KİRA İLİŞKİSİNİN DEVRİ

Öz

Kira İlişkisinin devri ilk kez 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda düzenlenmiş olan bir kurumdur. Kira ilişkisinin devri TBK m. 205’te düzenlenen sözleşmenin devrinin, kira hukukundaki özel görünümü niteliğindedir. Bu düzenleme tüm kira sözleşmelerine uygulanabilir niteliktedir. Kira ilişkisinin devrini düzenleyen TBK m. 323’ün uygulanması kiracının Türk Ticaret Kanununda tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu kira sözleşmeleri açısından 6353 sayılı Kanun ile 8 yıl süreyle ertelenmiştir. Bu erteleme 01.07.2020 tarihi itibari ile bittiği için bu düzenleme kiracının Türk Ticaret Kanununda tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu kira sözleşmelerinde de uygulanmaya başlanmıştır. Biz bu çalışmamızda kira ilişkisinin devrini, sözleşmenin devri kurumuna paralel olarak açıklamaya çalışacağız.

Anahtar Kelimeler

• Kira Sözleşmesi
• kira sözleşmesinin devri
• sözleşmenin devri
• kiracılık sıfatının değişmesi
• iş yeri kiralarında sözleşmenin devri

Transfer of Rental Relationship

Abstract

The transfer of Rental Relationship is an institution that has been firstly regulated by the Turkish Code of Obligations No. 6098. The transfer of rental relationship is a special version of the transfer of contract regulated by the Turkish Code of Obligations article 205. This arrangement can be applicable to all rental contracts. The implementation of the Turkish Code of Obligations article 323, which regulates the transfer of rental relationship, had been postponed for 8 years by the Law No. 6353 in terms of the rental agreements in which the tenant is considered as a trader in the Turkish Commercial Code and the tenant is private and public-law entity. As the postponement ended by 01/07/2020, this arrangement has been started to be applied in rental contracts in which the tenant is considered as a trader in the Turkish Commercial Code and the tenant is private law and public-law entity. In this study, we will try to explain the transfer of rental relationship in parallel with the transfer of contract institution.

Keywords

• Rental contract
• transfer of rental contract
• transfer of contract
• Transfer of the title of tenancy
• alienation of tenancy contract in business rentals

Kaynakça

1. Akıntürk, Turgut ve Derya Ateş Karaman. Türk Medeni Hukuku Aile Hukuku. İstanbul: Beta Yayıncılık, 2014.
2. Aral, Fahrettin ve Hasan Ayrancı. Borçlar Hukuku Özel Borç İlişkileri. Ankara: Yetkin Yayınları, 2012.
3. Ayan, Mehmet. Borçlar Hukuku (Genel Hükümler). Ankara: Seçkin Yayıncılık, 2016.
4. Ayan, Serkan. “Kiracının Kira Sözleşmesinden Doğan Borçlarının Kefaletle Teminat Altına Alınması.” Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 19, Özel Sayı (2017): 295-348.
5. Aydemir, Efrail. Türk Borçlar Yasasına Göre Kira Hukuku. Ankara: Seçkin Yayıncılık, 2016.
6. Aydoğdu, Murat ve Nalan Kahveci. Türk Borçlar Hukuku Özel Borç İlişkileri (Sözleşmeler Hukuku). Ankara: Adalet Yayınevi, 2017.
7. Bahadır, Zeynep. “Sözleşmenin Devri ve Sözleşmeye Katılma.” Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 17, no. 3 (2013): 1-28.
8. Balcı, Betül. “Kira İlişkisinin Devri ve Hukuki Sonuçları.” Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi, 2019.

9. Çakıroğlu, Buğra Kaan. “Kira Sözleşmesinin Kiracı Tarafından Devri.” Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Medipol Üniversitesi, 2019.
10. Çayan, Gökhan. “Sözleşmenin Devri.” Yüksek Lisans Tezi. Kırıkkale Üniversitesi. 2015.
11. Demirci Dil, Nazlıcan. “Kira İlişkisinin Devri (TBK m. 323).” Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, 2019.
12. Durak, Yasemin (Erol). Kira Sözleşmesinde Alt Kira ve Kira Hakkının Devri. Ankara: Adalet Yayınevi, 2017.
13. Erdem, Mehmet. Aile Hukuku. Ankara: Seçkin Yayıncılık, 2018.
14. Eren, Fikret. Borçlar Hukuku Özel Hükümler. Ankara: Yetkin Yayıncılık, 2019.
15. Gümüş, Mustafa Alper. Borçlar Hukuku Özel Hükümler. Ankara: Vedat Kitapçılık, 2018.
16. İnceoğlu, Murat. Kira Hukuku Cilt 1. İstanbul: On İki Levha Yayıncılık, 2014.
17. Kahveci, Nalan. “6098 sayılı TBK.nun 323. Maddesi Çerçevesinde Kira İlişkisinin Devri Durumunda Kira Sözleşmesinden Doğan Borçlardan Sorumluluk.” Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 19, Özel Sayı (2017): 695-728.
18. Kılıçoğlu, Ahmet M. Borçlar Hukuku Özel Hükümler. Ankara: Turhan Kitapevi, 2019.
19. Kurak, Necat. Kira Sözleşmesinden Kaynaklanan Davalar. Ankara: Adalet Yayınevi, 2019.
20. Öncü, Azim. “Kira Sözleşmesinde Taraf Değişikliği Halleri ve Bunlara Bağlanan Hukuki Sonuçlar.” Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi. 2016.
21. Öztürk, Berna. “Sözleşmenin Devri.” Türkiye Barolar Birliği Dergisi, no. 125 (2016): 263-296.
22. Remzi, Mehmet, Sezer Aydın. Borçlar Hukuku Özel Hükümler. Ankara: Adalet Yayınevi, 2019.
23. Ruhi, Canan ve Ahmet Cemal Ruhi. Türk Borçlar Kanunu’na Göre Kira Hukuku. Ankara: Seçkin Yayıncılık, 2016.
24. Topuz, Seçkin ve Ferhat Canbolat. “Kira İlişkisinin Devri-(Yeni) Türk Borçlar Kanunu’nun İlgili 323 üncü Maddesinin Değerlendirilmesi.” Türkiye Barolar Birliği Dergisi, no. 95 (2011) 97-134.
25. Türel, Erol. Türk Borçlar Kanunu’na Göre Kira Sözleşmeleri. İstanbul: Legal Yayıncılık, 2015.
26. Türker, Gökçen. “Türk Medeni Kanunu’nda Aile Konutu.” Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi, 2005.
27. Türkmen, Ahmet. “6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun Kira Sözleşmesine İlişkin Yürürlüğü Ertelenen Hükümlerinin Değerlendirilmesi.” Ankara Barosu Dergisi 73, no. 1 (2015) 341-369.
28. Uzunkaya, Mehmet Celal. “Aile Konutu Üzerinde Tesis Edilebilecek Hukuki İşlemler ve Aile Konutu Şerhi.” Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi, 2018.
29. Yavuz, Cevdet. Türk Borçlar Hukuku Özel Hükümler. İstanbul: Beta Yayıncılık, 2014.
30. Yavuz, Nihat. Yeni TBK, HMK, İİK ve İstinafa Göre Kira Hukuku. Ankara: Adalet Yayınevi, 2018.
31. Yener, Mehmet Deniz. Kira Sözleşmesi ve Özellikle 6098 Sayılı Kanun ile Getirilen Yenilikler. İstanbul: Yalın Yayıncılık, 2018.