Bir Homo Sacer Örneği Olarak “Umudun Öteki Yüzü” Filminde Mülteciliğin Sunumu

Öz

Günümüzde göç çok boyutlu bir sorun olarak ortaya çıkmaktadır. Yerlerinden edilen insanlar gitmek zorunda kaldıkları ülkelerin mülteciler ve sığınmacılar için hazırlanmış yasal düzenlemeleriyle karşı karşıya kalmaktadırlar. Bu çalışma da Umudun Öteki Yüzü filminde Suriye’deki iç savaştan kaçmış olan Khaled’in sığınmacı olarak Finlandiya’da karşılaştığı sorunları Giorgio Agamben’in homo sacer kavramsallaştırması üzerinden incelemeye çalışmaktadır. Homo Sacer, Eski Roma hukukunda insan hayatının kutsallığının ilk kez belirtildiği bir figür olarak ortaya çıkmaktadır. Kurban edilmeyen, ancak öldürülmesinin cinayet ya da suç sayılmadığı bir şahsiyet olan Homo sacer, iktidarın biyopolitik uygulamalarının da hedefi haline gelmektedir. Homo sacer kavramını çağdaş siyaset alanına taşıyan Giorgio Agamben, iktidarların biyopolitik uygulamalarının homo sacer’lar üretmek için zemin hazırladığını belirtmektedir. İktidarın devamını sağlamak için homo sacer’lara ihtiyaç olduğu ve günümüzde her insanın homo sacer haline gelebileceği ifade edilmektedir. Tarihte oluşturulmuş en biyopolitik mekân olarak kamp da homo sacer’ların yerleştirildiği yer olarak işlev görmektedir. Çalışma, Agamben’in homo sacer kavramsallaştırması aracılığıyla siyaset alanının mültecileri nasıl modern homo sacer’lar olarak ürettiğini Umudun Öteki Yüzü filmi üzerinden incelemeye çalışmaktadır. Bu bağlamda çalışma, filmde çağdaş siyaset alanının mültecileri modern homo sacer’lar olarak ortaya çıkardığı sonucuna varılmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Biyopolitika
• homo sacer
• göç
• mülteci
• Umudun Öteki Yüzü [Film]

Representation of the Refugee in “The Other Side of Hope” as an Example of Homo Sacer

Abstract

Today, migration emerges as a multidimensional problem. The civil war and economic and social conditions of the countries cause people to leave their own countries and go to other countries. This study tries to analyze the problems encountered by Khaled who fled from the çivil war in Syria through Giorgio Agamben’s homo sacer conceptualization in the movie “The Other Side of Hope.” Homo Sacer appears as a figure in Ancient Roman law where the sanctity of human life was stated for the first time. Homo Sacer, a person who is not sacrificed but whose murder is not considered murder or crime, also becomes the target of the biopolitical practices of power. Giorgio Agamben, who carries the concept of Homo Sacer to the field of contemporary politics, states that the biopolitical practices of the governments prepare the ground for producing homo sacers. It is stated that homo sacers are needed to ensure the continuation of power and that every human being can become a homo sacer today. As the most biopolitical place created in history, the camp also functions as the place where homo sacers are placed. The study tries to analyze how the field of politics produces refugees as modern homo sacers over Agamben’s homo sacer conceptualization in the movie “The Other Side of Hope.” In this context, the study concludes that the contemporary political field reveals refugees as modern homo sacers in the movie.

Keywords

• Biopolitics
• homo sacer
• migration
• refugee
• The Other Side of Hope [Movie]

Kaynakça

1. Abadan-Unat, N. (2002). Bitmeyen göç konuk işçilikten ulus-ötesi yurttaşlığa. İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
2. Agamben, G. (2006). İstisna hali. K. Atakay (Çev.). Otonom Yayıncılık.
3. Agamben, G. (2020). Kutsal insan: Egemen iktidar ve çıplak hayat İ. Türkmen (Çev.). Ayrıntı Yayınları.
4. Ahmed, B. (2021). Inside Syria, millions face destitution after a decade of pain. https ://ww w.unh cr.or g/sy/ 16061 -insi de-sy ria-m illio ns-fa ce-de stitu tion- after -a-de cade- of-pa in.ht ml
5. Cardullo, R. J. (2016). Teaching sound film: A reader. Sense Publisher.
6. Castles, S., & Miller, J. M. (2008). Göçler çağı modern dünyada uluslararası göç hareketleri B. U. Bal & İ. Akbulut (Çev.). İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
7. Çiçekli, B. (2009). Göç terimleri sözlüğü. Uluslararası Göç Örgütü.
8. Erdoğan, M. M., Kavukçuer, Y., & Çetinkaya, T. (2017). Türkiye’de yaşayan Suriyeli mültecilere yönelik medya algısı. Liberal perspektif: Analiz. 5, Nisan 2017. Özgürlük Araştırmaları Derneği.

9. Foucault, M. (2015). Biyopolitikanın doğuşu. İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
10. Kaurismaki, A. (Yönetmen). (2017). Umudun Öteki Yüzü [Film]. Sputnik, Oy Bufo ab, Zweites Deutsches Fernsehen.
11. Nestingen, A. (2013). The cinema of Aki Kaurismäki. Columbia University Press.
12. Ryan, M., & Kellner, D. (2010). Politik kamera – çağdaş Hollywood sinemasının ideolojisi ve politikası E. Özsayar (Çev.). Ayrıntı Yayınları.
13. Şimşek, D. (2015). Türkiye’de sığınmacı olmak, mülteciler ve göç. Birikim Dergisi, 320, 16–23.
14. Mülteciler.org. (2021). Türkiye’deki Suriyeli sayısı. https ://mu lteci ler.o rg.tr / turk iyede ki-su riyel i-say isi/
15. Yalçın, G. M. (2017). Göç psikolojisi. Pharmakhon.