Yaşlı Bireylerin Yaşam Doyumları ve Dini Tutumları Üzerine Bir Araştırma
Öz
Tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de yaşlı nüfus her geçen gün artmaktadır. Doğum oranlarının azalmasıyla birlikte toplumumuz da giderek yaşlanmaktadır. Bu da yaşlı bireylere yönelik çeşitli boyutlarda bilimsel araştırmaların yapılmasını gerekli kılmaktadır. Bu araştırmada ise yaşlı bireylerin yaşam doyumlarının ne olduğu ve dini tutumlarının yaşam doyumunu nasıl etkilediğinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma Bolu ili Seben ilçesinde ikamet eden 60 yaş üstü bireylerle sınırlıdır. Çalışma 2019 yılı ekim-aralık ayları arasında tesadüfi örnekleme bağlı kalarak katılımcı 84 yaşlı ile gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların %58,3’si kadın, %41,7’si erkektir. Katılımcıların cinsiyet, medeni durum, eğitim durumu, aylık gelir durumu değişkenlerine göre yaşam doyumları arasında anlamlı fark bulunmamıştır. Deneklerin yaş, maddi durumlarını değerlendirme, reçeteli ilaç kullanımı, sosyal yardımlardan yararlanma ve yakınlarıyla görüşme biçimi değişkenlerine göre yaşam doyumları arasında anlamlı farklılık bulunmuştur. Katılımcıların dini tutumları ile yaşam doyumları arasında pozitif yönlü korelasyon bulunmuştur. Dini tutumun yaşam doyumu üzerindeki etkisinin ne olduğunu belirlemek için yapılan regresyon analizi neticesinde β1= 0,582 olarak bulunmuştur. Katılımcıların dini tutumlarının yüksek seviyede (29,952±3,456), yaşam doyumlarının orta düzeyde olduğu (16,690±5,280) bulunmuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akbolat, A. (2014). Yaşlılık döneminde yaşam kalitesi ve dindarlık ilişkisi (Şanlıurfa ili örneği). Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
- Akgül, A. ve Çevik, O. (2003). İstatistiksel analiz teknikleri. Ankara: Emek Ofset.
- Akgül, M. (2004). Yaşlılık ve dindarlık: dindarlık, hayattan zevk alma ve mutluluk ilişkisi –Konya Huzurevi örneği. Dini Araştırmalar, 7(19), 19-56.
- Aksu, G. (2020). Birinci basamağa başvuran yaşlı bireylerde başarılı yaşlanma ile yaşam doyumu arasındaki ilişki. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi, Erzincan.
- Andrews, F. M. andWithey, S. B. (1976). Social indicators of well-being American’s perceptions of life quality. New York: Plenum Press.
- Appleton, S. ve Song, L. (2008). Life satisfaction in urban China: components and determinants. World Development, (36), 11.
- Arseven, A. D. (1993). Alan araştırma yöntemi. Ankara: Gül Yayınları.
- Ata, Z. ve Ekinci, N. (2020). Yaşlı bireylerde yaşam doyumu: İzmir’de bir sağlıklı yaş alma merkezi örneği. İzmir Kâtip Çelebi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 3(1), 1 – 16
- Çetin, A. (2002). Geriatriklerde yaşam kalitesi ve rehabilitasyon, GÖKÇE-KUTSAL, Y. Kutsal Gökçe (Yay. Haz.). Geriatri 2002 Sempozyumu Bildirileri içinde (s. 218-221). Ankara: Hacettepe Üniversitesi Geriatrik Bilimler Araştırma ve Uygulama Merkezi yayını.
- Dağlı, A. ve Baysal, N. (2016). Yaşam doyumu ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 15(59), 1250-1262.
