THE VIEWS OF INSTRUCTORS ON THE ORGANIZATIONAL CLIMATE AT THE SCHOOL OF FOREIGN LANGUAGES

Öz

The purpose of this study is to investigate the views of university instructors on organizational climate. The phenomenology pattern was used in this study to reveal the events that instructors experienced related to the organizational climate and the meaning they attributed to these events. The criterion sampling method, one of the purposive sampling methods, was used in this study. Eight instructors of English working at the school of foreign languages of four different foundation universities in Ankara in 2017-2018 academic year took part as the participants in this study. The qualitative data was collected via the interviews. Content analysis and descriptive analysis methods were used in the process of data analysis. The findings from the analysis showed that the organizational climate was affected by the organizational structure and management style, leadership and the communication networks. The findings from the analysis also showed that the most common power source was legal power and this situation mostly caused instructors to feel a closed and autocratic organizational climate. However, the relations among employees had more positive characteristics in comparison to the relation between administrators and the employees, so improving management styles could contribute to the efficiency of the school of foreign languages.

Anahtar Kelimeler

• Organizational Climate
• School of Foreign Languages
• Higher Education
• Instructors
• Foundation University

ÖĞRETİM GÖREVLİLERİNİN YABANCI DİLLER YÜKSEKOKULU ÖRGÜT İKLİMİNE YÖNELİK GÖRÜŞLERİ

Öz

Araştırmada vakıf üniversitelerinin yabancı diller yüksek okulu bünyesinde çalışan öğretim görevlilerinin örgüt iklimine yönelik görüşlerinin ve bu görüşleri etkileyen unsurların neler olduğu belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden fenomenoloji (olgubilim) deseni kullanılmıştır. Veriler Ankara’da bulunan dört farklı vakıf üniversitesinde çalışmakta olan sekiz İngilizce öğretim görevlisinden elde edilmiştir. Katılımcılar ölçüt örnekleme yöntemi kullanılarak belirlenmiştir. Bu bağlamda, öğretim görevlilerinin yabancı diller yüksekokulunda hâkim olan iklimi gözlemek ve değerlendirmek için kurumda yeterince zaman geçirmiş olmaları gereği göz önünde bulundurulmuş ve en az bir yıldır mevcut yönetici ile çalışıyor olmak koşulu ölçüt olarak belirlenmiştir. Katılımcılardan sağlanan verilerin analizi sürecinde içerik analizi ve betimsel analiz yöntemlerinden faydalanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda örgüt iklimi olgusunun örgütsel yapı ve yönetim sistemi, liderlik ve örgüt içindeki iletişimden etkilendiği tespit edilmiştir. Veri analizi sonucunda ayrıca yabancı diller yüksekokullarında en fazla kullanılan güç kaynağının yasal güç olduğu ve bu durumun çoğunlukla kapalı ve otokratik bir örgüt iklimi algısına sebep olduğu belirlenmiştir. Son olarak ise çalışanlar arasındaki ilişkilerin yönetici-çalışan ilişkilerine göre daha olumlu özellikler taşıdığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak, yabancı diller yüksekokulu bünyesinde olumlu olarak algılanmakta olan insan kaynağının, etkili ve verimli bir yönetim sayesinde örgütsel hedefler doğrultusunda başarılı şekilde harekete geçirilebileceği söylenebilir. 

Anahtar Kelimeler

• Örgüt İklimi
• Yabancı Diller Yüksekokulu
• Yükseköğretim
• Öğretim Görevlisi
• Vakıf Üniversitesi

Kaynakça

1. Abu-Saad, İ. and Hendriks, V. (1995). Organizational Climate and Teachers’ Job Satisfaction in a Multicultural Milieu: The Case of the Bedouin Arab Schools in Israel. Int. J. Educational Development, 15(2), 141-153.
2. Açıkalın, Ş. (1993). Öğretmenlerin Okul Müdürlerini Etkileme Güçleri (Ankara İli Örneği). Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 0(9), 183-192.
3. Akıncı-Vural, Z. B. (2003). Kurum Kültürü. İstanbul: İletişim Yayınları.
4. Arabacı, İ. B. (2011), Organizational Climate of Fırat University. International Online Journal of Educational Sciences, 3(1), 161-180.
5. Ayık, A., and Şayir, G. (2014). Okul Müdürlerin Öğretimsel Liderlik Davranışları İle Örgüt İklimi Arasındaki İlişki. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 13(49), 253-279.
6. Babu, A. and Kumari, M. (2013). Organizational Climate as a Predictor of Teacher Effectiveness. European Academic Research, 1(5), 553- 568.
7. Bakan, İ. and Büyükbeşe, T. (2010). Liderlik Türleri ve Güç Kaynaklarına İlişkin Mevcut- Gelecek Durum Karşılaştırması: Eğitim Kurumu Yöneticilerinin Algılarına Dayalı Bir Alan Araştırması. KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 12(19), 73-84.
8. Bucak, E.B. (2002). Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesinde Örgüt İklimi: Yönetimde Ast- Üst İlişkileri. Muğla Üniversitesi SBE Dergisi Bahar, 0(7), 0-0.

9. Bursalıoğlu, Z. (2008). Okul Yönetiminde Yeni Yapı ve Davranış. Ankara: Pegem Yayıncılık.
10. Büte, M. (2011). Algılanan Örgüt İkliminin Etik Olmayan Davranışlar Üzerindeki Etkilerinin Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 25(2), 103-122.
11. Çağlar, M. E. (2008). Örgütsel İklimin Örgütsel Bağlılık Üzerindeki Etkileri, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), (Danışman: Prof. Dr. Birol Bumin), Ankara: Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
12. Çetin, M. and Sılay, N. (2005). Yüksek Öğretimde Örgüt İklimine Yönelik Akademik Algılar. KSÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 2(2), 1-8.
13. Chen, G. and Weikart, L.A. (2008). Student Background, School Climate, School Disorder, and Student Achievement: An Empirical Study of New York City's Middle Schools. Journal of School Violence, 7(4), 3-20.
14. Ertekin, Y. (1978). Örgüt İklimi. Ankara: Doğan Basımevi.
15. Glisson, C. and Hemmelgarn, A. (1998). The Effect of Organizational Climate and Interorganizational Coordination on the Quality and Outcomes of Children’s Service System. Child Abuse and Neglect, 22(5), 401-421.
16. Gül, H. (2008). Organizational Climate and Academic Staff’s Perception on Climate Factos. Humanity and Social Sciences Journal 3(1), 37-48.
17. Gürkan, Ç. (2006). Örgütsel Bağlılık: Örgütsel İklimin Örgütsel Bağlılık Üzerindeki Etkisi ve Trakya Üniversitesi’nde Örgüt İklimi ile Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişkinin Araştırılması, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), (Danışman: Prof. Dr. Yaşar Sucu), Edirne: Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
18. Halpin, A. W. and D. B. Croft. (1963). The Organizational Climate of Schools. Chicago: Midwest Administration Center.
19. İpek, C. (2014). Örgütsel Çatışma ve Çatışma Yönetiminde Uygulanabilecek Örgüt Geliştirme Araçları. (Editörler: Cevat Elma and Kamile Demir). Yönetimde Çağdaş Yaklaşımlar Uygulamalar ve Sorunlar İçinde (235-269). Ankara: Anı Yayıncılık.
20. Jones, A. and Shindler, J. (2016). Exploring the School Climate--Student Achievement Connection: Making Sense of Why the First Precedes the Second. Educational Leadership and Administration: Teaching and Program Development, 0(27), 35-51.
21. Karcılıoğlu, F. (2001). Örgüt Kültürü ve Örgüt İklimi İlişkisi. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi 15(1-2), 265-283.
22. Kasırga, İ. and Özbek, O. (2008). Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokullarında Örgüt Iklimi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 6(2), 59-68.
23. Küçük, M. (2008). Eğitim Kurumlarında Yöneticilerin Liderlik Davranışlarının Örgüt İklimi Üzerine ve Eğiticilerin Performansına Etkisi, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), (Danışman: Yrd. Doç. Dr. Saih Zeki İmamoğlu), İstanbul: Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
24. Litwin, G. H. and Stringer, R. A. (1968), Motivation and Organizational Climate. Cambridge, MA: Harvard Business School, Division of Research.
25. Lunenberg, C.L. and Orstein, A.C. (2013). Eğitim Yönetimi Kavramlar ve Uygulamalar, (6. Baskı). (Çev. Gökhan Arastaman). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık. (2004.)
26. Miles, M.B. and Huberman, A.M. (1994). An Expended Sourcebook: Qualitive Data Analysis, (2nd Edition). London: Sage Publishing.
27. Morrison, K. (2002). School Leadership and Complexity Theory. New York: Routledge.
28. Nartgün, Ş. S. (2006). Öğretim Elemanlarının Örgütsel Değerlere İlişkin Görüşler (Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Örneği). Değerler Eğitimi Dergisi, 4(12), 129-148.
29. Oldham, G.R. and Cummings, A. (1996). Employee Creativity: Personal and Contextual Factors at Work. Academy of Management Journal, 0(39), 607–634.
30. Özçiçek, V. T. (2016). Örgüt İklimini Etkileyen İç Etmenler, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), (Danışman: Doç. Dr. İbrahim Kocabaş), İstanbul: İstanbul Aydın Üniversitesi ve Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitülerinin Ortak Yürüttüğü Eğitim Yönetimi ve Denetimi Anabilim Dalı Eğitim Yönetimi ve Denetimi Tezli Yüksek Lisans Programı.
31. Özdede, A. (2010). Bir Yükseköğretim Kurumunda ISO 9001:2000 Belgesine Sahip Olan ve Olmayan Birimler Arasındaki Örgüt İklimi Farklılıkları: Dokuz Eylül Üniversitesi Örneği, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), (Danışman: Yrd. Doç. Dr. Habil Gökmen), İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
32. Özdemir, F. (2006). Örgütsel Iklimin Iş Tatmin Düzeyine Etkisi: Tekstil Sektöründe Bir Araştırma, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), (Danışman: Doç. Dr. Ünal Ay), Adana: Çukurova Üniversitesi.
33. Özdemir, S. and Cemaloğlu, N. (2017). Örgütsel Davranış ve Yönetimi, (2.Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
34. Raza, S. A. (2010). Impact of Organizational Climate on Performance of College Teachers in Punjab. Journal of College Teaching and Learning, 7(10), 47-52.
35. Scheineder, B. and Barbera, K. (2014). The Oxford Handbook of Organizational Climate and Culture. New York: Oxford University Press.
36. Şişman, M. (2002). Öğretim Liderliği. Ankara: Pegem Yayıncılık.
37. Soylu Şiray, E. (2013). Relationship Between the Organizational Climate and Occupational Stress Experienced By English Instructors in the Preparatory Schools of Five Universities in Ankara, (Unpublished Doctorate Thesis), (Supervisor: Asst. Prof. Dr. Gökçe Gökalp), Ankara: Middle East Technical University, Enstitute of Social Sciences.
38. Süslü-Kalafat, Ş. (2017). Üniversitelerdeki İngilizce Okutmanlarının Örgütsel İklim Algıları İle Mesleki Tükenmişlik Düzeyleri Arasındaki İlişki, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), (Danışman: Prof. Dr. Yüksel Kavak), Ankara: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
39. Thomas, J. C. (2008). Administrative, Faculty and Staff Perceptions of Organizational Climate and Commitment in Christian Higher Education. Christian Higher Education, 7(3), 226-252.
40. Tofur, S. and Balıkçı, A. (2018). Okul Yöneticileri ve Öğretmenlere Göre Okul Iklimini Etkileyen Faktörlerin Incelenmesi: Ortaokul Örneği. Turkish Studies Educational Sciences, 13(11), 1279-1291.
41. Türkmenoğlu, İ. (2013). Pozitif Yönetim: İşyerinde Keyifli Ortam Yaratmak, (4.Baskı). Ankara: Sözkesen Matbaacılık Tic. Ltd. (e-kitap: 2011).
42. Ural, A. (2014). Gazi Üniversitesinde Örgütsel Iklim. Amme İdaresi Dergisi, 47(2), 145-165.
43. Varol, M. (1989). Örgüt Kültürü ve Örgüt İklimi. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 44(1-2), 195-222.
44. Yaman, E. (2010). Psikoşiddete (Mobbinge) Maruz Kalan Öğretim Elemanlarının Örgüt Kültürüne ve İklimine İlişkin Algıları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 10(1), 547-578.
45. Yıldırım, A. and Şimşek, H. (2016). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri, (10.Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık (1999.)
46. Zhang, J. and Liu, Y. (2010). Organizational Climate and Its Effects on Organizational Variables: An Empirical Study. International Journal of Psychological Studies, 2(2), 189-201.