Düz ve yüksek tabanlığın temel antropometrik değişkenlerle ilişkisi

Öz

Amaç: Tüm yaşlarda yürüme bozukluklarına ve postürel sapmalara neden olan düz (pes planus) ve yüksek tabanlık (pes cavus) önemli bir sağlık sorunudur. Bu çalışmada, yetişkinlerde düz ve yüksek tabanlığın temel antropometrik göstergelerle nasıl bir ilişki gösterdiği araştırıldı. Çalışma planı: Araştırma, Ankara’da yaşayan ve yaşları 18-83 arasında değişen 516 katılımcı (253 erkek, 263 kadın) üzerinde gerçekleştirildi. Ortalama yaş erkeklerde 40.5±13.4, kadınlarda 43.3±14.9 idi. Bireyler yaşlarına göre 18-29, 30-39, 40-49, 50-59 ve ≥60 olmak üzere beş gruba ayrıldı. Bireylerin düz veya yüksek tabanlı olup olmadıkları ayak izlerinden yararlanılarak belirlendi. Araştırmaya katılan bireylerden toplam beş antropometrik ölçü alındı. Bunlar vücut ağırlığı, boy uzunluğu, ayak uzunluğu, ayak tarak genişliği ve ayak topuk genişliği idi. Ayrıca, bireylerin ayakkabı numaraları öğrenildi ve her bir birey için beden kütle indeksi (BKİ) hesaplandı. Sonuçlar: İncelenen bireylerin 21’inde (%4.1) düztabanlık, altısında (%1.2) ise yüksek tabanlık görüldü. Cinsiyet ve yaş grupları arasında iki deformitenin varlığı açısından anlamlı fark görülmedi (p>0.05). Ölçülen antropometrik verilerden boy uzunluğu, vücut ağırlığı, BKİ, ayak uzunluğu, ayak tarak genişliği ve giyilen ayakkabı numarası ile düz ve yüksek tabanlık arasında anlamlı ilişki bulunmadı (p>0.05). Ayak topuk genişliği ise sadece düztabanlık ile anlamlı ilişki gösterdi (p=0.027). Çıkarımlar: Bu bulgular ışığında, yüksek tabanlığın vücut yapısıyla ve ayak boyutlarıyla ilişkili olmadığı, düztabanlığın ise yalnızca topuk genişliğiyle ilişkili olduğu söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Antropometri; düztabanlık/epidemiyoloji; ayak deformitesi.

Relationship of flatfoot and high arch with main anthropometric variables

Öz

Objectives: The deformities of flatfoot (pes planus) and high arch (pes cavus) are serious health problems causing gait and postural defects in all age groups. The aim of this study was to seek relationships of these two deformities with main anthropometric variables in adults.
Methods: This study was carried out in 516 community individuals (253 males, 263 females) aged between 18 to 83 years, living in Ankara, Turkey. The mean age was 40.5±13.4 in males, and 43.3±14.9 in females. The participants were analyzed in five age brackets, namely 18-29, 30- 39, 40-49, 50-59, and ≥60 years. The presence of flatfoot or high arch was determined by the analysis of footprints. A total of five anthropometric variables were measured including body weight, body height, foot length, metatarsal width, and heel width. Body mass index (BMI) was calculated and shoe size of the individuals was recorded, as well.
Results: The incidences of flatfoot and high arch were 4.1% (n=21) and 1.2% (n=6), respectively. There were no significant differences between sex and age groups with respect to the frequency of both deformities (p>0.05). No associations were found between the presence of flatfoot or high arch and body weight, body height, BMI, foot length, metatarsal width, and shoe size (p>0.05). Only  width showed a significant association with the presence of flatfoot (p=0.027).
Conclusion: These findings suggest that the presence of high arch is not related to body composition and foot dimensions, while flatfoot is associated only with heel width.

Anahtar Kelimeler

• Anthropometry
• flatfoot/epidemiology
• foot deformities