Joel Coen'in The Tragedy Of Macbeth Uyarlamasında Palimpsestik Metinlerarasılık

Öz

Bu makale, Joel Coen’in yönettiği Shakespeare uyarlaması The Tragedy of Macbeth (2021) filmini adaptasyon teorisi çerçevesinde, Linda Hutcheon’un palimpsestik metinlerarasılık kavramıyla, formalist analiz yöntemi üzerinden incelemektedir. Hutcheon’un palimpsest kelimesinin metaforik kullanımına göre, adaptasyonlar önceki eserlerin izlerini silmez, ancak dönüştürür. Bu anlamda palimpsestik metinlerarasılık, medyumlar arası bir ilişki biçimi olarak adaptasyonda belirir. Yeni anlam katmanları yaratarak yeni bir orijinal eser yaratılır. Bu bağlamda Coen’in filmi, Shakespeare’in tiyatro eserini kaynak metin (source text) olarak taşırken, beraberinde bu metnin tarihsel olarak ürettiği performatif Shakespeare oyunculuk geleneğini de bir katman olarak taşır. Ancak Coen, Shakespeare’in oyunculuk tarzlarında görünen şiirselliği oyuncuların tiyatral jest ve vokal yorumları üzerinden değil, sinemanın görsel ve işitsel anlatım araçlarıyla yeniden yaratmıştır. Siyah-beyaz görüntü tercihleri, 1.37:1 en-boy oranı, minimal mekan tasarımı, subjektif kamera kullanımı ve üst üste bindirme (superimposition) teknikleri ile trajedinin atmosferini görsel ve işitsel düzlemde yeniden inşa eder. Ses tasarımında kullanılan efektler üzerinden mekân dizaynı yaparak, efektif müzik kullanımı ile trajik atmosferi görsel ve işitsel düzlemde yeniden inşa ederken, Shakespeare’in geleneksel şiirselliğini dönüştürerek yeniden yazmaktadır. Bu sayede Coen’in The Tragedy of Macbeth (2021) uyarlaması, Shakespeare’in şiirsel yapısını silmeden, onu sinema dili aracılığıyla dönüştüren katmanlı bir palimpsest olarak konumlanmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Adaptasyon
• Shakespeare
• Palimpsest
• Metinlerarasılık

PALIMPSESTIC INTERTEXTUALITY IN JOEL COEN'S THE TRAGEDY OF MACBETH ADAPTATION

Öz

This paper examines Joel Coen’s Shakespeare adaptation The Tragedy of Macbeth (2021) within the framework of adaptation theory, through Linda Hutcheon’s concept of palimpsestuous intertextuality, with a formalist analysis. According to Hutcheon’s metaphorical use of the term palimpsest, adaptations do not erase the traces of previous works, but transform them. In this sense, palimpsestuous intertextuality emerges in adaptation as a form of cross-media relationship. By creating new layers of meaning, a new original work is reproduced. In this context, while Coen’s film carries Shakespeare’s play as its source text, it also carries the performative Shakespearean acting tradition as a layer, which is historically produced by the text. However, Coen recreates the poetic style visible in Shakespearean acting, not through theatrical gestures and vocal interpretations of the actors, but through the visual and auditory narrative tools of cinema. Through the use of black-and-white, the 1.37:1 aspect ratio, minimal set design, subjective use of camera, and superimpositions, Coen reconstructs the atmosphere of tragedy on both visual and auditory levels. By shaping the acoustic design through sound effects and employing music effectively, he also reconstructs the tragic atmosphere in audio level while transforming and rewriting Shakespeare’s poetic quality. In this way, Coen’s The Tragedy of Macbeth (2021) stands as a multi-layered palimpsest that transforms Shakespeare’s poetic structure through the language of cinema.

Anahtar Kelimeler

• Adaptation
• Shakespeare
• Palimpsest
• Intertextuality

Kaynakça

1. ARRI. (2025). Bruno Delbonnel on “The Tragedy of Macbeth” with ARRI. https://www.arri.com/news-en/bruno-delbonnel-on-the-tragedy-of-macbeth-with-arri-
2. Bordwell, D., Thompson, K., & Smith, J. (2017). Film art: An introduction (11th ed.). McGraw-Hill Education.
3. Coen, J. (Yönetmen). (2021). The tragedy of Macbeth [Film]. A24; Apple Original Films.
4. Goldman, M. (1972). Shakespeare and the energies of drama. Princeton University Press.
5. Hutcheon, L., & O’Flynn, S. (2013). A theory of adaptation (2nd ed.). Routledge.
6. Laws, P. (2022). The Tragedy of Macbeth [Film review]. Cinéaste, 47(2), 49–51.
7. Reese, R. (2025, February). What is the Shakespearean acting style? Acting Magazine. https://actingmagazine.com/2025/02/what-is-the-shakespearean-acting-style/
8. Sanders, J. (2006). Adaptation and appropriation. Routledge.

9. Semenza, G. M. C. (2022). Screen Shakespeares in a time of plague: Joel Coen’s The Tragedy of Macbeth (2021). Adaptation, 15(2), 309–312.
10. Stam, R. (2005). Literature through film: Realism, magic, and the art of adaptation. Blackwell Publishing.
11. Weimann, R., & Bruster, D. (2010). Shakespeare and the power of performance: Stage and page in the Elizabethan theatre. Cambridge University Press.