ÇOCUK MERKEZLİ OYUN TERAPİSİNİN ÇOCUKTAKİ KAYGI DÜZEYİNE ETKİSİNİN İNCELENMESİ

The aim of this study is to examine the effect of child-centered play therapy on anxiety levels in children. In the study, The reorganized Preschool Anxiety Scale, Children's Anxiety and Depression Scale and sociodemographic information form were used to obtain the information of the individuals participating in the study. The model of the research conducted within the scope of this study is a quasi-experimental research model, and pre-test and post-test methods were used. The sample group of the study consists of 35 children brought by their parents to private counseling centers in Başakşehir and Fatih districts of Istanbul province due to various anxiety problems. While 18 of these children are between the ages of 4-6, 17 of them are children between the ages of 8-10. In order to measure the anxiety level of the children in the sample group, scales were given to their parents before and after the therapy. The data were analyzed with the SPSS 20 program. While analyzing the data of the study, parametric methods were used because the data met the assumptions of normality. Paired Sample T-Test was used for Frequency Analysis, Descriptive Statistics and differences between groups. In terms of the reliability of the results, an evaluation was made considering the significance level of p <0,05. According to the research findings, the pre-school group total anxiety scores are between before and after; t (17) = 6, 822, p <0.05 and between school age observations; Significant differences were detected at t (16) = 7.477, p <0.05.

Bu araştırmanın amacı, çocuk merkezli oyun terapisinin çocuklardaki kaygı düzeyine etkisini incelemektir. Araştırmada, “Yeniden Düzenlenen Okul Öncesi Kaygı Ölçeği”, “Çocuklarda Anksiyete ve Depresyon Ölçeği” ve araştırmaya katılan bireylerin bilgilerini edinmek üzere sosyodemografik bilgiler formu kullanılmıştır. Bu çalışma kapsamında yürütülen araştırmanın modeli yarı deneysel bir araştırma modelinde olup, ön test ve son test yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın örneklem grubunu İstanbul ilinin Başakşehir ve Fatih ilçelerinde bulunan özel danışmanlık merkezlerine çeşitli kaygı sorunları nedeniyle ebeveynleri tarafından getirilen 35 çocuk oluşturmaktadır. Bu çocukların 18’ini 4-6 yaş aralığındaki çocuklar oluştururken 17’sini ise 8-10 yaş aralığındaki çocuklar oluşturmaktadır. Örneklem grubunu oluşturan çocukların kaygı düzeyini ölçmek amacıyla ebeveynlerine terapi öncesi ve sonrası doldurulmak üzere ölçekler verilmiştir. Veriler SPSS 20 programı ile analiz edilmiştir. Çalışmanın veri analizi yapılırken veriler normallik sayıltılarını karşıladığı için parametrik yöntemler kullanılmıştır. Frekans Analizi, Betimleyici İstatistikler ve gruplar arası farklar için Paired Simple T-Testi kullanılmıştır. Sonuçların güvenirliliği açısından p<0,05 anlamlılık düzeyi dikkate alınarak değerlendirme yapılmıştır. Araştırmanın bulgularına göre, okul öncesi grubun toplam kaygı puan ortalaması öncesi ve sonrası arasında; t(17)= 6,822, p<0,05 ve okul çağı grubun toplam kaygı puan ortalaması öncesi ve sonrası arasında; t(16)= 7,477, p<0,05 istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir.