tespit edildi; (iv) üçüncü durumdaki pozisyon korunurken trokanterik osteotomi uygulanarak kasların yapışma noktası 2 cm laterale ve 1 cm distale alındı. Sonuçlar: Pelvik destek osteotomisi uygulanan grupta, kas uzunluğu disloke pozisyona göre artış gösterdi (p<0.0001). Trokanterin lateral ve distale transferinden sonra kas uzunlukları normal kalçaya göre kısaydı (p<0.001) ancak PDO uygulananlara göre anlamlı olarak artmıştı (p<0.002). Kalça 45° fleksiyonda iken yapılan ölçümler nötral pozisyondaki ölçümlerle benzerlik gösterdi. Hiçbir işlemde normal kas uzunluğu elde edilemedi. Çıkarımlar: Kemik model üzerinde PDO ile kombine olarak uyguladığımız trokanterin lateral ve distale transferinin abdüktor moment kolunu klasik osteotomiye göre daha fazla uzattığı görüldü.

Anahtar Kelimeler

• biomechanics;external fixators;femur;femur/physiopathology;femur/surgery;hip dislocation, congenital;hip dislocation, congenital/surgery;hip joint;muscles;muscles/anatomy & histology;osteotomy;osteotomy/methods