FOREST – VILLAGER RELATIONSHIP IN EASTERN BLACK SEA REGION

Öz

Eastern Black Sea Region is one of the regions where the forest-villager relationship is excessive. 51% of the population in the region has  been living in rural areas and some factors such as
disorganized settlement, agricultural and pasturage areas’ are being within the forests and rural poverty increase the forest-village relationships.  This study was composed of the data of survey applied to 582 forest villagers living in 82 different
forest villages located in Eastern Black Sea Region. Forest villagers participated to the survey are not satisfied with the forest policy of the government  and they consider the physical advantages of forest. The ratio of satisfied people with the activity of forest enterprises related to the forestry was 20%. On the other hand, they pay less attention about the allocation of barren forest lands to the forestry. 

Anahtar Kelimeler

• -

DOĞU KARADENİZ BÖLGESİNDE ORMAN-KÖYLÜ İLİŞKİLERİ

Öz

Doğu Karadeniz Bölgesi orman-köylü ilişkilerinin yoğun olarak yaşandığı bölgelerimizin başında gelmektedir. Bölgedeki nüfusun %51’i kırsal kesimde yaşamakta olup, dağınık yerleşme, tarım ve mera alanlarının ormanlarla iç içe olması ve kırsal fakirlik orman-köylü ilişkilerinin yoğunluğunu artırmaktadır. Bu çalışma; Doğu Karadeniz Bölgesinde 82 orman köyündeki 582 orman köylüsü ile yapılan anket verilerinden oluşmaktadır. Araştırmaya katılan orman köylüleri; ormanın maddi faydalarını daha çok önemsemekte, devletin ormancılık politikasını beğenmemektedir. Orman işletmelerinin ormancılıkla ilgili
çalışmalarından memnun olanların oranı ise %20’ler civarındadır. Ayrıca köylüler üzerinde ağaç olmayan orman arazilerinin ormancılığa tahsisine daha az ağırlık vermektedirler.

Anahtar Kelimeler

• Orman, orman köylüleri, halkla ilişkiler

Kaynakça

1. DPT, VIII. Beş Yıllık Kalkınma Planı, Ormancılık Özel İhtisas Komisyonu Raporu, Ankara, 2001.
2. Özdönmez, M., Akesen, A., Ekizoğlu, A., Halkla İlişkiler, İ.Ü. Yayın No: 4225, İstanbul, 1999.
3. Özdönmez, M., Ormancılık ve Halkla İlişkiler, İ.Ü. Orman Fakültesi Dergisi, Seri B, 34 (1984) 1-11.
4. Gümüş, C., Ormancılık Politikası I, KTÜ Orman Fakültesi, Yayın No: 216/34, Trabzon, 2004.
5. Geray, U., Bir Bölüm Orman Köylerinin Sosyo-Ekonomik Özellikleri, İ.Ü. Orman Fakültesi Dergisi, Seri A, 39 (2) (1989) 29-41.
6. ORKÖY, Köylere ait İstatistiki Bilgiler, Orman Köy İlişkileri Genel Müdürlüğünün 3/1085-5339 Sayı ve 20/07/2001 tarihli Resmi Yazısı, 2001.
7. OGM, Kadastro ve Mülkiyet Dairesi Başkanlığı, 2001.
8. DİE, İllere Göre Şehir ve Köy Nüfusu ve Yıllık Nüfus Artış Hızı (1990-2000), www.die.gov.tr, 2003.

9. Ayaz, H., Türkiye Ormancılığında 4785 Sayılı Yasanın Uygulanması ve Sonuçları Üzerine Bir Araştırma (Doğu Karadeniz Bölgesi Örneği), KTÜ Fen Bilimleri Enstitüsü, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Trabzon, 2004.
10. Orhunbilge, N., Örnekleme Yöntemleri ve Hipotez Testleri, İstanbul, 1997.
11. Coşkun Aydın, A., Saray İlçesi Orman Köylerinin Sosyo-Kültürel Sorunları, İ.Ü. Orman Fakültesi Dergisi, Seri A, (48) (2) (1998) 29-41.