Dr.Elif Özlem ORAL AYDIN ​​Mimarlık Profesörüdür. 2000 yılından bu yana mimarlık lisans ve lisansüstü öğrencilerine ders vermektedir. Tarihi yapı analizi, belgeleme, uyarlanabilir yeniden kullanım ve restorasyon konularında otuz yılı aşkın süredir çalışmaları bulunmaktadır. Uzmanlığı somut ve somut olmayan miras, miras alanlarının yönetimi ve tarihi alanlar için dijital tasarım ve geçiş yeniliklerini kapsamaktadır. Aynı zamanda ICOMOS-Türkiye ve DOCOMOMO-Türkiye'nin uluslararası üyesidir. 
 

Osman Balaban, Orta Doğu Teknik Üniversitesi (ODTÜ) Şehir ve Bölge Planlama Bölümünde profesör olarak görev yapmaktadır. ODTÜ Şehir Planlama Programından 2000 yılında yüksek lisans, 2008 yılında doktora derecesi almıştır. 2009–2012 yılları arasında Japonya’nın Yokohama kentindeki Birleşmiş Milletler Üniversitesi İleri Araştırmalar Enstitüsünde doktora sonrası araştırmacı olarak çalışmıştır. Lisansüstü çalışmalarında, yapılı çevrenin üretimini biçimlendiren siyasal ve ekonomik dinamiklere odaklanmıştır. Doktora sonrası araştırmaları kapsamında Tokyo, Yokohama, Kanazawa ve Delhi’de saha çalışmaları yürüterek iklim değişikliği ile arazi kullanımı, ulaşım ve yapılar arasındaki ilişkileri incelemiştir. Başlıca araştırma ve eğitim alanları iklim değişikliği, düşük karbonlu ve iklime dirençli kentleşme, çevre politikaları, kent siyaseti, yerel yönetimler ve kentsel dönüşümdür. Güncel çalışmaları ise özellikle iklim değişikliğine uyum, kentsel dirençlilik, afet sonrası iyileşme planlaması ve toplumsal kırılganlık analizlerine odaklanmaktadır.

Dr. Manu P. Sobti is a landscape historian and urban interlocutor of the Global South with research specialisations in South Asia, South East Asia, Central Asia, and the Middle East. Within the gamut of the Global, the Islamic, and the Non-Western, his continuing work examines borderland transgressions and their intertwinement with human mobilities, indigeneities, and the narratives of passage across these liminal sites. From his perspective, ‘land-centered’ and ‘deep’ place histories replete with human actors serve as critical and de-colonizing processes that negate the top-down master-narratives wherein borders and boundaries simplistically delineate nation states and their scalar range of internal geographies. He was previously Associate Professor at the School of Architecture & Urban Planning (SARUP), University of Wisconsin-Milwaukee USA (2006-16). He has a B.Dipl.Arch. from the School of Architecture-CEPT (Ahmedabad - INDIA), an SMarchS. from the Massachusetts Institute of Technology (Cambridge - USA), and a Ph.D. from the College of Architecture, Georgia Institute of Technology (Atlanta - USA).

As a recognized scholar and innovative educator, Sobti served as Director of SARUP-UWM’s India Winterim Program (2008-15). This foreign study program worked intensively with local architecture schools in Ahmedabad, Delhi and Chandigarh, allowing students and faculty to interact actively, often within the gamut of the same project. He also set up a similar, research-focused program in Uzbekistan, engaging advanced undergraduate and graduate students to undertake field research at sites, archives and cultural landscapes. In partnership with the Art History Program at the University of Wisconsin-Madison, and SARUP colleagues, Sobti also co-coordinated the Building-Landscapes-Cultures (BLC) Concentration of SARUP-UWM’s Doctoral Program (2011-13), creating opportunities for student research in diverse areas of architectural and urban history and in multiple global settings. He served as the Chair of SARUP's PhD Committee between 2014-16, leading an area of BLC's research consortium titled Urban Histories and Contested Geographies.

Sobti's research has been supported by multiple funding bodies, including the Graham Foundation of the Arts (USA), the Architectural Association (UK), the National Council for Eurasian and East European Research (USA), the French Institute of Central Asian Studies (UZBEKISTAN), the US Department of State Fulbright Foundation (USA), the Aga Khan Foundation (SWITZERLAND), the Andrew W. Mellon Foundation (USA), the Massachusetts Institute of Technology (USA), the Centre for 21st Century Studies University of Wisconsin-Milwaukee (USA), the Institute for Research in the Humanities University of Wisconsin-Madison (USA), Stanford University (USA), in addition to collaborations with institutions in New Delhi/Chandigarh/Ahmedabad (INDIA), Samarqand/Bukhara (UZBEKISTAN), Erzurum (TURKEY) and New Orleans (USA). He has also served as a United States Department of State Fulbright Senior Specialist Scholar and received 7 Research Fellowships at important institutions worldwide. He is a nominated Expert Member of the ICOMOS-ICIP (Interpretation and Presentation of Cultural Heritage Sites) International Committee, responsible for debate and stewardship on contentious cultural heritage issues globally.

Alessandro Camiz, 1999 yılında Roma’daki Sapienza Üniversitesi Mimarlık Bölümü’nden lisans ve yüksek lisans derecelerini almıştır. Mezuniyetinden önce Sartogo Architetti Associati bünyesinde, Washington DC’deki Yeni İtalya Büyükelçiliği ve Roma’daki İsa’nın Kutsal Yüzü Kilisesi projelerinde çalışmıştır. 2007 yılında Sapienza Üniversitesi’nde “Ravenna’nın Orta Çağ Kent Planlaması Tarihi” başlıklı doktora tezini savunmuş ve 2014 yılına kadar aynı üniversitede doktora sonrası çalışmalarını sürdürmüştür. Miami Üniversitesi Mimarlık Fakültesi’nin Roma programında ve Girne Amerikan Üniversitesi Mimarlık, Tasarım ve Güzel Sanatlar Fakültesi’nde ders vermiştir. Girne Amerikan Üniversitesi’nde 2018 yılına kadar Uluslararası Kültürel Miras Çalışmaları Merkezi’nin (ICHS) ve İç Mimarlık Bölümü’nün direktörlüğünü yürütmüştür. ICOMOS-İtalya üyesi olan Camiz, Kıbrıs Kentsel Morfoloji Ağı’nın (CyNUM) genel sekreteridir. İstanbul’daki Özyeğin Üniversitesi’nde öğretim üyesi olarak görev yapmış ve Kentsel Morfoloji Dinamik Araştırmalar Laboratuvarı’nın (DRUM) direktörlüğünü üstlenmiştir. Hâlen İtalya’daki G. d’Annunzio Chieti-Pescara Üniversitesi’nde doçent olarak görev yapmaktadır. Başlıca araştırma alanları mimari tasarım, kentsel morfoloji ve mimari kültürel mirasın korunması ve geliştirilmesine yönelik ileri teknolojilerdir.