Investigation of Feeding Activities for Juniperus and Picea Species Grown in Turkish Forest Nurseries

Öz

This study investigates plant nutrition practices and fertilizer usage during the seedling production phase in Turkish forest nurseries. Seedlings of Juniperus spp. and Picea spp. were sampled from nine nurseries selected based on their geographical distribution and high production capacity of the target species. To evaluate the seedlings’ growth and nutritional status, morphological measurements and nutrient content analyses were conducted. The proportional distribution of nutrient concentrations in coniferous leaves per 100 units of nitrogen was determined as follows: 11–22 units of phosphorus, 23–49 units of potassium, 5–28 units of magnesium, 11–303 units of calcium, 4–10 units of sulfur, 6–36 units of iron, 0.21–1.46 units of zinc, 0.28–3.54 units of copper, 0.39–3.84 units of manganese, and 0.38–8.72 units of sodium. The total nutrient amounts extracted from the soil by each set of seedlings (20 seedlings) were calculated and extrapolated to determine nutrient removal per unit area. Findings revealed that fertilization practices in most nurseries predominantly rely on conventional routines rather than soil analysis data, potentially compromising efficiency and sustainability. This study underscores the necessity of scientifically guided nutrient manage

Anahtar Kelimeler

• Forest nurseries
• Seedling nutrition
• Fertilization
• Nutrient uptake
• Morphological analysis

Teşekkür

I would like to express my endless love and gratitude to the General Directorate of Forestry, Department of Nursery and Seed Affairs, Eskişehir Forest Soil and Ecology Research Institute Directorate, which analyzed our sapling samples, and to my precious wife Tuğba LEVENTOĞLU, who provided me with strength, support, morale and motivation both in the laboratory environment and in the writing stage in many subjects from sample collection, sorting, cleaning, sorting, sorting and even measurement studies during my nursery visits.

Türkiye Orman Fidanlıklarında Yetiştirilen Ardıç (Juniperus spp.) ve Ladin (Picea spp.) Türlerine Yönelik Gerçekleştirilen Bitki Besleme Faaliyetlerinin İncelenmesi

Öz

Bu çalışma, Türkiye’deki orman fidanlıklarında iğne yapraklı fidanların üretim sürecinde uygulanan bitki besleme yöntemlerini ve gübre kullanım düzeylerini incelemektedir. Coğrafi temsiliyeti yüksek ve hedef türlerde üretim kapasitesi fazla olan dokuz orman fidanlığından Juniperus spp. ve Picea spp. türlerine ait fidan örnekleri alınmıştır. Fidanların gelişim ve beslenme durumları, morfolojik ölçümler ve besin element analizleri ile değerlendirilmiştir. 100 birim azot başına yapraklardaki besin element konsantrasyonlarının oransal dağılımı şu şekildedir: 11–22 birim fosfor, 23–49 birim potasyum, 5–28 birim magnezyum, 11–303 birim kalsiyum, 4–10 birim kükürt, 6–36 birim demir, 0.21–1.46 birim çinko, 0.28–3.54 birim bakır, 0.39–3.84 birim mangan ve 0.38–8.72 birim sodyum. Her bir fidan setinin (20 fidan) topraktan uzaklaştırdığı toplam besin miktarı hesaplanmış ve birim alana genellenerek söküm sonrası toprağa yeniden kazandırılması gereken besin miktarları belirlenmiştir. Fidanlıklarda gübrelemenin çoğunlukla toprak analizlerine değil, geleneksel uygulamalara dayalı olduğu saptanmıştır. Bu çalışma, fidan kalitesini ve ekolojik uyumu artırmak amacıyla bilimsel temelli besleme stratejilerinin gerekliliğini vurgulamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Gübreleme
• Orman fidanlıkları
• Fidan beslenmesi
• Gübreleme
• Besin alımı
• Morfolojik analiz

Destekleyen Kurum

Orman Genel Müdürlüğü

Kaynakça

1. Akgül E (1985) Bazı fidanlıklarda karaçamın (Pinus nigra Arnold) ekimi sırasında toprağa verilen azotlu ve fosforlu gübrelerin fidan gelişimine olan etkileri. Ormancılık Araştırma Enstitüsü Dergisi, Teknik Bülten Serisi No: 136, 55–81.
2. Anonymous (1996) Orman Fidanlıkları Teknik Esasları. Orman Genel Müdürlüğü (OGM) Yayınları.
3. Ayan S (2007) Kaplı Fidan Üretimi, Fidan Standardizasyonu, Standart Fidan Yetiştirmenin Biyolojik ve Teknik Esasları. In Z. Yahyaoğlu & M. Genç (Eds.), Fidan Standardizasyonu (pp. 301–352).
4. Bergmann W (1992) Nutritional Disorders of Plants: Development, Visual and Analytical Diagnosis. Gustav Fischer Verlag.
5. Gezer A (1986) Doğu Karadeniz Göknarı (Abies nordmanniana Spach.)’nın fidanlıklarda yetiştirilme tekniği üzerine araştırmalar. Kavak ve Hızlı Gelişen Yabancı Tür Orman Ağaçları Araştırma Enstitüsü, Teknik Bülten No: 173, Ankara.
6. Gültekin HC (2005) Değişik yetiştirme ortamlarının boylu ardıç’ın (Juniperus excelsa Bieb.) bazı morfolojik fidan kalite kriterlerine olan etkileri. Batı Akdeniz Ormancılık Araştırma Enstitüsü Yayınları, Teknik Bülten No: 24.
7. Kalıpsız A (1970) Orman ağaçlama yatırımlarının planlanması esasları. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Yayını, Yayın No. 153 (1539).
8. Kalıpsız A (1981) İstatistik Yöntemler. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Yayını, Üniversite Yayın No: 2837; Orman Fakültesi Yayın No: 294, 558 s., İstanbul.

9. Karaöz M (1992) Gübreler ve peyzaj uygulamalarında gübreleme teknikleri. Journal of the Faculty of Forestry Istanbul University, 42(3–4): 49–60.
10. Kurtaran A (2012) Toros sediri fidanlarının beslenmesi ve gelişimi üzerine mikroelementlerin etkileri. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, Isparta.
11. Landis TD, Tinus RW, McDonald SE, Barnett JP (2005) Containers and Growing Media. In the container tree nursery manual (Vol. 2, pp. 1–88). U.S. Department of Agriculture Forest Service, Agricultural Handbook 674.
12. Leventoğlu H (2024) Türkiye orman fidanlıklarında yetiştirilen bazı geniş yapraklı türlerin büyüme ve bitki beslenme durumu. Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Doktora Tezi, Isparta.
13. Moshki A, Lamersdorf N (2011) Growth and nutrient status of introduced black locust (Robinia pseudoacacia L.) afforestation in arid and semi-arid areas of Iran. Research Journal of Environmental Sciences, 5(3):259–268. https://doi.org/10.3923/rjes.2011.259.268
14. Orman Genel Müdürlüğü (OGM) (1986) Fidanlık Çalışmaları. OGM Eğitim Dairesi Başkanlığı Yayınları.
15. Özdamar K (2002) Paket Programlar ile İstatistiksel Veri Analizi (Cilt 1), Kaan Kitabevi.
16. Özdamar K (2004) Paket Programlar ile İstatistiksel Veri Analizi (Cilt 2), Kaan Kitabevi.
17. Proe M (1994) Plant Nutrition. In JR Aldhous (Ed.), Forest Nursery Practice (pp. 37–65). Forestry Commission Bulletin.
18. Reich PB, Grigal DF, Aber JD, Gower ST (1997) Nitrogen mineralization and productivity in 50 hardwood and conifer stands on diverse soils. Ecology, 78(2):335–347. https://doi.org/10.1890/00129658(1997)078[0335:NMAPIC]2.0.CO;2
19. Tolay U (1983) Hendek orman fidanlığında Uludağ göknarı (Abies bornmülleriana Mattf.)’nın yetiştirme tekniği ile fidan kalitesi ve dikim başarısı arasındaki ilişkiler üzerine araştırmalar. Kavak ve Hızlı Gelişen Tür Orman Ağaçları Araştırma Enstitüsü Yıllık Bülteni, (19): 349–439.
20. Ürgenç S (1991) Ağaç ve süs bitkileri, fidanlık ve yetiştirme tekniği. İstanbul Üniversitesi Yayınları.
21. Yahyaoğlu Z (1993) Fidanlık Tekniği. Karadeniz Teknik Üniversitesi Orman Fakültesi Yayınları, Genel Yayın No: 154, Trabzon.
22. Yahyaoğlu Z, Genç M (2007) Kalite Sınıflaması Çalışmaları ve Türkiye için Öneriler. In Z. Yahyaoğlu & M. Genç (Eds.), Fidan Standardizasyonu (pp. 467–491).