Kamusal Alanda Kolektif Belleğin Yeniden İnşası: Kentsel Değişim Sürecinde Tarihi Mekânların Müzeye Dönüştürülmesi
Öz
Kentler, tarihsel süreç içinde hem fiziksel hem de toplumsal anlamda sürekli dönüşüm geçirir. Bu dönüşüm, kimi zaman kentsel dokunun yok olması kimi zaman ise işlevini yitirmiş tarihi yapılar gibi unsurların göz ardı edilmesi ile sonuçlanabilir. Kentleşme süreçleriyle birlikte kamusal hafızanın silikleşmesi, endüstriyel mirasın ve gündelik yaşam mekânlarının yok olması, toplumsal aidiyet duygusunu zayıflatmaktadır. Ancak, bu eski yapıların müze gibi kamusal kültürel işlevler ile yeniden kazanılması, kent ve toplum için çok yönlü faydalar sağlar. Müzeler, sadece eser sergileyen kurumlar değil, aynı zamanda ortak geçmişin, çok katmanlı kimliğin ve topluluk bilincinin yeniden üretilmesini sağlayan dinamik alanlardır. Bu makale, kolektif kültürün kamusal alanda yeniden canlandırılmasında müzelerin dönüştürücü rolünü ve özellikle âtıl kalmış, bireysel mülkiyet ya da miras niteliği taşıyan alanların müze işleviyle topluma kazandırılmasının önemini İstanbul müzeleri örneği üzerinde tartışmaktadır. Bu bağlamda araştırmanın amacı; fiziksel mekânda yaşanan bu gibi değişimlerin sanata, kentsel peyzaja ve topluma olan etkisinin araştırılmasıdır. Bu kapsamda özellikle son 5 yılda İstanbul’a kazandırılan kültürel ve sanatsal yapılar araştırılmış ve kente katkısı belirlenmiştir. Çalışma, nitel yöntemlerle yürütülmüş olup, literatür taraması ve gözlem yöntemiyle, örnek müzelerin analizlerini içermektedir. Bu çalışma, kentsel dönüşüm sürecinde tarihi yapıların müzeye dönüştürülmesinin, kolektif belleğin kamusal alandaki yeniden inşasında kritik bir rol üstlendiğini ortaya koymuştur. Çalışma sonucunda endüstriyel mirasın müze olarak kamuya kazandırılmasının tarihsel katmanları korumanın yanısıra, halkın gündelik hayatına nüfuz eden ve toplumsal belleği geleceğe taşıyan önemli bir rol üstendiği saptanmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Altıntaş, O., & Eliri, İ. (2012). Birey toplum ilişkisinde kent kültürü, kamusal alan ve onda şekillenen sanat olgusu. İdil Sanat ve Dil Dergisi, 1(5), 61-74. https://doi.org/10.7816/idil-01-05-05
- Atagök, T. (2001). 21.yüzyıl projesi: İstanbul Sanat Müzesi. 5.Müzecilik Semineri Bildiriler Kitabı. Askeri Müze ve Kültür Sitesi Komutanlığı, İstanbul, s.52.
- Bahreldin, I.Z. (2025). Walls of change: the role of public art in shaping khartoum’s 2019 sit-in space. J. Umm Al-Qura Univ. Eng.Archit., 16(1), 962–976. https://doi.org/10.1007/s43995-025-00129-w
- Balfour, J.L., & Kaplan, G.A. (2002). Neighborhood environment and loss of physical function in older adults: evidence from the Alameda County Study. Am J Epidemiol., 155, 507–515. https://doi.org/10.1093/aje/155.6.507
- Chavoshi, N., Ilbeigi, M., Karimi, M., Asgharzadeh, A., & Behrouzifard, E. (2024). Investigating the relation between emotional and cultural mapping by considering collective memory in urban design from perspective of citizens. City, Territory and Architecture, Springer Open Publishing, ISSN: 2195-2701.
- Çakır Kıasıf, G. (2025). İstanbul’daki endüstriyel miras yapılarının kültürel amaçlı yeniden işlevlendirilmesinin kent turizmi açısından önemi. Journal of Humanities and Tourism Research, 15(2), 214-232. https://izlik.org/JA59ZC98RB
- Çizgen, N. (1994). Kent ve Kültür. 1. Basım, Say Yayınları, İstanbul.
- Dursun, H. (2010). Tarih, Mekân ve Kültür: İstanbul. Şehir ve Kültür: İstanbul, Ed: Prof. Dr Ahmet Emre Bilgili, T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı, İstanbul Kültür ve Turizm İl Müdürlüğü Yayınları, Ebru Matbaacılık A.Ş, ISBN: 978-605-363-704-2, İstanbul.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Peyzaj Mimarlığı (Diğer)
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
11 Mayıs 2026
Gönderilme Tarihi
3 Ekim 2025
Kabul Tarihi
17 Nisan 2026
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2026 Cilt: 27 Sayı: 2
