PALESTINE AND JERUSALEM IN THE ISRAELI FRAMEWORK OF IRAN'S NATIONAL PRESS: KAYHAN CASE

Öz

In this study, the representation of Israel with its contextual presentation to Jerusalem and Palestine in the national newspapers of Iran was emphasized. For this purpose, the frequency of contextual presentation regarding the discourses of Jerusalem and Palestine, how the messages for Jerusalem and Palestine were presented, and how the attitudinal practices against Israel were put forward. As a sample, Kayhan newspaper, which is acting under the guidance of Intelligence and the current regime in Iran, was chosen. In the current newspaper between 20.05.2020 and 27.05.2020, content analysis method and discourse analysis method were used for the purpose of representing the content presented for Jerusalem and Palestine in Israel. The research was carried out exclusively for Kayhan (Arabic) newspaper. The reason we limit our work to a narrow frame between these dates is that it is a date that marks the day of Jerusalem, and the expectation that the content production for Jerusalem and Palestine is high between these dates. The main reason for choosing Kayhan (Arabic) as a sample in our study is that the frequency of processing value / ideological data for Jerusalem, Palestine and the Middle East is evident.
According to the results of the research, it was concluded that the Kayhan newspaper, acting under the guidance of the regime in Iran, offers content within the framework of the rhetoric's rhetoric, produces content for the political attitude / populist discourses of the regime and is in an effort to create public opinion with a similar view in reflecting the regime's perspective towards Israel.

Anahtar Kelimeler

• Newspaper of Keyhan
• Israel
• Palestina and Jerusalem
• Content and Discourse Analysis
• Intellıgence

İRAN ULUSAL BASININDA İSRAİL ÇERÇEVESİNDE FİLİSTİN VE KUDÜS: KAYHAN ÖRNEĞİ

Öz

Bu çalışmada, İran’ın ulusal gazetelerinde yer alan Kudüs ve Filistin’e yönelik içeriksel sunumu ile İsrail’in temsili üzerinde durulmuştur. Bu amaçla, Kudüs ve Filistin söylemlerine ilişkin içeriksel sunum sıklığı, Kudüs ve Filistin’e yönelik iletilerin ne şekilde sunulduğu ve karşısında yer alan İsrail’e ilişkin tutumsal pratiklerin ne şekilde ortaya konduğu üzerinde durulmuştur. Örneklem olarak İran’da İstihbarat ve mevcut rejimin güdümünde hareket eden Kayhan gazetesi seçilmiştir. 20.05.2020 ile 27.05.2020 arasında mevcut gazetede Kudüs ve Filistin’e yönelik sunulan içeriklerin İsrail özelinde temsili amacı ile içerik analizi ve söylem analizi yöntemi kullanılmıştır. Araştırma Kayhan (Arapça) gazetesi özelinde gerçekleştirilmiştir. Çalışmamızı bu tarihler arasında dar bir çerçevede sınırlandırmamızın sebebi, Kudüs gününe işaret eden bir tarih olması ve bu tarihler arasında Kudüs ve Filistin’e yönelik içerik üretim oranının yüksek olması beklentisidir. Ayrıca bu tarihlere yakın bir dönemde ABD’de George Floyd İsyanı başladığı için gazetenin ilgisinin ABD’deki isyanlara odaklanacağı düşüncesidir. Araştırmamızda örneklem olarak Kayhan (Arapça) seçilmesinin ana sebebi, Kudüs, Filistin ve Ortadoğu’ya yönelik değersel/ ideolojik verileri işleme sıklığının belirgin olmasıdır. Araştırma sonucuna göre, İran’da rejimin güdümünde hareket eden Kayhan gazetesi İktidarın söylemleri çerçevesinde içerikler sunduğu, rejimin politik tutumuna/popülist söylemlerine yönelik içerikleri ürettiği ve rejimin İsrail’e yönelik bakış açısını yansıtma noktasında benzer bir görünüm ile kamuoyu oluşturma çabası içerisinde olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Kayhan Gazetesi
• İsrail
• Filistin ve Kudüs
• İçerik ve Söylem Analizi
• İstihbarat

Kaynakça

1. Algül, A. (2016). Gündem Belirleme Teorisi Bağlamında 7 Haziran 2015 Genel Seçimleri Sonrası Koalisyon Görüşmelerinin Türk Basınında Sunumu. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, e-gifder, 4(1), 279-302.
2. Atabek, N. (1998). Gündem Belirleme Yaklaşımı. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 7, 155-174.
3. Atik, A. ve Erdoğan, B. Ş. (2014). Toplumsal Bellek ve Medya. Atatürk İletişim Dergisi, (6), 1-16.
4. Australian National Security. (2020) Palestinian İslamic Cihad (Details of Organisation), https://www.nationalsecurity.gov.au/Listedterroristorganisations/Pages/PalestinianIslamicJihad.aspx adresinden 11.07.2020 tarihinde erişildi.
5. Basmacı, G. (2016). Yerel Basında Kadın Temsili, 2. Uluslararası Medya Çalışmaları Kongresi Bildirileri (s.623-639), Antalya: Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi.
6. Bayram, Y. (2020). Yerelde Öteki Olmak: Suriyeli Sığınmacıların Trabzon Yerel Gazetelerinde Söylemsel Temsili, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(42), 1416-1430.
7. BBC News (2020). The Press in İran, BBC News: http://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/5334828.stm adresinden 11.05.2020 tarihinde erişildi.
8. Berg L. B. And Lune, H. (2015). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri, (Çeviri Editörü: Hasan Aydın), Konya: Eğitim Yayınevi.

9. Cole, F.L (1988). Content Analysis: Process and Aplication. Clinical Nurse Specialist, (2)1, 53-57.
10. Çakır, A. (2020). Söylem Analizi Ne Demek İstiyorsun? Konya: Palet Yayınları.
11. Çakmak, F. (2019). Medyada Dezenformasyon Sorunsalı ve Manipülasyonun Gücü: İdeoloji ve Söylem Açısından Seçim Haberlerinin Siyasal İletişimdeki Rolü. Selçuk İletişim Dergisi, 12(2), 1127-1154.
12. Dağtaş, B. (1999). İngiliz Kültürel Çalışmalarında İdeoloji. Kurgu Dergisi, 16, 335-357.
13. Doğan, Ş. ve Şeşen, E. (2019). 2017 Türkiye-ABD Vize Krizi Haberlerine Yönelik Çerçeve Analizi. Selçuk İletişim Dergisi, 12(2), 813-845.
14. Dursun, O. (2011). Medyada (Basın) Eğlenceyle Sunulan İdeoloji Anadolu’da Vakit Gazetesinin Bulmacası Üzerine Bir Analiz. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 37, 65-87.
15. Gazete Karınca. (2016). Hamaney’e Yakın Gazete: İran, Erdoğan’ın Bölgede ‘Kendi Tek Kişilik Oyununa’ İizin Vermeyecek. Gazete Karınca: https://gazetekarinca.com/ adresinden 30.09.2020 tarihinde erişildi.
16. Geuss, R. (1981). Eleştirel Teori Habernas ve Frankfurt Okulu, (Çeviren: Ferda Keskin). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
17. Ghasemi, S. (2006). “İranian Media, İran Chamber Society: İran Chamber Society.” http://www.iranchamber.com/media/articles/kayhan_newspaper.php adresinden 22.01.2020 tarihinde erişildi.
18. Güneş, D. C. (2013). Michael Faucault’da Söylem ve İktidar. Kaygı Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Felsefe Dergisi, 21, 55-69.
19. Güngör, N. (2016). İletişim Kuramlar ve Yaklaşımlar. Ankara: Siyasal Kitabevi.
20. Jane, M. (2017). İran’ın Nükleer Politikasının Gelişimi ve Uygulanan Ambargo ve Yaptırımların Dış Politikasına Etkilerinin Analizi. ANKASAM Bölgesel Araştırmalar Dergisi, 1(2), 264-314.
21. Janoubia (2015). #فلسطين_عربية… ردًا على مصادرتها في خطاب نصر الله أمس اقرأ المقال كاملاhttps://janoubia.com/2015/12/22/فلسطين_عربية-ردًا-على-مصادرتها-في-خطا/ adresinden 20.05.2020 tarihinde erişildi.
22. Kayhan. ir. (2020). اللواء باقري: همس زوال "اسرائيل" بات يسمع في شوارع تل أبيب http://kayhan.ir/ar/news/112948 adresinden 29.05.2020 tarihinde erişildi.
23. Kayhan. ir. (2020). ظريف: تلاحم الشعب والحكومة والجيش في لبنان مع المقاومة سر تحقيق الانتصارات على العدو الصهيوني adresinden 27.05.2020 tarihinde erişildi.
24. Kayhan. ir/ar/news/112930. (2020). طهران: الكيان الصهيوني ولد من رحم الارهاب ومستمر في زرع بذور الفوضى بمنطقتنا adresinden 29.05.2020 tarihinde erişildi.
25. Kewaan, M. (2017). İran Yahudileri, (Çeviren: Şahin Bal). İstanbul: Mana Yayınları.
26. Kıran, A. (2007). “İran-İsrail İlişkileri.” https://www.researchgate.net/publication/331063989_Iran-Israil_Iliskileri adresinden 23.07.2020 tarihinde erişildi.
27. Korkmaz, G. (2015). Çerçeveleme Kuramı Açısından Türk Amerikan İlişkileri ve Türkiye İmajı, (Yayınlanmamış Doktora Tezi), (Danışman: Prof. Dr. Oya Tokgöz), Ankara: Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
28. Kösedağ, S. M ve Ertürk, K. (2018). Türkiye’deki Yazılı Basında Zeytin Dalı Harekatı: Sözcü, Star ve Habertürk Gazeteleri Üzerinden Bir Analiz. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 6(2), 1519-1535.
29. Kutluk, N. (2016). İran Medyasında Türkiye’de Darbe Girişimi Yankıları. Tebaren.org: http://tebaren.org/?p=365 adresinden 01.05.2020 tarihinde erişildi.
30. Lee, J. (2016). “Presidents’ Visual Presentations in Their Official Photos: A Cross-Cultural Analysis of the US and South Korea”. Cogent Arts & Humanities, 3, 1-14. https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/23311983.2016.1201967 adresinden 13.12.2020 tarihinde erişildi.
31. Leisser, D. (2018). The Participation Gap In The Normative Space. (Edited by. Tadej Pirc). Participation, Culture and Democracy: Perspectives on Public Engagement and Social Communication In (p.8-24). UK: Cambridge Scholars Publishing.
32. Littman, D. (1979). Jews Under Muslim Rule: The Case of Persia. London: The Wiener Library Bulletin.
33. Macnamara, J. (2018). “Content Analysis.” https://www.researchgate.net/publication/327910121_Content_Analysis adresinden 24.07.2020 tarihinde erişildi.
34. Mansharof, Y. (2020). “Qods Day Advances Iran’s Regional Aspirations, JISS: Jerusalem Institute for Strategic and Security, (İsrail).” https://jiss.org.il/en/mansharof-the-relationship-between-iran-and-palestinian-islamic-jihad/ adresinden 17.07.2020 tarihinde erişildi.
35. Mehrad, J. and Yaghtin, M. (2017). Analysis of the Relationship Between Agenda Setting Theory and Knowledge and Information Science. International Journal of Information Science and Management, 15(1), 27-38.
36. Memri.org. (2020). Mojtaba Hosseini, Khamenei's Representative In Iraq: Israel Is A Cancer; It Will Cease To Exist Within 25 Years https://www.memri.org/tv/mojtaba-hosseini-khamanei-representative-iraq-israel-cancerous-growth-cease-exist-25-years adresinden 22.10.2020 tarihinde erişildi.
37. Oğuz, Ç. (2018). “İsrail İran İlişkileri ve Ortadoğu, Hürriyet Gazetesi.” https://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/oguz-celikkol/israil-iran-iliskileri-ve-orta-dogu-40839176 adresinden 08.08.2020 tarihinde erişildi.
38. Oruç, H. (2016). Stratejik Ortaklıktan Radikal Söyleme Evrilen İlişkiler Örneği: 1979 Sonrası İsrail-İran İlişkileri. Bilgi Sosyal Bilimler Dergisi, 2, 3-34.
39. Örs, B. H. (2009). Postmodern Dünyada İdeolojinin Dönüşümü. İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 40, 1-12.
40. Özbek, S. (2011). İdeoloji Kuramları. İstanbul: Notos Kitap Yayınevi.
41. Özer, S. (2007). Söylem Çözümlemesi ve Rivayetlerin Anlaşılmasına Yönelik Katkıları. İslami Araştırmalar Dergisi, 20(1), 39-57.
42. Parveen, H. And Showkat, N. (2017). “Content Analysis.” Communication Research. https://www.researchgate.net/publication/318815342_Content_Analysis adresinden 02.06.2020 tarihinde erişildi.
43. Prasad, B.D. (2008). Content Analysis. A Method In Social Science Research, 0(0), 1-20.
44. Price, M. (2001). A Brief History of Iranian Jews. http://www.iranchamber.com/religions/articles/history_of_iranian_jews1.php adresinden 20.12.2020 tarihinde erişildi.
45. Ramasubramanian, S. and Yadlin-Segal, A. (2017). Media Influence on Stigma. International Encyclopedia for Media Effects In (p.1933-1940). Wiley-Blackwell: International Communication Association.
46. Riley, A. Smith, P.(2009). Kültürel Kurama Giriş, (Çeviren: S. Güzelsarı ve İ. Gündoğdu). Ankara: Dipnot Yayınları.
47. Salihoğlu, S. (2007). 2006 Yılında Türkiye’de Üç Yazılı Basın Organında Yer Alan Çocuk Haberlerinin İçerik Analizi Yöntemi ile Değerlendirilmesi, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), (Danışman: Yrd. Doç. Dr. Neylan Ziyalar), İstanbul: İstanbul Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü.
48. Saraç, Ç.D (2018). Domuz Gribi Haberlerinde Çerçeveleme: Hürriyet Gazetesi Örneği. Global Media Journal TR Edition, 8(16), 161- 185.
49. Spyer, J. (2020). “The Assassination of Hisham al–Hashimi: A Warning from Iraqi Shia Militias: The Jerusalem Institute for Strategy and Security, (İsrail).” https://jiss.org.il/en/spyer-the-assassination-of-hisham-al-hashimi/ adresinden 10.08.2020 tarihinde erişildi.
50. Steve Inskeep (5 February 2009). “Editor Upholds Ideology of Iran’s Islamic Revolution.” NPR. adresinden 28.09.2020 tarihinde erişildi.
51. Şen A.F. ve Taşdelen, H. (2019). Haberlerde Söylem Üretimi: 2018 Döviz Kuru Krizinin Haber Medyasındaki Yansımaları. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi (AKİL), 31, 254-275.
52. Şen, A. F. ve Altın, Y. Ş. (2020). Sosyal Medyada Popülist Söylemler: 31 Mart 2019 Yerel Seçim Sürecinde Adayların Twitter Gönderilerinin Analizi. Türkiye İletişim Araştırmaları Dergisi, 35, 281-310.
53. Temizel, H. (2008). Kamuoyu Kuramları ve Kamuoyu Oluşumunda Kitle İletişim Araçları. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 8(15), 126-146.
54. Uğur, T. (2019). Popülist Söylem, https://medium.com/@TollgaUGUR/pop%C3%BClist-s%C3%B6ylem-82e631779ff4 adresinden 20.07.2020 tarihinde erişildi.
55. Uluç, V.A (2016). Suriye Kürtleri: Türkiye Kürtlerinin Devamı. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 19(1), 191-223.
56. Uygur, N. (2015). Kültür Kuramı. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
57. Wyatt, R.T.; Winston, R.N.; Tawfik, H. and Kleinheksel, J.A. (2020). Demystifying Content Analysis. American Journal of Pharmaceutical Education, USA, 84(1), 127-137.
58. Yaşın, C. ve Cengiz, C. (2018). “Gündem Belirleme Kuramının Tanımı.” http://yenimedya.info/2018/02/09/gundem-belirleme-kurami/ adresinden 11.12.2020 tarihinde erişildi.