Analysis of the environmental relationships of Schizophyllum commune Fr. (Agaricales: Schizophyllaceae) in Yuvacık Dam Watershed (Kocaeli, Türkiye)

Öz

The white rot causative agent, Schizophyllum commune Fr., is a crucial decomposer of plant biomass, including lignin a chemical component of wood. This species is one of the most widespread macroscopic fungus and is found all continents, with the exception of Antarctica. In this study, presence/absence data of S. commune in 30 randomly selected 1 km2 digital plots of Yuvacık Watershed forests and environmental data were analysed using chi-square and t-tests and factor analysis. The relationship between the distribution of S. commune and environmental factors was analysed and visualized using geographic layers derived from the Digital Elevation Model (DEM). Basidiocarps of S. commune were detected on the tree branches of broad-leaved trees in all plots, except two plots. This species well grows at temperatures of 20 °C and above and humidity of 60-70%. In addition, it prefers elevations of 800 metres or higher and slopes of 20% or more. Factor analysis and chi-square tests suggest three main categories-climatic factors, habitat factors, and topographic factors-environmental conditions affecting its distribution in the research area. It was determined that the most effective factor in the distribution of this species in the study area is temperature, which is one of the climatic factors.

Anahtar Kelimeler

• Schizophyllaceae
• Basidiocarp
• CIS
• Factor analysis

Proje Numarası

İZT–391(3828)/2015-2018 ve T-1185/011120001

Yuvacık Barajı Havzası’nda (Kocaeli, Türkiye) Schizophyllum commune Fr. (Agaricales: Schizophyllaceae)’nin çevresel ilişkilerinin analizi

Öz

Beyaz çürüklük etmeni olarak da bilinen Schizophyllum commune Fr., odunun kimyasal bileşenlerinden lignin de dahil olmak üzere bitki biyokütlesinin ayrışmasında önemli bir rol oynamaktadır. Bu tür en yaygın makroskopik mantar türlerinden biri olup Antarktika hariç her kıtada bulunur. Bu çalışmada, Yuvacık Havzası ormanlarının 1 km²lik sayısal parsellerinden rastgele seçilmiş 30’unda S. commune ’nin var/yok verileri ile alandan elde edilen çevresel veriler ki-kare ve t- testleri ile faktör analizi kullanılarak analiz edilmiştir. S. commune yayılışının çevresel faktörlerle ilişkisini analiz etmek ve görselleştirmek için Sayısal Arazi Modelinden (SAM) türetilebilen coğrafi katmanlar kullanılmıştır. S. commune'nin bazidiokarpları iki parsel hariç tüm parsellerde geniş yapraklı ağaçların dallarında tespit edilmiştir. Bu tür 20 ℃ ve üzeri sıcaklıklarda, %60-70 bağıl nemde iyi gelişmektedir. Ayrıca, 800 metre ve daha yüksek rakımları ve %20 ve daha fazla eğimleri tercih etmektedir. Faktör analizi ve ki-kare testleri iklim faktörleri, habitat faktörleri ve topografik faktörler olmak üzere üç ana kategoriyi ortaya koymaktadır. Bu türün araştırma alanındaki yayılışında en etkili faktörün iklimsel faktörlerden olan sıcaklık olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Schizophyllaceae
• bazidiokarp
• CBS
• Faktör analizi

Destekleyen Kurum

T.C. OGM Kavak ve Hızlı Gelişen Egzotik Orman Ağaçları Araştırma Enstitüsü ve İÜ Bilimsel Araştırma Projeleri Yürütücü Sekreterliği

Proje Numarası

İZT–391(3828)/2015-2018 ve T-1185/011120001

Etik Beyan

Makalemiz daha önceden yayınlanmamış, ya da başka bir dergiye değerlendirilmek üzere sunulmamıştır.

Teşekkür

Bu çalışmada T.C. OGM Kavak ve Hızlı Gelişen Egzotik Orman Ağaçları Araştırma Enstitüsü İZT–391(3828)/2015-2018 nolu proje ve ayrıca İÜ Bilimsel Araştırma Projeleri Yürütücü Sekreterliği T-1185/011120001 nolu proje verilerinden yararlanılmıştır.

Kaynakça

1. Adejoye OD, Adebayo-Tayo BC, Ogumjobi AA, Afolabi OO (2007) Phytochemical studies on Schizophyllum commune (Fries) a Nigerian fungus. World ApplSci J. 2(1): 73–76.
2. Adeniyi M, Odeyemi Y, Odeyemi O (2018) Ecology, diversity and seasonal distribution of wild mushrooms in a nigerian tropical forest reserve. Biodiversitas, 19(1): 285–295.
3. Akgül A (2003) Tıbbi araştırmalarda istatistiksel analiz teknikleri “SPSS uygulamaları". Emek Ofset ISBN: 975-96359-2-5.
4. Berkel A, Bozkurt Y, Göker Y (1968) Kayın tomruklarında ardaklanma ve çatlamanın önlenmesine ait bir deneme. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Derg. 2(A-XV): 55–74.
5. Bernabé-González T, Cayetano-Catarino M, Martínez-Carrera D (2022) Cultivation of Schizophyllum commune Fries (CP-433) on corn stubble (Zea mays L.) and peanut shell (Arachis hypogaea L.) in Mexico. J Appl Nat Sci., 14(1): 203–207.
6. Beşkardeş V (2012) Lepidoptera fauna of Yuvacik dam watershed in Kocaeli, Turkey. African J Agric Res., 7(11): 1749-1754.
7. Bolla K, Shaheen SZ, Vasu K, Charya Ma S (2008) Effect of oils on the production of exopolysaccharides and mycelial biomass in submerged culture of Schizophyllum commune. African J Microbiol Res., 2(2): 349–352.
8. Breitenbach J, Kränzlin F (1991) Fungi of Switzerland. Volume 3, (First part). Boletes and Agarics, Strobilomycetaceae and Boletaceae, Paxillaceae, Gomphidiaceae, Hygrophoraceae, Tricholomataceae, Polyporaceae. Mycological Society of Lucerne, Verlag Mykologia, Edition Mykologia Lucerne, P.O. Box 165, CH-6000, Lucerne 9, Switzerland. 361 s.

9. Chowdhary A, Randhawa HS, Gaur SN, Agarwal K, Kathuria S, Roy P, Klaassen CH, Meis JF (2013) Schizophyllum commune as an emerging fungal pathogen: a review and report of two cases. Mycoses., 56(1): 1–10.
10. Cox KD, Scherm H (2006) Interaction dynamics between saprobic lignicolous fungi and Armillaria in controlled environments: exploring the potential for competitive exclusion of Armillaria on peach. Biol Control., 37(3): 291–300.
11. Dasanayaka PN, Wijeyaratne SC (2017) Cultivation of Schizophyllum commune mushroom on different wood substrates. J Trop For Environ., 7(1): 65-73.
12. Dawadi P, Shyaula M, Khadka C, Raut JK, Bhatt LR (2023) Phytochemical analysis of Schizophyllum commune Fr. and Microporus xanthopus (Fr.) Kuntze from Phulchowki, central Nepal. Sci World, 16(16): 100–105.
13. Efe A, Aksoy N, Oral D, Aslan S (2013) Yuvacık Barajı Havzası’nın (Kocaeli-Sakarya) Florası. Orman Derg., 9(2): 56–92.
14. ESRI (2011) Environmental Systems Research Institute. https://www.esri.com/en-us/home, Erişim Tarihi: 20.01.2024.
15. FAO (2022) The Soil of Europe. FAO Soils Portal. https://storage.googleapis.com/fao-maps-catalog-data/geonetwork/fao_unesco_soil_map/Europe_V_sheet2.pdf, ErişimTarihi: 20.01.2024.
16. Garbeles DA (2023) Influence of different environmental conditions on Schizophyllum commune spawn cultivation. Multidiscip Int J Res Dev., (2): 73–78.
17. Ghorai S, Banik SP, Verma D, Chowdhury S, Mukherjee S, Khowala S (2011) Fungal biotechnology in food and feed processing. Food Res. Int., 42(5-6): 577-587.
18. Gibertoni TB, Santos PJP, Cavalcanti MAQ (2007) Ecological aspects of Aphyllophorales in the Atlantic rain forest in northeast Brazil. Fungal Divers., 25: 49–67.
19. Herawati E, Arung ET, Amirta R (2016) Domestication and nutrient analysis of Schizophyllum commune, alternative natural food sources in East Kalimantan. Agric Agric Sci Procedia., 9: 291–296.
20. İnan M (2004) Orman varlığının saptanmasında uzaktan algılama verileri. İstanbul Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
21. Kalaycı Ş (2010) Faktör Analizi. In: Kalaycı Ş (ed.) SPSS Uygulamalalı Çok Değişkenli İstatistik Tek. 5. Baskı, Asil Yayın Dağıtımı LTD ŞTİ, Ankara, 321-331.
22. Kent R, Carmel Y (2011) Presence-only versus presence-absence data in species composition determinant analyses. Divers Distrib., 17(3): 474–479.
23. Kumari M, Survase SA, Singhal RS (2008) Production of schizophyllan using Schizophyllum commune NRCM. Bioresour Technol., 99(5): 1036–1043.
24. Lahbib A, Chattaoui M, Aydi N, Zaghouani H, Beldi O, Daami‐Remadi M, Nasraoui B (2016) First report of Schizophyllum commune associated with apple wood rot in Tunisia . New Dis Reports., 34(1): 26–26.
25. Leathers TD, Nunnally MS, Price NP (2006) Co-production of schizophyllan and arabinoxylan from corn fiber. Biotechnol Lett., 28(9): 623–626.
26. Lupala AS, Oh SY, Park MS, Kim T, Yoo JS, Seelan JSS, Lim YW (2019) Co-occurrence patterns of wood-decaying fungi and ants in dead pines of South Korea. J Asia Pac Entomol., 22(4): 1154–1160.
27. Matavulj M, Lolic S, Vujcic S, Milovac S, Novakovic M, Karaman M (2013) Schizophyllum commune: The main cause of dying trees of the Banja Luka arbored walks and parks. Zb Matice Srp za Prir Nauk., 28(124): 367–377.
28. MGM (2024) Meteoroloji Genel Müdürlüğü. https://www.mgm.gov.tr, Erişim Tarihi: 20.01.2024.
29. Mirfat AHS, Vikineswary S, Ahmad M, Salahuddin H, Abdullah N, Sabaratnam V (2014) Antimicrobial activities of split gill mushroom Schizophyllum commune. Fr. Am J Res Commun., 2(7): 113.
30. Raper CA (1988) Schizophyllum commune, a model for genetic studies of the Basidiomycotina. Academic Press Limited. Adv Plant Pathol. Schmidt O (2006) Wood and Tree Fungi Biology, Damage, Protection, and Use. Springer ISBN: 9785984520973.
31. Schmidt O, Liese W (1980) Variability of wood degrading enzymes of Schizophyllum commune. Holzforschung, 34(2): 67–72.
32. Selik M (1962) Güneybatı Anadolu’da odun tahrip eden bazı mantarlar ve bilhassa Schizophyllum commune. Fr. İÜ Orman Fakültesi Derg., A (10)(2): 120–122.
33. Singh S, Raj C, Singh HK, Avasthe RK, Said P, Balusamy A, Sharma SK, Lepcha SC, Kerketta V (2021) Characterization and development of cultivation technology of wild split gill Schizophyllum commune mushroom in India. Sci Hortic (Amsterdam). 289(July): 110399.
34. Snieskiene V, Juronis V (2007) Distribution of fungus Schizophyllum commune on green plantings in lithuanian cities and forests. Bot Lith., 13(4): 251–256.
35. Snieškienė V, Juronis V (2001) Distribution of the fungus Schizophyllum commune Fr. in plantings of trees in the Kaunas city. Biologija, 3: 45–47. Sümer S (1976) Belgrad ormanında kesilmiş oduna arız olan önemli odun tahripçisi mantarlar üzerine araştırmalar. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Doktora Tezi, İstanbul.
36. Sümer S (1982) Batı Karadeniz Bölgesi özellikle Bolu çevresinde bulunan odun tahripçisi mantarlar. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Yayınları, İstanbul Yayın No: 2907/312, 194s.
37. Takemoto S, Nakamura H, Imamura Y, Shimane T (2010) Schizophyllum commune as a ubiquitous plant parasite. Japan Agric Res Q., 44(4): 357–364.
38. Úrbez-Torres JR, Peduto F, Vossen PM, Krueger WH, Gubler WD (2013) Olive twig and branch dieback: etiology, incidence, and distribution in California. Plant Dis., 97(2): 231–244.
39. Visarathanonth N (1990) A survey of some temperate fruit diseases of Thailand. Acta Hortic., 279: 609–618.
40. Vulinović JN, Lolić SB, Vujčić SB, Matavulj MN (2018) Schizophyllum commune – the dominant cause of trees decay in alleys and parks in the city of Novi Sad (Serbia). Biol Serbica.
41. Williams S, Verma MM, Jinks JL, Brasier CM (1976) Variation in a natural population of Schizophyllum commune. Herdity, 37(3): 365–375.
42. Wirth S, Krause K, Kunert M, Broska S, Paetz C, Boland W, Kothe E (2021) Function of sesquiterpenes from Schizophyllum commune in interspecific interactions. PLoS One, 16: 1–14.
43. Yee TW, Dirnböck T (2009) Models for analysing species’ presence/absence data at two time points. J Theor Biol. 259(4): 684–694.
44. Zengin M, Hızal A, Karakaş A, Serengil Y, Tuğrul D, Ercan M (2005) İzmit Yuvacık Barajı su toplama havzasının yenilenebilir doğal kaynaklarının su üretimi (kalite, miktar ve rejim) amacıyla planlanması. T.C. OGM, Kavak ve Hızlı Gelişen Orman Ağaçları AE, Teknik Bülten, No: 197 (233/244) İzmit. 102s.