Kadastro Sonucu Orman Sayılmayan Ağaçlık Alanlar: Gölcük Orman İşletme Şefliği Örneği

Öz

Türkiye’de orman tanımı,  sahip ve sınırlarının tespiti ile sürekliliğinin sağlanmasında önemli yol kat edilmiş olmasına rağmen bu konularda halen sorunlar yaşanmaktadır. Sosyal değişimler ve teknolojik gelişmelerin de etkisiyle, ülke orman varlığında artışlar yaşansa da yasa değişiklikleri ve yönetsel kararlarla orman ağaçları ile kaplı geniş araziler orman sayılmamaktadır. Bu yaklaşım önemli miktarda orman alanının yasal koruma dışında kalmasına sebep olmaktadır.  Yaşanan bu sorunun boyutu ortaya koymak ve çözüm önerileri geliştirmek üzere Gölcük Orman İşletme Şefliği örnek alan olarak seçilmiştir. Seçilen alanda, farklı zamanlardaki orman amenajman planı verileri ile arazi kadastrosu sonucu belirlenmiş orman varlığı arasındaki farklılıklar, konum ve büyüklük olarak irdelenmiştir. Ulaşılan sonuçlara göre, 1972 ile 2015 yılı arasında orman ağaçları ile kaplı alan %20 civarında artmıştır. Ancak, arazi kadastrosu sonuçlarına bakıldığında, orman varlığındaki artışın sadece % 20’si miktarında alanın orman varlığına dahil edildiği tespit edilmiştir. Evvelinden beri orman olan veya üzerinde sonradan orman örtüsü oluşan toplam 904,5 hektar arazinin ise kadastro uygulaması sonucunda orman sayılmadığı görülmektedir. Bilimsel ölçütlere göre orman vasfı taşıyan arazilerin orman dışında bırakılmasın en önemli sebebi, çok sınırlı haller dışında özel orman mülkiyetine izin vermeyen mevzuattır. Yapılası gereken, evvelinden beri devlete ait olan ormanların dışında kalan, tapulu arazilerde var olan veya sonradan oluşan ormanların mülkiyetine müdahale edilmemesidir. Bu yerler orman sayılmalı, sürekliliği güvenceye alınmalı, sahiplerinin faydalanması için ormancılık teşkilatı yerel çalışanlarının yapacağı faydalanma düzenlemesi ve kontrolü yeterli görülmelidir.

Anahtar Kelimeler

• Orman mülkiyeti,kamulaştırma,orman alanlarının daraltılması

Woodlands not considered as forests trough cadastre: a case study in Golcuk

Öz

There are still problems in the definition of forest and forest ownership issues in Turkey. Due to socio-cultural changes and economic developments, although there is an increase in the forest assets of the country, large areas covered with forest trees are classified as non-forest areas through changes in laws and administrative decisions. While forested land area is on the increase thanks to the developments in technology and better socio-economic life standards, some forested areas have been registered as non-forest areas through changes of laws and administrative decisions. This approach causes a significant amount of forest area to be excluded from legal protection. A pilot area, Gölcük State forest sub district, was selected to evaluate the magnitude of the problem and formulate suggestions. In the study area, forestland area change was determined using forest management plans and land cadaster records. According to forest management plans irrespective of land cadaster, total land area covered with forest trees increased by 20% between 1972 and 2015. However, according to the forest management plans developed based on land cadaster, the increase in total registered forestland was only 4%. It was observed that a total of 904.5 hectares of land, which had previously been forested or later covered with forest cover, were not considered forest by the cadastral applications and, thus, not included in forest management plans. One of the most important reasons for exclusion of areas from areas that are considered forest from a scientific stand point is the legislation that does not allow private forest ownership except in very limited circumstances. What should be done is not to interfere with the privately owned forested lands that were outside the forests belonging to the state, or that were subsequently formed. These places should be considered as forests and their sustainability should be ensured. Utilization regulation and control by the local forest administration should be considered sufficient for the utilization of the land by their owners.

Anahtar Kelimeler

• Forest ownership,Nationalization,Forest degradation

Kaynakça

1. Aksoy M (1987) Anayasalarımız ve Ormanların Korunması. Cumhuriyet Dönemi Ormancılığımızda 3116 Sayılı Orman Yasası ve Sonrası Sempozyumu. Türkiye Ormancılar Derneği Yayınları No: 10, Ankara
2. Ayanoğlu S (1992) Genel kadastro orman kadastrosu ilişkileri üzerinde incelemeler. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi 42 B: 3-4, 79-91
3. Ayaz H (2004) Türkiye Ormancılığında 4785 Sayılı Yasa’nın Uygulanması ve Sonuçları Üzerine Bir Araştırma (Doğu Karadeniz Bölgesi Örneği). Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Doktora Tezi, Trabzon, 145 s
4. Ayaz H, İnanç S (2009) Türkiye’de Özel Ormanlar. Ormancılıkta Sosyo-Ekonomik Sorunlar Kongresi. Isparta, Bildiriler Kitabı, 55-64
5. Baral S, Meilby H, Chhetri BBK (2019) The contested role of management plans in improving forest conditions in Nepal's community forests. International Forestry Review 21:1, 37-50
6. Bayramoğlu, MM, Kadiogullari AI (2018) Analysis of Land Use Change and Forestation in Response to Demographic Movement and Reduction of Forest Crime. Eurasia Journal of Mathematics Science and Technology Education 14:1, 225-238.
7. Bingöl İH (1990) Geçmişten-Günümüze Ormanlarımız ve Ormancılığımız. Ormancılık Eğitim Vakfı Yayın No: 4, Matbaa Teknisyenleri Basımevi, İstanbul, 144 sÇağlar Y (1979). Türkiye’de Ormancılık Politikası (Dün). Çağlar Matbaası, Ankara, 463 s.
8. Çağlar Y (2014) Hukuksal Kıskaçtaki Ormanlar ve Ormancılık (seçme Tartışmalar). Türkiye Barolar Birliği Yayınları: 209, 978-605-5316-99-0, Şen Matbaası, Ankara, 388 s

9. Diker M (1947) Türkiye’de Ormancılık Dün-Bugün-Yarın. T.C. Tarım Bakanlığı OGM Yayınları, Sayı: 61, Akın Matbaası, Ankara, 132 s
10. Resmi Gazete (2012) Orman Kadastrosu ve 2/B Uygulama Yönetmeliği. Tarih: 20.11.2012, Sayı: 28473, Ankara
11. Gençay G (2016) Orman sınırları içinde tapu iptali kararlarının mülkiyet hakkını ihlal etmesi sorunu. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi 66:1, 75-89
12. Güneş Y (2018) Orman ve Arazi Uyuşmazlıkları, On iki levha Yayıncılık A Ş. ISBN 978-605-152-795-6, İstanbul, 387 s
13. Kalumanga E, Olwig MF, Brockington D, Mwamfuge A (2018) Partnerships and Governance in Forest Management in Tanzania: Historical and Current Perspectives. NEPSUS Working Paper 2018/1, Frederiksberg, Denmark, 31s
14. Kayganacıoğlu MR, Renda N, Onursan G (1976) Gerekçeli-Açıklamalı-İçtihatlı Orman Kanunu İlgili Mevzuat. Olgaç Matbaası, Ankara, 1195 s
15. Khan S.I., (2017) Exploring the Spatiotemporal Dynamics of Gölcük Planning Unit Over 43 Years And Implications of International Conventıons to Management Planning Approach. Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, Trabzon, 84 s
16. Khan S.I., Karahalil, U., (2019) Exploring the Effects of Forest Management Approaches on Spatiotemporal Forest Dynamics in Gölcük Planning Unit Over 43 Years, Submitted Paper.
17. OGM (2014) Ekosistem Tabanlı Fonksiyonel Orman Amenajman Planlarının Düzenlenmesine Ait Usul ve Esaslar. Tebliğ No: 299, Orman Genel Müdürlüğü Orman İdaresi ve Planlama Dairesi Başkanlığı, Ankara, 227 s.
18. OGM (2015) Gölcük Orman İşletme Şefliği Orman Amenajman Planı, Orman Genel Müdürlüğü, Ankara, 269 p.
19. OGM (2019) https://www.ogm.gov.tr/Sayfalar/Ormanlarimiz/TurkiyeOrmanVarligi.aspx. 04.07.2019
20. Özdönmez M, İstanbullu T, Akesen A (1989) Ormancılık Politikası. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Yayınları, İ.Ü. Yayın No:3553, O.F. Yayın No: 401, 301, İstanbul, 1475 s
21. Sarvasova Z, Zivojinovic I, Weiss G, Dobsinska Z, Dragoi M, Gal J, Jarsky V, Mizaraite D, Pollumae P, Salka J, Schiberna E, Sisak L, Wolfslehner B, Zalite Z, Zalitis T (2015) Forest Owners Associations in the Central and Eastern European Region. Small-Scale Forestry 14:2, 217-232
22. URL-1 https://www.turkcewiki.org/wiki/G%C3%B6lc%C3%BCk,_Kocaeli. 04.07.2019.
23. Whiteman A, Wickramasinghe A, Pina L (2015) Global trends in forest ownership, public income and expenditure on forestry and forestry employment. Forest Ecology and Management 352: 99-108
24. Yargıtay (2019) Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi Devletin Sorumluluğu Mülkiyet Hakkı Tapu Sicilinin Tutulması Yargı Yolu, İçtihat Metni,https://www.kararara.com/forum/viewtopic.php?f=193&t=32750.26.05.2019