TÜRKIYE SELÇUKLULARI DEVLETİ ZAMANINDA ANADOLU LİMAN KENTLERİ VE BU KENTLERDEKİ SELÇUKLU ESERLERİ

Öz

Türklerden önce “Anadolu” diye adlandırılan Bizans egemenliğindeki günümüz Türkiye’sinin egemenlik altına alınma sürecinde çeşitli faaliyetlerde bulunan Türkiye Selçukluları Devleti, fetih hareketine giriştikleri bu toprakların liman kentlerini de sınırlarına dâhil etmeyi hedeflemişlerdi. Böylece hem bu topraklarda kalıcı olmayı hem de ticari ve ekonomik açıdan güçlü konuma gelmeyi amaçlayan Türkiye Selçukluları, bu nedenle Akdeniz ve Karadeniz kıyılarında yer alan Antalya, Alanya, Sinop gibi kentleri sınırlarına dâhil etmişlerdir. Selçuklular tarafından fethedilen bu liman kentleri, Anadolu ulaşım ve kent sistemi için önemli bir konuma yerleşmiş ve Türkiye Selçukluları Devletini uluslararası ticari faaliyetlerde etkin duruma getirmiştir. Bunun yanında fethedilen liman kentleri denizaşırı faaliyetler için üs olarak kullanılmış, böylece Türkiye Selçukluları Devleti askerî ve lojistik olarak rakiplerine üstünlük sağlamıştır. Ülke topraklarına yeni katılan liman kentleri Türkiye Selçukluları Devleti tarafından fethedilen diğer Anadolu kentleri gibi imar edilmiş, kentler; cami, han, hamam, kervansaray gibi yapılarla donatılmıştır. Bu kentler Selçukluların egemen olduğu dönemde var olan değerine imar faaliyetleri ile değer katmış, ticaretin odak noktasında yer almışlardır. Bu yapıların bazıları günümüze ulaşmış, hatta bir kısmı çeşitli restorasyonlardan sonra aktif olarak kullanılmaktadır. Türkiye Selçukluları Devleti’nin liman kentlerinde ve diğer Anadolu kentlerinde kapsamlı imar faaliyetlerinde bulunması, Selçuklular tarafından yeni ele geçirilen bu toprakların Türk yurdu olarak benimsendiğinin göstergesidir. Nitekim iki yüzyıl gibi kısa bir sürede bu topraklar, Türklerin yurdu anlamına gelen “Türkiye” olarak anılmaya başlamıştır.

Anahtar Kelimeler

• Türkiye Selçukluları
• Liman
• Kent

ANATOLIAN PORT CITIES DURING THE IN THE TURKISH SELJUK STATE AND SELJUK WORKS IN THESE CITIES

Öz

The Turkish Seljuks State, which carried out various activities during the conquest of today's Turkey under Byzantine rule, which was called "Anatolia" before the Turks, aimed to capture the port cities of these lands where they attempted to conquer. The Turkish Seljuks State, who aimed to be permanent in these lands and to become commercially and economically strong by capturing the port cities along with other cities of Anatolia, conquered cities such as Antalya, Alanya and Sınop, located on the Mediterranean and Black Sea coasts, one by one. These newly conquered port cities it settled in an important position for the Anatolian transportation and urban system and made the Turkish Seljuk State active in international commercial activities. In addition, the conquered port cities were used as bases for overseas activities, thus the Turkish Seljuk State gained military and logistical superiority over its rivals. The newly annexed port cities to the country were built like other Anatolian cities conquered by the Turkish Seljuk State, and the cities were equipped with structures such as mosques, inns, baths and caravanserais. These cities added value to their existing value during the Seljuk rule with construction activities and were at the focal point of trade. Some of these structures have survived to the present day, and some of them are even actively used after various restorations. The fact that the Turkish Seljuk State carried out extensive construction activities in the port cities and other Anatolian cities is an indication that these lands, which were newly captured by the Seljuks and called "Anatolia" before the Turks, were adopted as the Turkish homeland. As a matter of fact, in a short period of two hundred years, these lands it began to be known as "Turkey", which means the homeland of the Turks.

Anahtar Kelimeler

• Turkish Seljuks
• Port
• City

Kaynakça

1. Abdîzâde H. H. (1337-1330). Târîh-i Amasya, (Cilt: 1). İstanbul: Hikmet Matbaası.
2. Abdîzâde H. H. (1337-1330). Târîh-i Amasya, (Cilt: 1). İstanbul: Hikmet Matbaası.
3. Abû’l-Farac (Bar Hebraeus). (1950). Abû’l-Farac Tarihi, (2. Cilt), (Çeviren: Ö. R. Doğrul). Ankara: TTK.
4. Abû’l-Farac (Bar Hebraeus). (1950). Abû’l-Farac Tarihi, (2. Cilt), (Çeviren: Ö. R. Doğrul). Ankara: TTK.
5. Aksarayî, K. M. (1943). Selçukî Devletleri Tarihi Aksaraylı Kerimeddin Mahmûd’un Müsameret-al-Ahyar Adlı Farsça Tarihinin Tercümesi, (Çeviren: M. N. Gençosman). Ankara: Recep Ulusoğlu Basımevi.
6. Aksarayî, K. M. (1943). Selçukî Devletleri Tarihi Aksaraylı Kerimeddin Mahmûd’un Müsameret-al-Ahyar Adlı Farsça Tarihinin Tercümesi, (Çeviren: M. N. Gençosman). Ankara: Recep Ulusoğlu Basımevi.
7. Aksarayî, K. M. (2000). Müsâmeretü’l-Ahbâr, (Çeviren: M. Öztürk). Ankara: TTK Yayınları.
8. Anonim. (2005). Süryani Vekayinâmesi, (Çeviren: V. İlmen). İstanbul: Yaba Yayınları.

9. Anonim. (2005). Süryani Vekayinâmesi, (Çeviren: V. İlmen). İstanbul: Yaba Yayınları.
10. Anonim. (2014). Tarîh-i Âl-i Selçuk (Selçuknâme), (Çeviren: H. İ. Gök ve F. Coşguner). Ankara: Atıf Yayınları.
11. Anonim. (2014). Tarîh-i Âl-i Selçuk (Selçuknâme), (Çeviren: H. İ. Gök ve F. Coşguner). Ankara: Atıf Yayınları.
12. Aran, B., Kuban, D. & Anabolu, M. (1970). Anadolu Sanatı Araştırmaları 2. İstanbul: İTÜ Mimarlık Fakültesi Yayınları.
13. Aran, B., Kuban, D. & Anabolu, M. (1970). Anadolu Sanatı Araştırmaları 2. İstanbul: İTÜ Mimarlık Fakültesi Yayınları.
14. Armağan, A. L. (2005). XVI. Yüzyılda Antalya. Tarih Araştırmaları Dergisi, 24(38), 93-111.
15. Armağan, A. L. (2005). XVI. Yüzyılda Antalya. Tarih Araştırmaları Dergisi, 24(38), 93-111.
16. Artuk, İ. & Artuk, C. (2003). Bazı İslam Şehirlerinde Hangi Devletler Sikke Kesmiş ve Bu Şehirlere Ne Gibi İsimler Verilmiş. Belleten, 67(249), 421-446.
17. Artuk, İ. & Artuk, C. (2003). Bazı İslam Şehirlerinde Hangi Devletler Sikke Kesmiş ve Bu Şehirlere Ne Gibi İsimler Verilmiş. Belleten, 67(249), 421-446.
18. Aslanapa, O. (1989). Türk Sanatı. İstanbul: Remzi Kitabevi.
19. Aslanapa, O. (1989). Türk Sanatı. İstanbul: Remzi Kitabevi.
20. Aslanapa, O. (2007). Anadolu’da İlk Türk Mimarisi Başlangıç ve Gelişimi. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi.
21. Aslanapa, O. (2007). Anadolu’da İlk Türk Mimarisi Başlangıç ve Gelişimi. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi.
22. Avcı, Ü. (2016). Antalya Kaleiçi’nde Bir Simge Yapı: Yivli Minare. Art-e Sanat Dergisi, 8(15), 52-78.
23. Avcı, Ü. (2016). Antalya Kaleiçi’nde Bir Simge Yapı: Yivli Minare. Art-e Sanat Dergisi, 8(15), 52-78.
24. Aydın, F. (2006). Sinop Alâiyye (Süleyman Pervane) Medresesi. Vakıflar Dergisi, 0(X), 251-295.
25. Aydın, F. (2006). Sinop Alâiyye (Süleyman Pervane) Medresesi. Vakıflar Dergisi, 0(X), 251-295.
26. Aydın, R. (2017). Sanat Tarihi Yazıları. İstanbul: Çizgi Kitabevi.
27. Aydın, R. (2017). Sanat Tarihi Yazıları. İstanbul: Çizgi Kitabevi.
28. Bakkal, A. (2019). Antalya Selçuklu Kervansarayları. Türk Akademik Araştırmalar Dergisi, 4(4), 521-570.
29. Bakkal, A. (2019). Antalya Selçuklu Kervansarayları. Türk Akademik Araştırmalar Dergisi, 4(4), 521-570.
30. Bayazıt, N. (1997). Pandantif. Eczacıbaşı Sanat Ansiklopedisi İçinde (s. 1410). İstanbul: Yem Yayın.
31. Bayazıt, N. (1997). Pandantif. Eczacıbaşı Sanat Ansiklopedisi İçinde (s. 1410). İstanbul: Yem Yayın.
32. Baykara, T. (2015). Deniz Ticareti Açısından Karadeniz’in Güney Kıyıları ve Özellikle Fatsa. ODÜ Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 5(12), 412-420.
33. Baykara, T. (2015). Deniz Ticareti Açısından Karadeniz’in Güney Kıyıları ve Özellikle Fatsa. ODÜ Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 5(12), 412-420.
34. Bayraktar, M. S. (2005). Samsun ve İlçelerinde Türk Mimari Eserleri, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Erzurum: Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
35. Beyazal, M. (2019). Antalya ve Çevresinde Bulunan Selçuklu, Beylikler Dönemi Yapı Kitabeleri Üzerine Bir İnceleme, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Antalya: Akdeniz Üniversitesi Akdeniz Uygarlıkları Araştırma Enstitüsü.
36. Beyazal, M. (2019). Antalya ve Çevresinde Bulunan Selçuklu, Beylikler Dönemi Yapı Kitabeleri Üzerine Bir İnceleme, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Antalya: Akdeniz Üniversitesi Akdeniz Uygarlıkları Araştırma Enstitüsü.
37. Bostan, İ. (1989). Alanya. DİA İçinde (s. 339-341). İstanbul: Diyanet Vakfı Yayınları.
38. Bostan, İ. (1989). Alanya. DİA İçinde (s. 339-341). İstanbul: Diyanet Vakfı Yayınları.
39. Bryer, A. & Winfield, D. (1985). The Byzantine Monuments and Topography of the Pontos. Washington: Dumbarton Oaks Research Library and Collection.
40. Bryer, A. & Winfield, D. (1985). The Byzantine Monuments and Topography of the Pontos. Washington: Dumbarton Oaks Research Library and Collection.
41. Cahen, C. (1968). İbn Sa’id Sur L’Asie Mineure Seldjuqide. Tarih Araştırmaları Dergisi 0(10), 41-50.
42. Cahen, C. (1968). İbn Sa’id Sur L’Asie Mineure Seldjuqide. Tarih Araştırmaları Dergisi 0(10), 41-50.
43. Choniates, N. (1984). O City of Byzantium, Annals of Niketas Choniates. Detroit: Wayne State University Press.
44. Choniates, N. (1984). O City of Byzantium, Annals of Niketas Choniates. Detroit: Wayne State University Press.
45. Darkot, B. (1978). Alâiyye. İA İçinde (s. 286-287). İstanbul: MEB Yayınları.
46. Demirkent, I. (2005). Bizans Tarihi Yazıları, Makaleler-Bildiriler-İncelemeler. İstanbul: Dünya Yayıncılık.
47. Demirkent, I. (2005). Bizans Tarihi Yazıları, Makaleler-Bildiriler-İncelemeler. İstanbul: Dünya Yayıncılık.
48. Doğan, S. (2012). Antalya Medreseleri, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Isparta: Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
49. Doğan, S. (2012). Antalya Medreseleri, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Isparta: Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
50. Ebû Abdullah Muhammed İbn Battûta Tancî. (Tarihsiz). İbn Battûta Seyahatnâmesi, (1. Cilt), (Çeviren: A. S. Aykut). İstanbul: YKY.
51. Ebû Abdullah Muhammed İbn Battûta Tancî. (Tarihsiz). İbn Battûta Seyahatnâmesi, (1. Cilt), (Çeviren: A. S. Aykut). İstanbul: YKY.
52. Édrisi. (1811). Géographıe D’édrisi, (2. Cilt). (Çeviren: P. Amédée Jaubert). Paris: İmprimé Par Autorisation Du Romi L’imprimerie Royale.
53. Édrisi. (1811). Géographıe D’édrisi, (2. Cilt). (Çeviren: P. Amédée Jaubert). Paris: İmprimé Par Autorisation Du Romi L’imprimerie Royale.
54. Erdmann, K. (1961). Das Anatolische Karvansaray des 13. Jahrhunderts. Berlin: Verlag Gebr. Mann.
55. Erdmann, K. (1961). Das Anatolische Karvansaray des 13. Jahrhunderts. Berlin: Verlag Gebr. Mann.
56. Erten, S. F. (1338-1340). Antalya Livası Tarihi. İstanbul: Matba-i Âmire.
57. Erten, S. F. (1338-1340). Antalya Livası Tarihi. İstanbul: Matba-i Âmire.
58. Esemenli, D. (1990). Sinop İli Türk Dönemi Mimarisi, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
59. Esemenli, D. (1990). Sinop İli Türk Dönemi Mimarisi, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
60. Eskikurt, A. (2014). Ortaçağ Anadolu Ticaret Yolları. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 0(33), 15-40.
61. Eskikurt, A. (2014). Ortaçağ Anadolu Ticaret Yolları. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 0(33), 15-40.
62. Evliyâ Çelebi. (1999). Günümüz Türkçesiyle Evliyâ Çelebi Seyahatnânesi, (2. Cilt 1. Kitap), (Çeviren: Y. Dağlı ve S. A. Kahraman). İstanbul: YKY.
63. Evliyâ Çelebi. (1999). Günümüz Türkçesiyle Evliyâ Çelebi Seyahatnânesi, (2. Cilt 1. Kitap), (Çeviren: Y. Dağlı ve S. A. Kahraman). İstanbul: YKY.
64. Gülgönül, K. (2020). Antalya’daki Selçuklu ve Beylikler Devri Köprüleri, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Antalya: Akdeniz Üniversitesi Akdeniz Uygarlıkları Araştırma Enstitüsü.
65. Gülgönül, K. (2020). Antalya’daki Selçuklu ve Beylikler Devri Köprüleri, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Antalya: Akdeniz Üniversitesi Akdeniz Uygarlıkları Araştırma Enstitüsü.
66. Hacıgökmen, M. A., Özkan. S. H. & Gönüllü, A. R. (2021). Alâiye’den Alanya’ya. Alanya: Alküy Yayınları.
67. Haldon, J. (2007). Bizans Tarih Atlası, (Çeviren: A. Özdamar). İstanbul: Kitap Yayınevi.
68. Haldon, J. (2007). Bizans Tarih Atlası, (Çeviren: A. Özdamar). İstanbul: Kitap Yayınevi.
69. Heyd, W. (1975). Yakın Doğu Ticaret Tarihi, (Çeviren: E. Z. Karal). Ankara: TTK.
70. Heyd, W. (1975). Yakın Doğu Ticaret Tarihi, (Çeviren: E. Z. Karal). Ankara: TTK.
71. İbn Bîbî. (1941). Anadolu Selçuklu Devleti Tarihi, İbni Bîbî’nin Farsça Muhtasar Selçuknâmesinden, (Çeviren: M. N. Gençosman). Ankara: Uzluk Basımevi.
72. İbn Bîbî. (1941). Anadolu Selçuklu Devleti Tarihi, İbni Bîbî’nin Farsça Muhtasar Selçuknâmesinden, (Çeviren: M. N. Gençosman). Ankara: Uzluk Basımevi.
73. İbn Bîbî. (1996). el Evâmirü’l-’Alâ’iyye fī’l-umuri’l-’Alâ’iyye, (Selçuk Name), (1. Cilt), (Çeviren: M. Öztürk). Ankara: T.C. Kültür Bakanlığı Millî Kütüphane Başkanlığı Basımevi.
74. İbn Bîbî. (1996). el Evâmirü’l-’Alâ’iyye fī’l-umuri’l-’Alâ’iyye, (Selçuk Name), (1. Cilt), (Çeviren: M. Öztürk). Ankara: T.C. Kültür Bakanlığı Millî Kütüphane Başkanlığı Basımevi.
75. İbn Fazlan. (1975). İbn Fazlan Seyahatnâmesi Tercümesi, (Çeviren: R. Şeşen). İstanbul: Bedir Yayınevi.
76. İbn Fazlan. (1975). İbn Fazlan Seyahatnâmesi Tercümesi, (Çeviren: R. Şeşen). İstanbul: Bedir Yayınevi.
77. İbnü’l-Esîr. (1991). İslam Tarihi, el-Kâmil Fi’t-Târîh Tercümesi, (11. Cilt), (Çeviren: A. Özaydın). İstanbul: Bahar Yayınları.
78. İbnü’l-Esîr. (1991). İslam Tarihi, el-Kâmil Fi’t-Târîh Tercümesi, (11. Cilt), (Çeviren: A. Özaydın). İstanbul: Bahar Yayınları.
79. İbnü’l-Verdî. (2017). Bir Ortaçağ Şairinin Kaleminden Selçuklular, (Çeviren: M. Alican). İstanbul: Kronik Yayınları.
80. İbnü’l-Verdî. (2017). Bir Ortaçağ Şairinin Kaleminden Selçuklular, (Çeviren: M. Alican). İstanbul: Kronik Yayınları.
81. Karpuz, H., Şimşek, F., Kuş, A. & Dıvarcı, İ. (2008). Anadolu Selçuklu Eserleri Fotoğraf Albümü, (1. Cilt). İstanbul: Selçuklu Belediyesi Kültür Yayınları.
82. Karpuz, H., Şimşek, F., Kuş, A. & Dıvarcı, İ. (2008). Anadolu Selçuklu Eserleri Fotoğraf Albümü, (1. Cilt). İstanbul: Selçuklu Belediyesi Kültür Yayınları.
83. Kaya, S. (2006). I. Gıyâseddin Keyhüsrev ve II. Süleymanşah Dönemi Selçuklu Tarihi: (1192-1211), Ankara: TTK Yyaınları.
84. Kemaloğlu, M. (2015). XI.-XIII. Yüzyıl Türkiye Selçuklu Devletinde Eğitim-Öğretim (Medreseler). Akademik Tarih ve Düşünce Dergisi, 2(5), 89-106.
85. Kemaloğlu, M. (2015). XI.-XIII. Yüzyıl Türkiye Selçuklu Devletinde Eğitim-Öğretim (Medreseler). Akademik Tarih ve Düşünce Dergisi, 2(5), 89-106.
86. Khoniates, N. (1995). Historia (İoannes ve Manuel Komnenos Devirleri), (Çeviren: F. Işıltan). Ankara: TTK.
87. Khoniates, N. (1995). Historia (İoannes ve Manuel Komnenos Devirleri), (Çeviren: F. Işıltan). Ankara: TTK.
88. Kinnamos, İ. (2001). İoannes Kinnamos’un Historiası (1118-1176), (Çeviren: I. Demirkent). Ankara: TTK.
89. Kinnamos, İ. (2001). İoannes Kinnamos’un Historiası (1118-1176), (Çeviren: I. Demirkent). Ankara: TTK.
90. Koca, S. (1997). Sultan l. İzzeddin Keykâvus (1211-1220). Ankara: TTK Yayınları.
91. Koçyiğit, E. (2021). Antalya Türbeleri, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Antalya: Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
92. Koçyiğit, E. (2021). Antalya Türbeleri, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Antalya: Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
93. Komnena, A. (1996). Alexiad, Malazgirt’in Sonrası, (Çeviren: B. Umar). İstanbul: İnkılâp Kitapevi.
94. Konyalı, İ. H. (1946). Alanya (Alâiyye). İstanbul: Ayaydın Basımevi.
95. Konyalı, İ. H. (1946). Alanya (Alâiyye). İstanbul: Ayaydın Basımevi.
96. Kunlholm, P. L. (1991). A 1503-Year Chronology for the Bronze and Iron Ages: 1990-1991 Progress Report of the Aegean Dendrochronology Project, VII. Arkeometri Sonuçları Toplantısı Bildiriler Kitabı 27-31 Mayıs 1991, (s. 121-130), Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi.
97. Kunlholm, P. L. (1991). A 1503-Year Chronology for the Bronze and Iron Ages: 1990-1991 Progress Report of the Aegean Dendrochronology Project, VII. Arkeometri Sonuçları Toplantısı Bildiriler Kitabı 27-31 Mayıs 1991, (s. 121-130), Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi.
98. Kuran, A. (1969). Anadolu Medreseleri, (1. Cilt). Ankara: ODTÜ Yayınları.
99. Kuran, A. (1969). Anadolu Medreseleri, (1. Cilt). Ankara: ODTÜ Yayınları.
100. Kuzubaş, M. (2010). Evliya Çelebi Seyehatnâmesi’nde Ladik. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 1(1), 101-111.
101. Kuzubaş, M. (2010). Evliya Çelebi Seyehatnâmesi’nde Ladik. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 1(1), 101-111.
102. Lanckoronski, K. G. (1890). Städte Pamphyliens und Pisidiens, Pamphylen. Viyana: F. Tempsky.
103. Lanckoronski, K. G. (1890). Städte Pamphyliens und Pisidiens, Pamphylen. Viyana: F. Tempsky.
104. Leblich, D. B. Y. (1816). Travels of Ali Bey in Morocco, Tripoli, Cyprus, Egypt, Arabia, Syria and Turkey Between the Years 1803 and 1807, (2. Cilt). London: Printed for Longman, Hurst, Rees, Orme and Brown.
105. Leblich, D. B. Y. (1816). Travels of Ali Bey in Morocco, Tripoli, Cyprus, Egypt, Arabia, Syria and Turkey Between the Years 1803 and 1807, (2. Cilt). London: Printed for Longman, Hurst, Rees, Orme and Brown.
106. Lloyd, S. & Rice, D. S. (1958). Alanya (‘Alâi’yya). London: The British Institute of Archaeology at Ankara.
107. Lloyd, S. & Rice, D. S. (1958). Alanya (‘Alâi’yya). London: The British Institute of Archaeology at Ankara.
108. Marko Polo. (Tarihsiz). Marko Polo Seyahatnamesi, (Çeviren: F. Dokuman). İstanbul: Kervan Yayınları.
109. Marko Polo. (Tarihsiz). Marko Polo Seyahatnamesi, (Çeviren: F. Dokuman). İstanbul: Kervan Yayınları.
110. Müneccimbaşı. (1935). Anadolu Selçukîleri Müneccimbaşı’ya göre, (Çeviren: H. F. Turgal). İstanbul: Türkiye Matbaası.
111. Müneccimbaşı. (1935). Anadolu Selçukîleri Müneccimbaşı’ya göre, (Çeviren: H. F. Turgal). İstanbul: Türkiye Matbaası.
112. Müneccimbaşı. (2001). Câmiü’d-Düvel Selçuklular Tarihi, (2. Cilt). (Çeviren: A. Öngül). İzmir: Akademi Kitabevi.
113. Müneccimbaşı. (2001). Câmiü’d-Düvel Selçuklular Tarihi, (2. Cilt). (Çeviren: A. Öngül). İzmir: Akademi Kitabevi.
114. Önal, E. A. (2017). 1928-1938 Yılları Arasında Sinop’un Sosyo Kültürel Yapısı, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Sinop: Sinop Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
115. Öngül, A. (2016). Selçuklular Tarihi 2 Anadolu Selçukluları ve Beylikler. İstanbul: Çamlıca Yayınları.
116. Öngül, A. (2016). Selçuklular Tarihi 2 Anadolu Selçukluları ve Beylikler. İstanbul: Çamlıca Yayınları.
117. Önkal, H. (1977). Anadolu Selçuklu Türbeleri, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Erzurum: Atatürk Üniversitesi İslâmî İlimler Fakültesi.
118. Önkal, H. (1977). Anadolu Selçuklu Türbeleri, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Erzurum: Atatürk Üniversitesi İslâmî İlimler Fakültesi.
119. Özergin, M. K. (1959). Anadolu Selçukluları Çağında Anadolu Yolları, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi.
120. Özergin, M. K. (1959). Anadolu Selçukluları Çağında Anadolu Yolları, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi.
121. Pitcher, D. E. (2001). Osmanlı İmparatorluğu’nun Tarihsel Coğrafyası, (Çeviren: B. Tırnakçı). İstanbul: YKY.
122. Pitcher, D. E. (2001). Osmanlı İmparatorluğu’nun Tarihsel Coğrafyası, (Çeviren: B. Tırnakçı). İstanbul: YKY.
123. Prienne, H. (2013). Ortaçağ Avrupa’sının Ekonomik Sosyal Tarihi, (Çeviren: U. Kocabaşoğlu). İstanbul: İletişim Yayınları.
124. Prienne, H. (2013). Ortaçağ Avrupa’sının Ekonomik Sosyal Tarihi, (Çeviren: U. Kocabaşoğlu). İstanbul: İletişim Yayınları.
125. Ramsay, W. M. (1960). Anadolu’nun Tarihi Coğrafyası, (Çeviren: M. Pektaş). İstanbul: MEB.
126. Ramsay, W. M. (1960). Anadolu’nun Tarihi Coğrafyası, (Çeviren: M. Pektaş). İstanbul: MEB.
127. Rice, T. T. (1961). The Seljuks in Asia Minor. London: Tha¬mes and Hudson.
128. Rice, T. T. (1961). The Seljuks in Asia Minor. London: Tha¬mes and Hudson.
129. Simbat. (1946). Başkumandan Simbat Vekayinamesi, (951-1334), (Çeviren: H. D. Andreasyan). TTK Basılmamış Tercümeler No: 68.
130. Simbat. (1946). Başkumandan Simbat Vekayinamesi, (951-1334), (Çeviren: H. D. Andreasyan). TTK Basılmamış Tercümeler No: 68.
131. Süryani Mihail. (1944). Süryani Patrik Mihail’in Vakayinamesi (1042-1195), (Çeviren: H. D. Andreasyan). Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi Kütüphanesi No: 956.05, Basılmamış Tercüme.
132. Süryani Mihail. (1944). Süryani Patrik Mihail’in Vakayinamesi (1042-1195), (Çeviren: H. D. Andreasyan). Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi Kütüphanesi No: 956.05, Basılmamış Tercüme.
133. Şenoğlu, B. & Ortaçeşme, V. (2016). Antalya’daki Selçuklu Dönemi Yapılarında Bahçe Mekânının Analizi. Mediterranean Agricultural Sciences, 29(2), 55-63.
134. Şenoğlu, B. & Ortaçeşme, V. (2016). Antalya’daki Selçuklu Dönemi Yapılarında Bahçe Mekânının Analizi. Mediterranean Agricultural Sciences, 29(2), 55-63.
135. Tanyeli, U. (1987). Anadolu Türk Kentinde Fiziksel Yapının Evrim Süreci, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), İstanbul: İstanbul Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
136. Tanyeli, U. (1987). Anadolu Türk Kentinde Fiziksel Yapının Evrim Süreci, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), İstanbul: İstanbul Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
137. Tekindağ, Ş. (1949). Alâaddîn Keykubâd ve Halefleri Zamanında Selçuklu-Küçük Ermenistan Hudutları. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Dergisi, 1(1), 29-34.
138. Tekindağ, Ş. (1949). Alâaddîn Keykubâd ve Halefleri Zamanında Selçuklu-Küçük Ermenistan Hudutları. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Dergisi, 1(1), 29-34.
139. Texier, C. (2002). Küçük Asya Coğrafyası, Tarih ve Arkeolojisi, (1. Cilt), (Çeviren: A. Suat). Ankara: Enformasyon ve Dokümantasyon Hizmetleri Vakfı.
140. Texier, C. (2002). Küçük Asya Coğrafyası, Tarih ve Arkeolojisi, (1. Cilt), (Çeviren: A. Suat). Ankara: Enformasyon ve Dokümantasyon Hizmetleri Vakfı.
141. Tezcan Kaya, G. (2022). Antalya Mevlevîhâne Müzesi’ndeki Mevlevîlik Kültürü ile İlgili Eserler Üzerine Bir Değerlendirme. Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, 0(33), 74-102.
142. Tezcan Kaya, G. (2022). Antalya Mevlevîhâne Müzesi’ndeki Mevlevîlik Kültürü ile İlgili Eserler Üzerine Bir Değerlendirme. Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, 0(33), 74-102.
143. Tunç, Z. & Özbek, A. (2020). Sinop’ta Selçuklu Mirası. Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 0(48), 285-312.
144. Tunç, Z. & Özbek, A. (2020). Sinop’ta Selçuklu Mirası. Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 0(48), 285-312.
145. Turan, O. (1947). Selçuklu Devri Vakfiyeleri II, Mübârîzeddîn Er-Tokuş Vakfiyesi. Belleten, 11(43), 415-429.
146. Turan, O. (1947). Selçuklu Devri Vakfiyeleri II, Mübârîzeddîn Er-Tokuş Vakfiyesi. Belleten, 11(43), 415-429.
147. Turan, O. (1948). Selçuklu Devri Vakfiyeleri III. Celâleddîn Karatay Vakıfları ve Vakfiyeleri. Belleten, 12(45), 17-145.
148. Turan, O. (1948). Selçuklu Devri Vakfiyeleri III. Celâleddîn Karatay Vakıfları ve Vakfiyeleri. Belleten, 12(45), 17-145.
149. Turan, O. (1971). Selçuklular Zamanında Türkiye, Siyâsi Tarih Alp Arslan’dan Osman Gazi’ye (1071-1308). İstanbul: Turan Neşriyat Yurdu.
150. Turan, O. (1971). Selçuklular Zamanında Türkiye, Siyâsi Tarih Alp Arslan’dan Osman Gazi’ye (1071-1308). İstanbul: Turan Neşriyat Yurdu.
151. Türkmen, S., Winterstein, C. & Demir, G. (2010). Selinus Şekerhane Köşkü’nde Jeoarkeolojik Çalışmalar 2009. Anmed, 0(8), 199-202.
152. Türkmen, S., Winterstein, C. & Demir, G. (2010). Selinus Şekerhane Köşkü’nde Jeoarkeolojik Çalışmalar 2009. Anmed, 0(8), 199-202.
153. Tyrensis, W. (2019). Haçlılar Türkler Karşısında Willermus Tyrensis’in Haçlı Kroniği III (1143-1184), (Çeviren: E. Ayan). İstanbul: Kronik Yayınları.
154. Tyrensis, W. (2019). Haçlılar Türkler Karşısında Willermus Tyrensis’in Haçlı Kroniği III (1143-1184), (Çeviren: E. Ayan). İstanbul: Kronik Yayınları.
155. Urfalı Mateos. (1962). Urfalı Mateos Vekayi-nâmesî (952-1136) ve Papaz Grîgor’un Zeyli (1136 - 1162), (Çeviren: H. D. Andreasyan). Ankara: TTK.
156. Urfalı Mateos. (1962). Urfalı Mateos Vekayi-nâmesî (952-1136) ve Papaz Grîgor’un Zeyli (1136 - 1162), (Çeviren: H. D. Andreasyan). Ankara: TTK.
157. Uyumaz, E. (1997). Sultan I. Alaeddin Keykubat Devri Selçuklu Tarihi (1220-1237), (Yayımlanmamış Doktora Tezi), İstanbul: Mimar Sinan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
158. Ülkütaşır, M. Ş. (1949a). Sinop’ta Candar Oğulları Zamanına Ait Tarihi Eserler. Türk Tarih, Arkeologya ve Etnografya Dergisi, 0(5), 152-191.
159. Ülkütaşır, M. Ş. (1949a). Sinop’ta Candar Oğulları Zamanına Ait Tarihi Eserler. Türk Tarih, Arkeologya ve Etnografya Dergisi, 0(5), 152-191.
160. Ülkütaşır, M. Ş. (1949b). Sinop’ta Selçuklular Zamanına Ait Tarihi Eserler. Türk Tarih, Arkeologya ve Etnografya Dergisi, 0(5), 112-151.
161. Ülkütaşır, M. Ş. (1949b). Sinop’ta Selçuklular Zamanına Ait Tarihi Eserler. Türk Tarih, Arkeologya ve Etnografya Dergisi, 0(5), 112-151.
162. Ünan, S. (2013). Geçmişten Günümüze Çakallı Han. Kubaba Arkeoloji-Sanat Tarihi-Tarih Dergisi, 10(22), 51-79.
163. Ünan, S. (2013). Geçmişten Günümüze Çakallı Han. Kubaba Arkeoloji-Sanat Tarihi-Tarih Dergisi, 10(22), 51-79.
164. Yazıcızâde A. (2009). Tevârîh-i Âl-i Selçuk, (Çeviren: A. Bakır). İstanbul: Çamlıca Yayınları.
165. Yazıcızâde A. (2009). Tevârîh-i Âl-i Selçuk, (Çeviren: A. Bakır). İstanbul: Çamlıca Yayınları.
166. Yeniçeri, C. (1991). Bâc. DİA İçinde (s. 411-413). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
167. Yeniçeri, C. (1991). Bâc. DİA İçinde (s. 411-413). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
168. Yinanç, M. H. (2014). Türkiye Tarihi Selçuklular Devri, (Cilt: 2). Ankara: TTK Yayınları.