Temel motor becerilerin artroskopik deneyim ile ilişkisi

Öz

Amaç: Motor beceri eğitimi içerisinde yer alan yöntemlerden biri, hedef işlemi oluşturan bireysel becerileri öğrenciye ayrı ayrı öğretmektir. Bu eğitim yöntemi hedef işlemin parçalarının tanımlanmasını gerektirir. Bu çalışmada, artroskopik girişimi oluşturan temel motor becerilerin tanımlanması amaçlandı. Çalışma planı: Çalışmaya toplam 42 ortopedist (ort. yaş 38±8) katıldı. Çalışma grubuna, en az 10 yıldır uzman olarak çalışmakta olan ve yıllık artroskopi sayıları 50’nin üzerinde olan 17 deneyimli ortopedist; kontrol grubuna ise deneyimi üç yıldan daha az olan 25 genç ortopedist ve asistan alındı. Tüm katılımcılar aynı zamanda ve aynı eğitim ortamında değerlendirildi. Laboratuvar ortamında, temel motor becerileri simüle eden aletler her katılımcıya tek tek tanıtıldı ve her katılımcının asıl değerlendirme öncesinde bir kez deneme yaparak işlemi tanıması sağlandı. Sonuçlar: Deneyimli grupta, kontrol grubuna göre ortalama yaş (42 ve 34.4), artroskopi deneyimi süresi (12.4 ve 1.6 yıl) ve yıllık ortalama artroskopi sayısı (93.9 ve 26.9) anlamlı derecede fazla bulundu (p=0.000). Deneyimli grupta, ortalama önceleme zamanı (p=0.028) ve iki kol koordinasyon zamanı (p=0.043) anlamlı derecede kısaydı. Korelasyon analizinde, artroskopi deneyim süresi ile ortalama önceleme zamanı (r=-0.41, p=0.008) ve iki kol koordinasyon zamanı (r=-0.33, p=0.033) arasında anlamlı ilişki saptandı. Yapılan artroskopi sayısı arttıkça ortalama önceleme zamanı anlamlı olarak kısalmaktaydı (r=-0.446, p=0.003). Çıkarımlar: Bazı temel motor beceriler artroskopik beceriklilik ile ilişkilidir. Motor becerileri geliştiren bu araçların artroskopi eğitiminde kullanılmasının artroskopik beceri geliştirilmesini kolaylaştıracağı söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Artroskopi/eğitim; klinik ustalık; kinestezi; motor beceri; psikomotor performans; görev performans ve analizi; zaman algılaması.

Correlation of basic motor skills with arthroscopic experience

Öz

Objectives: One of the methods in motor skill teaching is to furnish the students with the individual skills drawn from the target procedure. This method requires identification and defining of all components of the target procedure. This study aimed to define basic motor skills composing arthroscopic skillfulness.
Methods: A total of 42 orthopedists (mean age 38±8 years) were enrolled. The study group was comprised of 17 experienced orthopedists working at least for 10 years as a specialist and performing more than 50 arthroscopic procedures per year. The control group included 25 young orthopedists or residents having an arthroscopic experience of less than three years. All the participants were assessed simultaneously and in the same experimental setting. Each participant was tested after having been shown to use in vitro skill development instruments simulating arthroscopic basic motor skills.
Results: Compared to the control group, the experienced group had significantly higher mean age (42 vs. 34.4 years), longer duration of arthroscopic experience (12.4 vs. 1.6 years), and greater number of the arthroscopies performed per year (93.9 vs. 26.9) (p=0.000). The mean anticipation time (p=0.028) and two-arm coordination time (p=0.043) were significantly shorter in the experienced group. In correlation analysis, duration of arthroscopic experience was correlated with the mean anticipation time (r=-0.41, p=0.008) and twoarm coordination time (r=-0.33, p=0.033). In addition, the mean anticipation time decreased significantly as the number of arthroscopies increased (r=-0.446, p=0.003).
Conclusion: Some basic motor skills correlate with arthroscopic competence. The use of these motor skill instruments in arthroscopy training may aid to improve arthroscopic skills.

Anahtar Kelimeler

• Arthroscopy/education
• clinical competence
• kinesthesis
• motor skills
• psychomotor performance
• task performance and analysis
• time perception