Kubbe osteotomisinde tibiofemoral açı değişikliklerinin sonuçlar üzerine etkisi

Öz

Amaç: Diz ekleminde medial kompartman artrozu nedeniyle kubbe osteotomisi uygulanan hastalarda tibiofemoral açı değişimlerinin sonuçlar üzerine etkisi araştırıldı. Çalışma planı: Medial kompartman osteoartriti nedeniyle 22 hastanın (15 kadın, 7 erkek; ort. yaş 60; dağılım 37-73) 23 dizine kubbe osteotomisi (KO) tipinde yüksek tibial osteotomi (YTO) uygulandı. Eksternal tespit olarak, Charnley tipi eksternal tespitin basit bir modifikasyonu kullanıldı. Ahlback sınıflamasına göre, ameliyat öncesinde 15 dizde evre I, altı dizde evre II, iki dizde evre III osteoartrit vardı. Hastalar ameliyat sonrasında ölçülen tibiofemoral açı değerlerine göre üç gruba ayrıldı: <8° valgus (4 diz), 8˚-12˚ valgus (10 diz), >12° valgus (9 diz). Klinik sonuçlar Amerikan Diz Derneği skoru kullanılarak değerlendirildi. Ortalama takip süresi 5.4 yıl (dağılım 1-10 yıl) idi. Sonuçlar: Tibiofemoral açı ameliyat öncesinde ortalama 4.4±2.9° (dağılım 0˚-10˚) varusta iken, ameliyat sonrasında ortalama 11±3.8° (dağılım 5˚-18˚) valgus olarak ölçüldü. Son değerlendirmelerde ortalama düzeltme kaybı 2.7˚ bulundu. Ameliyat öncesinde ortalama 37.7±15.8 (dağılım 19-77) olan diz skoru, son değerlendirmede 80.2±9.2’ye (dağılım 51-93); fonksiyonel skor ise 52.3±18.8’den (dağılım 10-80) 75.6±18.5’e (35-100) yükseldi (p<0.001). Tibiofemoral açıya göre üç gruba ayrılan hastalar arasında diz ve fonksiyonel skorlar açısından anlamlı fark bulunmadı (p>0.05). Çıkarımlar: Bulgularımız, YTO sonrasında elde edilen dizilimin, kabul edilen açılar içerisinde olmak kaydıyla, sonuçlar üzerinde etkili olmadığını göstermektedir. Anahtar sözcükler: Diz eklemi/radyografi/cerrahi; osteoartrit, diz/cerrahi; osteotomi/yöntem; tibia/cerrahi. .

Anahtar Kelimeler

• -

The effect of tibiofemoral angle changes on the results of dome osteotomy

Abstract

Objectives: We investigated the effect of tibiofemoral angle changes on the results of dome osteotomy in patients with medial compartment osteoarthritis of the knee.
Methods: The study included 23 knees of 22 patients (15 women, 7 men; mean age 60 years; range 37 to 73 years) who underwent high tibial dome osteotomy for medial compartment osteoarthritis. A simple modified Charnley external fixator was used for stabilization of the osteotomy. Based on the Ahlback classification, 15 knees had grade I, six knees had grade II, and two knees had grade III osteoarthritis. The patients were evaluated in three groups based on the postoperative tibiofemoral angles obtained; hence, a valgus angle of less than 8˚ (4 knees), 8˚ to 12˚ (10 knees), and greater than 12˚ (9 knees). Clinical evaluations were made using the American Knee Society scoring system. The mean followup period was 5.4 years (range 1 to 10 years).
Results: The mean tibiofemoral angle was 4.4±2.9˚ of varus (range 0˚ to 10˚) preoperatively, and 11±3.8˚ of valgus (range 5˚ to 18˚) postoperatively. The mean correction loss at final evaluations was 2.7˚. The mean preoperative and postoperative knee scores were 37.7±15.8 (range 19 to 77) and 80.2±9.2 (range 51 to 93), respectively (p<0.001). The mean functional score increased from 52.3±18.8 (range 10 to 80) to 75.6±18.5 (range 35 to 100) at final analysis (p<0.001). The knee and functional scores did not differ significantly between three groups of patients having a different range of postoperative tibiofemoral angle (p>0.05).
Conclusion: Our results show that the alignment obtained after high tibial osteotomy does not influence knee and functional scores provided that it is within an acceptable range

Keywords

• Knee joint/radiography/surgery
• osteoarthritis
• knee/ surgery
• osteotomy/methods
• tibia/surgery