Üniversite Öğrencilerinin Yeme Tutumu, Davranışları ve Fiziksel Aktivite Düzeyinin Değerlendirilmesi
Öz
Bu çalışmanın amacı, bireylerde yeme davranışlarının değerlendirilmesi
amacı ile geliştirilen Hollanda Yeme Davranışı Anketi’nin üniversiteli
öğrencilere uygulanarak yeme tutum ve davranışlarını değerlendirmek ve
fiziksel aktivite (IPAQ) düzeyini belirlemektir. Araştırma, İstanbul Aydın
Üniversitesi’nde eğitim gören 100 kadın, 100 erkek öğrenci olmak üzere 200
kişi üzerine yapılmıştır. Yeme davranışı; Hollanda Yeme Davranışı Anketi
(DEBQ) ile ve fiziksel aktivite düzeyi; Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi
(IPAQ) ile değerlendirilmiştir. Ayrıca katılımcılara demografik özellikleri
ve genel bilgileri içeren 12 soruluk genel bir anket uygulanmıştır. Elde edilen
veriler IBM SPSS Statistics 22 (IBM SPSS, Türkiye) programı kullanarak
analiz edilmiş, verilerin değerlendirilmesinde; Ortalama, (Standart sapma),
frekans ve one-way Anova testi kullanılmıştır. Olguların yaşları 18 ile 26
arasında değişmekte, ortalaması 21.62±1.98’dir. Boyları 155 ile 190 cm
arasında değişmekte, ortalaması 173,66±8.95’dir. Kiloları 43 ile 98 kg
arasında değişmekte, ortalaması 68.53±14.87’dir. BMI değerleri 16.49
ile 31.55 arasında değişmekte, ortalaması 22.49±3.27’dir. Bireylerin BKİ
gruplarına ve cinsiyetlerine göre DEBQ puanları değerlendirildiğinde zayıf
olan bireylerde, obez olan bireylere göre duygusal yeme puan ortalaması
daha yüksek olduğu saptanmıştır. Obez bireylerde kısıtlayıcı yeme
davranışı yüksek görünürken, dışsal yeme davranışının zayıf bireylerde
daha yüksek olduğu görülmektedir. Şiddetli fiziksel aktivite puanının, orta
dereceli fiziksel aktivite puanına göre düşük olduğu saptanırken, özellikle
yürüme puanının oturma puanına göre daha düşük olduğu bulunmuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- [1] Fişek, K. Devlet Politikası ve Toplumsal Yapıyla İlişkileri Açısından Spor Yönetimi. Ankara: AÜ SBF Yayınları, 1983. [2] Korkmaz, N.H. Uludağ Üniversitesi öğrencilerinin spor yapma ve beslenme alışkanlıklarının incelenmesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2012, 32: 399-413. [3] Baysal, A. Beslenme. Şahin Matbaacılık, Ankara: 2007. [4] Vançelik, S., Önal, S., Güraksın, A., Beyhu, E. Üniversite öğrencilerinin beslenme, bilgi ve alışkanlıkları ile ilişkili faktörler. TSK Koruryucu Hekimlik Bülteni, 2007, 6(4): 242-248. [5] Tam, C., Cherry, F.N., Chak, M.Y. Disordered eating attitudes and behaviours among adolescent in Hong Kong: prevalence and correlates. J Paediatr Child Health, 2007, 43: 811-817. [6] Loth, K., Bergi Van Den. P., Eisenberg, M.E, Neumark-Sztainer, D. Stressful life events and disordered eating behaviors: findings from project. Eat. Journal of Adolescent Heath, 2008, 12(43): 514-516. [7] Barker, M., Robinsons, S., Wilman, C., Barker, DJ. Behavior, body composition and diet in adolescent girls. Appetite, 2000, 35(2): 161-170. [8] Bandura, A. Self efficacy toward unifying theory of behavior change. Psychological Review, 1997, 84(3): 191-215. [9] Wilson, L.B., Hollins, T., Clopton, J.R. Construction and validation of the healthy eating and weight self-efficacy (HEWSE) scale. Eating Behaviors, 2014, 15: 490-492. [10] Mahan, L.K., Escott-Stump, S., Raymond, J..L. Krause’s Food & Nutrition Therapy. 13th ed. Elsevier Science Health Science Division, 2008. [11] Raj, M., Kumar, R.K. Obesity in children & adolescents. The Indian Journal of Medical Research. 2010, 132: 598-607. [12] Goran, M.I., Ball, G.D., Cruz, M.L. Obesity and risk of type 2 diabetes and cardiovascular disease in children and adolescents. J Clin Endocrinol Metab, 2003, 88: 1417-27. [13] Kargar, M., Sabet Sarvestani, R., Tabatabaee, H.R., Niknami, S. The Assessment of Eating Behaviors of Obese, Over Weight and Normal Weight Adolescents in Shiraz, Southern Iran. IJCBNM, 2013, 1(1): 35-42. [14] Pekcan, G. Adolesan Döneminde Beslenme. Klinik Çocuk Forumu, 2004, 4:1:38-47. [15] Bailly, Maitre, Amanda, Herve., Alaphilippe, 2012; Baños et al., 2011; Bozan et al., 2011; Cebolla, Barrada, van Strien, Oliver, & Baños, 2014; Halvarsson & Sjoden, 1998; Lluch et al., 1996; van Strien & Oosterveld, 2008; Wardle, 1987. [16] Haase, A., Steptoe, A., Sallis, J.F., Wardle, J. Leisure-time physical activity in university students from 23 countries: associations with health beliefs, risk awareness, and national economic development. Prev Med, 2004, 39: 182-90. [17] Savcı, S., Öztürk, M., Arıkan, H., İnal-İnce, D., Tokgözoğlu, L. Physical Activity Levels of University Students. Archieves of Turkish Cardiology, 2006, 34: 166-172. [18] Burke, S.M., Carron, A.V., Eys, M.A. Physical activity context and university student’s propensity to meet the guidelines Centers for Disease Control and Prevention/American College of Sports Medicine. Med Sci Monit, 2005, 11: CR1716. [19] Hallal, P.C., Victora, C.G., Wells, J.C., Lima, R.C. Physical inactivity: prevalence and associated variables in Brazilian adults. Med Sci Sports Exerc, 2003, 35: 1894-900. [20] Baş Aslan, Ü. Fiziksel aktivite düzeyinin farklı yöntemlerle değerlendirilmesi. Doktora Tezi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 2003. [21] Şanlı, E. Öğretmenlerde Fiziksel Aktivite Düzeyi-Yaş, Cinsiyet ve Beden Kitle İndeksi İlişkisi. Yüksek Lisans. Ankara: Gazi Üniversitesi, 2008. [22] Öztürk, M. Üniversitede eğitim-öğretim gören öğrencilerde Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketinin geçerliliği ve güvenirliği ve fiziksel aktivite düzeylerinin belirlenmesi. [Bilim Uzmanlığı Tezi]. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 2005.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
12 Eylül 2019
Gönderilme Tarihi
11 Haziran 2019
Kabul Tarihi
24 Haziran 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 5 Sayı: 2
