İLİŞKİ İSTİKRARI, ÖZNEL PARTNER AFFEDİCİLİĞİ VE İLİŞKİ SÜRESİ ARASINDAKİ İLİŞKİ
Öz
Anahtar Kelimeler
Destekleyen Kurum
Kaynakça
- Acker, M., & Davis, M. H. (1992). Intimacy, passion and commitment in adult romantic relationships: A test of the triangular theory of love. Journal of Social and Personal Relationships, 9, 21-50.
- Akarsu Uslu, Ş. (2018). Üniversite öğrencilerinin ilişki istikrarı ile sosyal ilgi, ilişkisel benlik saygısı ve maneviyatları arasındaki ilişki. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
- Atak, H. & Taştan, N. (2012).Romantik ilişkiler ve aşk. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 4(4), 520–546.
- Bahadır, S. (2006). Romantik ilişkilerde bağlanma stilleri, çatışma çözme stratejileri ve olumsuz duygudurumunu düzenleme arasındaki ilişki. Yayınlanmamış doktora tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara
- Büyükşahin, A., Hasta, D. & Hovardaoğlu, İ.S. (2005) İlişki İstikrarı Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikoloji Yazıları, 8 (16), 25-37.
- Can, F., & Hovardaoğlu, S. (2015). Romantik ilişkilerde sosyal ağ etkileri. Nesne-Psikoloji Dergisi, 5, 43-65.
- Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları. Pegem Akademi.
- Doyle, D. M., & Molix, L. (2013). Love on the Margins. Social Psychological and Personality Science, 5(1), 102–110. doi:10.1177/1948550613486677
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Psikoloji
Bölüm
Düzeltme
Yazarlar
Esra Eker
*
0000-0001-9178-4696
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
30 Aralık 2020
Gönderilme Tarihi
19 Ekim 2020
Kabul Tarihi
23 Aralık 2020
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2020 Cilt: 3 Sayı: 2