YARGITAY KARARLARINDA ZAYIF MARKA VE HUKUKİ SONUÇLARI

Öz

Markanın en temel fonksiyonlarından biri ayırt edicilik fonksiyonudur. Marka olarak tescil edilecek her işaretin asgari düzeyde ayırt edici olması şarttır. Ancak ayırt edicilik düzeyi her marka için aynı değildir. Özellikle tescile konu mal ve hizmet grubu için tanımlayıcı yahut tanımlayıcı niteliğe yakın ibarelerin zayıf olduğu kabul edilmektedir. Anlamı bilinmeyen yabancı kelimeler, coğrafi yer adları gibi başkaca zayıf marka türleri de vardır. “Zayıf marka” yasal düzenlemelerde yer almayan, uygulamada ve doktrinde yer alan bir kavramdır. Bir işaret zayıf marka olarak kabul edildiğinde, koruma düzeyi diğer markalara göre daha düşük olacaktır. Bu kapsamda yapılacak bazı küçük eklemeler yahut değişikliklerle, sonraki markanın zayıf markadan ayırt ediciliğinin sağlanması mümkün olacaktır. Doktrin ve uygulamada, zayıf marka sahibinin de bu durumun sonuçlarına katlanmayı baştan kabul ettiği benimsenmektedir. Çalışma kapsamında, Yargıtay kararları ve doktrin çerçevesinde bir markanın hangi koşullarda zayıf marka olarak kabul edileceği ve zayıf marka olmanın ne gibi hukuki sonuçları olacağı incelenmektedir. Makalede, Yargıtay’ın farklı marka türleri bakımından zayıf markaya ilişkin kriterleri ortaya konulmakta; çelişkili kararlara ilişkin değerlendirmelere yer verilmekte ve çözüm önerileri sunulmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Marka Hakkı
• Zayıf Marka
• Ayırt Edicilik
• Yargıtay
• Karıştırılma Tehlikesi

Weak Trademark in the Decisions of the Court of Cassation and Its Legal Consequences

Öz

One of the fundamental functions of a trademark is its distinctiveness function. Any sign to be registered as a trademark must possess at least a minimum level of distinctiveness. However, the degree of distinctiveness is not the same for every trademark. In particular, signs that are descriptive or closely descriptive of the relevant goods and services are considered weak. Foreign words whose meanings are unknown and geographical names constitute other types of weak trademarks. The concept of a “weak trademark” is not regulated by statute but has developed in doctrine and judicial practice. When a sign is considered a weak trademark, the scope of protection afforded to it is narrower compared to other trademarks. In this context, it is possible for a subsequent mark to be distinguished from a weak trademark through minor additions or modifications. In both doctrine and judicial practice, it is generally accepted that the owner of a weak trademark is deemed to have accepted the consequences of this status from the outset. Within the scope of this study, the conditions under which a trademark may be classified as a weak trademark and the legal consequences of such classification are examined in light of the decisions of the Court of Cassation and the relevant doctrine. The article identifies the criteria adopted by the Court of Cassation regarding weak trademarks across different categories of marks, evaluates contradictory decisions, and offers proposed solutions.

Anahtar Kelimeler

• Trademark Right
• Weak Trademark
• Distinctiveness
• Court of Cassation
• Likelihood of Confusion

Kaynakça

1. Akkartal, Hanife Öztürk. “Tanınmış Markalar” iç. Fikri Mülkiyet Hukukunda Güncel Gelişmeler Uluslararası Sempozyumu (23–24 Haziran 2023, Balıkesir). editör Canan Küçükali, Filiz Kitabevi, 2023, 143–146.
2. Balık, İfakat ve İbrahim Bektaş. “Markanın Koruma Kapsamının Belirlenmesinde Ayırt Edicilik Gücünün Etkisi ve Tanınmış Markanın Zayıf Unsurunun Durumu – Mcdonald’s Kararları Yönünden Bir İnceleme.” Ticaret ve Fikri Mülkiyet Hukuku Dergisi 5, no. 1 (2019): 1–18.
3. Bently, Lionel, Brad Sherman, Dev Gangjee ve Philip Johnson. Intellectual Property Law. Oxford University Press, 2018.
4. Bilge, Mehmet Emin. Ticari Ad ve İşaretler Arasında Karıştırılma Tehlikesi. Yetkin Yayınları, 2014.
5. Bilge, Mehmet Emin. “Ticaret Unvanında Karıştırılma Tehlikesi” iç. Fikri Mülkiyet Hukukunda Güncel Gelişmeler Uluslararası Sempozyumu (23–24 Haziran 2023, Balıkesir). editör Canan Küçükali, Filiz Kitabevi, 2023, 147–152.
6. Bozbel, Savaş. Fikri Mülkiyet Hukuku. On İki Levha Yayıncılık, 2015.
7. Bozgeyik, Hayri ve Sefa Er. “Yargıtay Kararları Işığında İlaç Markalarında Karıştırılma İhtimali.” Ticaret ve Fikri Mülkiyet Hukuku Dergisi 10, no. 1 (2024): 79–100.
8. Bozgeyik, Hayri ve Rauf Karasu. “Marka Koruması ve Jenerik Marka Bağlamında Bazı Hukuki Değerlendirmeler.” Terazi Hukuk Dergisi, no. 225 (2025): 158–175.

9. Çağlar, Hayrettin. “Marka Hukuku” iç. Sınai Mülkiyet Hukuku. Rıza Ayhan, Hayrettin Çağlar, Burçak Yıldız ve Dilek İmirlioğlu, Adalet, 2021, 46–117.
10. Çolak, Uğur. “Markanın Jenerik Hale Gelmesi Nedeniyle Hükümsüzlük Davası” iç. Fikri Mülkiyet Hukuku Yıllığı 2012. editör Tekin Memiş, Yetkin Yayınları, 2013, 179–200.
11. Çolak, Uğur. Türk Marka Hukuku. On İki Levha Yayıncılık, 2018.
12. Dirikkan, Hanife. Tanınmış Markaların Korunması. Seçkin Yayıncılık, 2003.
13. Doğan, Beşir Fatih. “Marka Hukukunda Kullanım Sonucu Ayırt Edici Güç Kazanma.” Banka ve Ticaret Hukuku Dergisi 24, no. 1 (2007): 219–238.
14. Erdil, Engin. Fikri Mülkiyet Hukuku Ders Kitabı. Vedat Kitapçılık, 2021.
15. Geven, Zeki. “Fikri Mülkiyet Hukukunda Yenilik ve Orijinallik.” İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 2, no. 2 (2011): 327–401. İmirlioğlu, Dilek. “Marka Hukukunda Ayırt Edicilik ve Kişi Adı Markalarında Ayırt Edicilik Tespiti.” Başkent Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 3, no. 3 (2017): 87–114.
16. Karan, Hakan ve Mehmet Kılıç. Markaların Korunması 556 Sayılı KHK Şerhi ve İlgili Mevzuat. Turhan, 2004.
17. Kur, Annette ve Thomas Dreier. European Intellectual Property Law: Text, Cases and Materials. Edward Elgar Publishing, 2013.
18. Llewelyn, David ve Tanya Aplin. Intellectual Property: Patents, Copyrights, Trademarks & Allied Rights. Sweet & Maxwell, 2019.
19. Memiş, Tekin. “Örneklerle Zayıf Marka Kavramı” iç. Fikri Mülkiyet Hukuku Yıllığı 2012. editör Memiş Tekin, Yetkin Yayınları, 2013, 385–422.
20. Ocak, Nazmi. “Markalarda Tescilin Sağladığı Korumanın Kapsamı” iç. Prof. Dr. Ali Bozer’e Armağan. yayına hazırlayanlar Selçuk Veziroğlu, Özlem Erişgin, Banka ve Ticaret Hukuku Araştırma Enstitüsü, 1998, 269–286.
21. Oğuz, Arzu. “Markanın Hükümsüzlüğü ve İptali” iç. Fikri Mülkiyet Hukuku Çalıştayı Bildiriler Kitabı (19–22 Aralık 2020). editör Hasan Kadir Yılmaztekin ve Banu Fatma Günarslan, Türkiye Adalet Akademisi, 2020, 197–220.
22. Oğuz, Sefer. “Marka Hakkına Tecavüz Halleri” iç. Fikri Mülkiyet Hukuku Çalıştayı Bildiriler Kitabı (19–22 Aralık 2020). editör Hasan Kadir Yılmaztekin ve Banu Fatma Günarslan, Türkiye Adalet Akademisi, 2020, 245–260.
23. Pila, Justine ve Paul Torremans. European Intellectual Property Law. Oxford University Press, 2019.
24. Stim, Richard. Patent, Copyright & Trademark: An Intellectual Property Desk Reference. Nolo, 2020.
25. Suluk, Cahit. Fikri Mülkiyet Haklarının Koruma Kuvveti. Seçkin Yayıncılık, 2025.
26. Tekinalp, Ünal, Gül Okutan Nilsson ve Feyzan Hayal Şehirali Çelik. Tekinalp Fikri Mülkiyet Hukuku. On İki Levha Yayıncılık, 2025.
27. Torremans, Paul. Holyoak and Torremans Intellectual Property Law. Oxford University Press, 2019.
28. Türk Patent ve Marka Kurumu. Marka İnceleme Kılavuzu. 2021.
29. Ünal, Akın. “Yargıtay Kararlarında Seri Marka ve Müktesep Hak İlişkisi.” Ticaret ve Fikri Mülkiyet Hukuku Dergisi 11, no. 2 (2025): 369–379.
30. Yasaman, Hamdi, Sıtkı Anlam Altay, Tolga Ayoğlu, Fülürya Yusufoğlu ve Sinan Yüksel. Marka Hukuku: 556 sayılı KHK Şerhi. Cilt 1. Vedat Kitapçılık, 2004.
31. Yasaman, Hamdi. Marka Hukuku ile İlgili Makaleler, Hukuki Mütalaalar, Bilirkişi Raporları III. Vedat Kitapçılık, 2008.
32. Yörem, Yılmaz ve Emrah Biçimli. “Markanın Kullanım Yükümlülüğü ve Kullanılmamasının Sonuçları.” Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, no. 51 (2022): 173–200.