DETERMINING THE OPINIONS OF THE BRANCH TEACHERS ABOUT THE MAINSTREAMING PRACTICES PROCESS

Öz

The aim of the study is to reveal the problems faced by the branch teachers working in secondary schools in the process of inclusion practices and to determine the teacher's views on how they deal with the problems they encounter in this process. The research was designed as a case study, one of the qualitative research types. This study was evaluated based on the opinions of 10 branch teachers working in Muratpaşa district, Antalya. In the selection of the participants, it was based on the voluntary participation of the teachers who have inclusive students in their classes. During the determination of the working group, maximum variation sampling was used within the framework of non-probability-based purposive sampling methods. Data were collected using a semi-structured interview form prepared by the researchers. Content analysis technique was used while analyzing the research. As a result of the analyzes made, it was determined that the teachers experienced limitations in evaluating students regarding inclusive education practices due to crowded classrooms, lack of expert support and teachers' lack of sufficient knowledge, inadequacy in preparing Individualized Education Plan and as a result of these, inefficient education and training processes were carried out with students in practice. In the context of these results, special education specialists who can support teachers in inclusion practices and continuous cooperation with other teachers in order to manage the process better, making necessary arrangements in the programs of teachers who attend the classes of inclusive students regarding the use of teachers' support training rooms and classroom inadequacy, having a separate support education room in schools and adapting the crowded class sizes in the classes where inclusive student are present, or distributing the inclusive students to the classes in aCbalanced way can be suggested.

Anahtar Kelimeler

• Inclusive Education
• Secondary School
• Teacher Opinions

BRANŞ ÖĞRETMENLERİNİN KAYNAŞTIRMA UYGULAMALARI SÜRECİNE İLİŞKİN GÖRÜŞLERİNİN BELİRLENMESİ

Öz

Araştırmanın amacı, ortaokulda çalışan branş öğretmenlerinin kaynaştırma uygulamaları sürecindeki deneyimlerini ortaya koymak ve bu süreç içerisinde karşılaştıkları sorunlarla baş etmede nasıl bir yol izledikleri ile ilgili öğretmen görüşlerini belirlemektir. Bu çalışma, Antalya ili Muratpaşa ilçesinde görev yapan 10 branş öğretmeninin görüşlerine dayanarak değerlendirilmiştir. Katılımcı seçiminde sınıflarında kaynaştırma öğrencisi bulunan öğretmenlerin gönüllük esasına dayanarak katılımlarının sağlanması esas alınmıştır. Araştırmaya yönelik veriler, yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak elde edilmiştir. Veriler analiz edilirken içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Buna göre yapılan analizler sonucunda öğretmenlerin kaynaştırma eğitimi uygulamalarına ilişkin, kalabalık sınıf mevcutları, uzman desteğinin bulunmaması ve öğretmenlerin yeterli bilgiye sahip olamamaları nedeniyle öğrencileri değerlendirmede yaşadıkları sınırlılıklar, BEP hazırlamada yetersizlik yaşamaları, bunların sonucunda uygulamalarda öğrenciyle verimsiz eğitim öğretim sürecinin yürütülmesi ulaşılan sonuçlar arasındadır.

Anahtar Kelimeler

• Kaynaştırma Eğitimi
• Ortaokul
• Öğretmen Görüşleri

Kaynakça

1. Batu, S. (2000). Kaynaştırma, Destek Hizmetler ve Kaynaştırmaya Hazırlık Etkinlikleri. Özel Eğitim Dergisi, 2(4), 35-45.
2. Batu, S.; İftar, G. K. ve Uzuner, Y. (2000). Özel Gereksinimli Öğrencilerin Kaynaştırıldığı Bir Kız Meslek Lisesindeki Öğretmenlerin Kaynaştırmaya İlişkin Görüş ve Önerileri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 5(2), 33-50.
3. Büyüköztürk, Ş.; Kılıç Çakmak, E.; Akgün, Ö. A.; Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2013). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
4. Ekiz, D. (2013). Bilimsel Araştırma Yöntemleri, (3. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
5. Gözün, Ö. ve Yıkmış, A. (2004). Öğretmen Adaylarının Kaynaştırma Konusunda Bilgilendirilmelerinin Kaynaştırmaya Yönelik Tutumlarının Değişimindeki Etkililiği. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 5(2), 65-77.
6. Kırcaali-İftar, G. (1998). Özel Gereksinimli Bireyler ve Özel Eğitim. Eskişehir: Açıköğretim Fakültesi Yayınları.
7. MEB-Özel Eğitim ve Rehberlik Hizmetleri Genel Müdürlüğü (2013). Bütünleştirme Kapsamında Eğitim Uygulamaları Öğretmen Kılavuz Kitabı. Ankara: CAPİTA İnternational Development.
8. Özbaba, N. (2000). Okul Öncesi Eğitimcilerin ve Ailelerin Özel Eğitime Muhtaç Çocuklar İle Normal Çocukların Entegrasyonuna (Kaynaştırılmasına) Karşı Tutumları, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), (Danışman: Yrd. Doç. Dr. Rengin Zembat), İstanbul: Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.

9. Özgür, İ. (2011). İlköğretimde Kaynaştırma. Adana: Karahan Kitabevi.
10. Sadioğlu, Ö.; Batu, E. S. ve Bilgin, A. (2012). Sınıf Öğretmenlerinin Özel Gereksinimli Öğrencilerin Kaynaştırılmasına İlişkin Görüşleri. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(2), 399-432.
11. Sadioğlu, Ö.; Bilgin, A.; Batu, S. ve Oksal, A. (2013). Sınıf Öğretmenlerinin Kaynaştırmaya İlişkin Sorunları, Beklentileri ve Önerileri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(3), 1743-1765.
12. Sucuoğlu, B. ve Kargın, T. (2006). İlköğretimde Kaynaştırma Uygulamaları. İstanbul: Morpa Kültür Yayınları Ltd.Şti.
13. Sünbül, A. M. ve Sargın, N. (2002). Okul Öncesi Dönemde Kaynaştırma Eğitimine İlişkin Öğretmen Tutumlarının (Çeşitli Değişkenler Açısından) İncelenmesi, XII. Ulusal Özel Eğitim Kongresi Yöntemler-Yaklaşımlar-Stratejiler Bildiriler Kitabı, 11-12 Kasım 2002 (s. 1-16), Kıbrıs: Doğu Akdeniz Üniversitesi Yayınları.
14. Varlıer, G. (2004). Okul Öncesi Eğitim Öğretmenlerinin Kaynaştırmaya İlişkin Görüşleri, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), (Danışman: Yrd. Doç. Dr. Sezgin Vural), Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
15. Yaylacı, Z. ve Aksoy, B. (2016). Sosyal Bilgiler Öğretmenlerinin Kaynaştırma Eğitimindeki Yeterlilikleri. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 4(6), 19-40.
16. Yıldırım, A. (1999). Nitel Araştırma Yöntemlerinin Temel Özellikleri ve Eğitim Araştırmalarındaki Yeri ve Önemi. Eğitim ve Bilim, 23(112), 7-17.
17. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2016). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
18. 30471 Sayılı Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği. https://orgm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2018_07/09101900_ozel_egitim_hizmetleri_yonetmeligi_07072018.pdf adresinden 7.7.2018 tarihinde erişildi.