Ergenlik Dönemindeki Çocuğa Sahip Ebeveynlerin Yaşadıkları Sorunlar

Öz

Ergenlik dönemi ergen çocuğun kendi yaşamına olduğu kadar aile ve ebeveynlerin yaşamına da etki eden gelişimin önemli bir evresidir. Ergenlik döneminde çocuğu olan ebeveynlerin artan sorumlulukları ve çocukların değişen davranış biçimleri ebeveynlerin ailede yeni ortaya çıkan birçok sorun ile baş etmelerini gerektirmektedir. Bu araştırmanın amacı da ergenlik dönemine geçişinin ebeveynler açısından yarattığı sorunları, ebeveynlerin ergen çocuklarıyla olan ilişki biçimlerini, ergen çocuk sahibi olmanın ebeveynlerin öznel yaşamlarını nasıl etkilediğini ebeveynlerin çocuklarıyla ilgili yaşadıkları sorunlarda hangi baş etme stratejilerini geliştirdiklerini anlamaktır. Çalışmanın bir diğer amacı ise ergen bireyi çevreleyen aile dışındaki sistemlerden biri olarak aile ve okul ilişkileri çerçevesine dikkat çekerek okul sosyal hizmetinin işlevi üzerine bir değerlendirme yapmaktır. Nitel olarak tasarlanan araştırma, İstanbul’da bir özel lisede kolay durum örneklemesi ile seçilen 20 öğrenci velisi ile yarı yapılandırılmış görüşme formları eşliğinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmada elde edilen bulgular, ergenlikle birlikte çocukların davranış örüntülerinin değiştiğini, ebeveynlerin yaşadıkları sorunların arttığını bu sorunların aile içi ilişkilerine yansıdığını ve ebeveynlerin sorunlar ile çeşitli baş etme stratejilerini geliştirdiklerini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Ebeveynlerin yaşadıkları Sorunlar.
• Ergenlik
• Ebeveynlik

Kaynakça

1. [1] Arslan, G, Balkıs, M. (2014). Ergenlikte Görülen Problem Davranışlar ve Aile Sorunları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. SDU International Journal of Educational Studies, 1 (1), 11-23
2. [2] Avcı, M. (2010). “Ergenlikte Toplumsal Uyum Sorunları”, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7 (1), 39-63.
3. [3] Bayhan, P, Işıtan, A. (2010). Ergenlik Döneminde İlişkiler: Akran ve Romantik İlişkilere Genel Bakış. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 20 (20), 33-44.
4. [4] Başargan, H. N, Kümbül, B. (2001) Çalışan Çocuklar Sorununa Aileler Açısından Bir Bakış: Türkiye’de Çalışan Çocuklar Semineri. Ankara: Die Yayınları.
5. [5] Ci̇hangi̇r Çankaya, Z, Meydan, B. (2018). Ergenlik Döneminde Mutluluk ve Umut. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 17 (65), 207-222.
6. [6] Ertem, Ö, Yazıcı, Y. (2006). “Ergenlik Döneminde Psiko-Sosyal Sorunlar ve Depresyon”, Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 9 (9), 7-12.
7. [7] Kılıçarslan, S, Atıcı, M. (2017). “Ergenlerde Görülen Saldırgan Davranışlarda Ebeveyn ve Ergenlere Uygulanan Psikoeğitim Programının Etkisinin İncelenmesi”, Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4 (1), 20-41.
8. [8] Kulaksızoğlu, A. (2000). Ergenlik Psikolojisi. Remzi Kitabevi İstanbul.

9. [9] Özada, A, Duyan, V. (2018). “Ebeveyn-Çocuk İlişkisi ve Zorbalık”, Turkish Journal of Family Medicine and Primary Care, 12 (1), 49-55.
10. [10] Özkan, Y, Kılıç, E. (2014). “Çocuk ve Aile Odaklı Sorunların Çözümünde Okul Sosyal Hizmet Uzmanlarının Önemi: Uzmanların Çocuk ve Ailelerle Çalışmada Sahip Oldukları Beceriler”, Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 183 (183), 397-412.
11. [11] Üzbe Atalay, N, Kurt Ulucan, T. (2018). Kendini Toparlama Gücü Gelişim Süreci: Ebeveynleri Boşanmış Ergenler Üzerinde Nitel Bir Araştırma. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 16 (2), 176-196.