The Effect of Peer Group Supervision on the Burnout Level of School Counselors

Öz

School counselors face significant challenges in their professional practice that increase the risk of burnout. Burnout can negatively impact both counselors' professional effectiveness and their personal well-being. Supervision support plays a critical role in helping school counselors cope with burnout. For this reason, experimental studies aim at reducing and preventing the burnout level of school counselors are gaining importance. This research aimed to examine the effect of a group peer supervision program, conducted by Manisa Guidance and Research Center, on the burnout level of school psychological counselors. The study employed a quasi-experimental pre-test post-test design. The study group consists of 28 school counselors (14 in the control group, 14 in the experimental group) in Manisa province and participated in the study voluntarily. The participants included 20 females and 8 males. “Counselor Burnout Inventory” was used as the data collection tool. Within the scope of the study, a peer supervision program consisting of six 90-minute weekly sessions was applied to the experimental group, while no intervention was conducted with the control group. The content of the psychoeducation program featured cases or topics brought to the sessions by volunteer members. Pretests were administered to the study group before the intervention, followed by posttests upon its completion. Results indicated that the post-test scores of the burnout level of the experimental group differed significantly from the pre-test scores, while there was no difference in the control group. The findings demonstrate that peer supervision was effective in reducing the burnout levels of school counselors.

Anahtar Kelimeler

• Guidance and Psychological Counseling
• Peer Supervision
• Burnout
• School Counselor
• Quasi-experimental Study

Akran Grup Süpervizyonunun Okul Psikolojik Danışmanlarının Tükenmişlik Düzeyine Etkisi

Öz

Okul psikolojik danışmanları, mesleki yaşamlarında tükenmişlik riskini artıran önemli sorunlarla karşı karşıyadır. Tükenmişlik, danışmanların hem mesleki etkinliklerini hem kişisel refahlarını olumsuz etkileyebilir. Okul psikolojik danışmanlarının süpervizyon desteği alması, tükenmişlikle baş etmelerinde önemli bir katkı sağlar. Bu nedenle okul psikolojik danışmanlarının tükenmişlik düzeyini azaltma ve önleme amaçlı yapılan deneysel çalışmalar önem kazanmaktadır. Bu araştırmanın amacı, Manisa Rehberlik ve Araştırma Merkezi tarafından yürütülen grupla akran süpervizyonunun okul psikolojik danışmanlarının tükenmişlik düzeyine etkisinin incelenmesidir. Araştırma ön test-son test çalışmalı, kontrol ve deney gruplu yarı deneysel desene uygun planlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, çalışmaya gönüllü olarak katılan ve Manisa ilinde görev yapmakta olan 28 okul psikolojik danışmanı (14’ü kontrol grubu, 14’ü deney grubu) oluşturmaktadır. Bunlardan 20’si kadın 8’i erkektir. Veri toplama aracı olarak “Psikolojik Danışman Tükenmişlik Envanteri” kullanılmıştır. Çalışma kapsamında deney grubuna haftada bir kez olmak üzere yaklaşık 90 dakika ve 6 oturumdan oluşan akran süpervizyonu programı uygulanmıştır. Kontrol grubuna ise hiçbir işlem gerçekleştirilmemiştir. Psikoeğitim programı içeriğinde gönüllü üyelerin gruba getirdiği vakalara veya konulara yer verilmiştir. Çalışma grubuna akran süpervizyonu çalışmasından önce ön test, çalışmanın bitiminde son test ölçümü yapılmıştır. Çalışmanın sonucunda deney grubunun tükenmişlik düzeyinin son test puanlarının ön test puanlarından anlamlı düzeyde farklılaşırken kontrol grubunda bir farklılaşmanın olmadığı bulgusu elde edilmiştir. Araştırma bulguları, akran süpervizyonu uygulamasının okul psikolojik danışmanlarının tükenmişlik düzeylerini azaltmada etkili olduğunu ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık
• Akran Süpervizyonu
• Tükenmişlik
• Okul Psikolojik Danışmanı
• Yarı Deneysel Çalışma

Kaynakça

1. Akgün, Akay. Psikolojik Danışmanların Mesleki Tükenmişlik Düzeyleri ve Psikolojik Sağlamlık Düzeyleri Arasındaki İlişkinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi: Karma Desen Çalışması. İzmir: Dokuz Eylül Teknik Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi, 2022.
2. Al-Masarwah, Uday. “The Effectiveness of a Counseling Supervision Program Based on the Cognitive Model in Reducing Psychological Burnout among Educational Counselors in Irbid Governorate”. Jordan Journal of Applied Science - Natural Science Series 33/1 (2022).
3. Alver, Birol. “Okul Psikolojik Danışmanlarının Tükenmişlik Düzeylerinin İncelenmesi (Bursa-Yıldırım Rehberlik ve Araştırma Merkezi Örneği)”. International Journal of Education Technology and Scientific Researches 3/7 (2018), 176-187.
4. Atik, Gökhan. “Yapılandırılmış Akran Grup Süpervizyonu Sürecinin Psikolojik Danışman Adaylarının Psikolojik Danışma Öz-Yeterlik Düzeyleri Üzerindeki Etkisi.” XIII. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi, Mersin, 2015.
5. Blalock, Sarah M vd. “Helping Beginning Supervisors Reduce Barriers to Licensure: Ethical Roadblocks in Supervision”. Journal of Counselor Preparation and Supervision, 14/3 (2021). Erişim 7 Mayıs 2025. https://digitalcommons.sacredheart.edu/jcps/vol14/iss3/6
6. Bernard, Janine M.-Goodyear, Rod. Fundamentals of Clinical Supervision (Fifth Edition). Pearson Education Limited, 2014.
7. Butler, S. Kent vd. “Collective Self-Esteem And Burnout In Professional School Counselors”. Professional School Counseling 9/1 (2005), 55-62.
8. Büyüköztürk, Şener vd. Sosyal Bilimler İçin İstatistik. Pegem Akademi Yayıncılık, 2015.

9. Christina, Maslach-Susan E, Jackson. “The Measurement of Experienced Burnout”. Journal of Organizational Behavior 2 (1981), 99-113.
10. Çoban, Aysel Esin. The Effect of Structured Peer Consultation Program on Different Dimensions of School Counselor Burnout. Ankara: Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Doktora Tezi, 2004.
11. Çoban, Aysel Esin. “Psikolojik Danışmanlar İçin Meslektaş Dayanışması”. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 1/1 (2005), 167-174.
12. Güldal, Şeyma vd. “Online Grupla Akran Süpervizyonu Çalışmasının Okul Psikolojik Danışmanlarının Tükenmişlik Düzeyine Etkisi”. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi 55/55 (2022), 175-197.
13. Güler, Deniz- Türküm, Ayşe Sibel. “Adapting The Counselor Burnout Inventory To Turkish: Validity And Reliability Studies”. Counselling Psychology Quarterly 32/2 (2019), 246-259.
14. Karahan, Şükriye-Uyanık-Balat, Gülden. “Özel Eğitim Okullarında Çalışan Eğitimcilerin Öz-Yeterlik Algılarının ve Tükenmişlik Düzeylerinin İncelenmesi”. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 29 (2011), 1-14.
15. Kiye, Semra. “Young Soldiers Of Supervision: Supervision Practices In Turkey”. Journal of Muğla Sıtkı Koçman University Faculty of Education [MSKU] 10/1 (2023), 42-59.
16. Ladany, Nicholas vd. “Effective and Ineffective Supervision”. The Counseling Psychologist 41/1 (2013), 28–47.
17. Lambie, Gleen W. “The Contribution of Ego Development Level to Burnout in School Counselors: Implications For Professional School Counseling”. Journal of Counseling & Development 85/1 (2007), 82–88.
18. Lee, Sang Min vd. “Development And Initial Psychometrics Of The Counselor Burnout Inventory”. Measurement and Evaluation in Counseling and Development 40(2007), 142–154.
19. Luke, Melissa-Bernard, Janine M. “The Work Of Group Supervisors: Using The Discrimination Model To Enhance Supervision Practices”. Counselor Education and Supervision 45/4 (2006), 282-295.
20. McCarthy, Christopher vd. “The Relation Of Elementary Teachers' Experience, Stress, And Coping Resources To Burnout Symptoms”. The Elementary School Journal 109/3 (2009), 282–300.
21. McLeod, John. An Introduction to Counselling (3. Ed.). Mcgraw-Hill House, 2003.
22. Meydan, Betül. “Bireyle Psikolojik Danışma Uygulamasında Mikro Beceri Süpervizyon Modeli’nin Etkililiğinin İncelenmesi”. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal 5/43 (2015), 55-68.
23. Moyer, Michael. “Effects Of Non-Guidance Activities, Supervision, And Student-To-Counselor Ratios On School Counselor Burnout”. Journal of School Counseling 9/5 (2011), 1-31.
24. O’Connor, Karen vd. “Burnout In Mental Health Professionals: A Systematic Review And Meta-Analysis Of Prevalence And Determinants”. European Psychiatry 53 (2018), 74-99.
25. Özyürek, Ragıp. “Okullarda Psikolojik Danışma ve Rehberlik Uygulamaları ve Öğrencilere Sağlanan Süpervizyon Olanakları: Ulusal Bir Tarama Çalışması”. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal 4/32 (2009), 54-63.
26. Petrocelli, Roman J. Effect of Clinical Peer Supervision and Consultation Groups on Counselor Wellness. New Jersey: Kean University, Doctoral Thesis, 2024.
27. Schutte, Nico vd. “The Factorial Validity Of The Maslach Burnout Inventory–General Survey (MBI–GS) Across Occupational Groups And Nations”. Journal of Occupational and Organizational Psychology 73 (2000), 53–66.
28. Starling, Paulette V-Baker, Stanley B. “Structured Peer Group Practicum Supervision: Supervisees' Perceptions of Supervision Theory”. Counselor Education and Supervision 39 (2000), 162-176.
29. Tanhan, Ahmet. Mental Health İssues and Seeking of Formal Mental Health Services Among Muslims in The Southeastern U.S.: Preliminary İnvestigation of a Contextual Theoretical Framework Based on The Theory of Planned Behavior/Theory of Reasoned Action and The Social Ecological Model. The University of North Carolina at Greensboro, Doctoral Thesis, 2017.
30. Thériault, Anne- Gazzola, Nicola. “What Are The Sources of Feelings of Incompetence in Experienced Therapists?”. Counselling Psychology Quarterly 19/4 (2006), 313 330.
31. Wagner, Carol A.-Smith, James P. “Peer Supervision: Toward More Effective Training”. Counselor Education and Supervision 18/4 (1979), 288-293.
32. Wilkerson, Kevin. “An Examination Of Burnout Among School Counselors Guided By Stress‐Strain‐Coping Theory”. Journal of Counseling & Development 87/4 (2009), 428-437.