TÜRKİYE’DE BİR GRUP AİLE HEKİMİNİN ERKEN ÇOCUKLUK ÇÜRÜKLERİ HAKKINDA BİLGİ, TUTUM VE YAKLAŞIMLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ

Elif Kardeş; Fatma Saraç; Periş Çelikel; Sera Şimşek Derelioğlu; Özgür Demir Cinisli

doi:10.17567/ataunidfd.1011984

TÜRKİYE’DE BİR GRUP AİLE HEKİMİNİN ERKEN ÇOCUKLUK ÇÜRÜKLERİ HAKKINDA BİLGİ, TUTUM VE YAKLAŞIMLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Amaç: Bu çalışmanın amacı, bebekleri ve anne adaylarını diş hekimlerinden daha fazla gören, erken çürüklük çağı çürüklerinde (EÇÇ) etkin rol oynayabileceklerini düşündüğümüz, aile hekimlerinin EÇÇ hakkındaki bilgi, tutum ve yaklaşımlarını değerlendirmek ve dolaylı olarak bu konudaki farkındalıklarını arttırmaktır. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı tipteki bu çalışmaya, Türkiye’nin farklı şehirlerinden AHEKON10 Uluslararası Aile Hekimliği Kongresine gelen 830 aile hekiminin 178’i katılmıştır. Katılımcılara ağız ve diş sağlığı hakkındaki bilgi düzeylerini ölçen 38 sorudan oluşan bir anket yönlendirilmiştir. 178 anket formunun 38’i eksik doldurulduğu için çalışma dışı tutulmuştur. Bulgular: Araştırmaya katılan, 140 aile hekiminin, %54.3’ü erkek (n=76), %45.7’si kadındır(n=64). Aile hekimlerinin, %82.1’inin (n=115) mesleki tecrübesi 10 yıldan fazladır. Katılımcıların, %13.6’sında (n=19) görev yaptığı merkeze bağlı dental klinik mevcutken, %86.4’ünde (n=121) mevcut değildir. Katılımcıların %92.6’ı diş çürüklerinin önlenmesinde ve bebeklerin ağız sağlığının sağlanmasında aile hekimlerinin rolünün olduğunu düşünmektedir. Katılımcıların %97.4’ü ağız-diş sağlığı bilgi düzeyinin yetersiz olduğunu düşünürken, %90.7’i ağız-diş sağlığı ile ilgili eğitim almak istemektedir. Sonuç: Araştırmamızın verileri ışığında çalışmaya katılan aile hekimlerinin EÇÇ hakkında yeterli bilgi düzeyine sahip olmadıkları ve aynı zamanda EÇÇ’leri hakkında bilgi sahibi olma konusunda ise istekli oldukları tespit edilmiştir. Sonuç olarak, EÇÇ’lerinin önlenmesinde etkin rol alabilmeleri için aile hekimlerinin bu konu hakkında daha fazla bilgilendirilmesi gerekmektedir. Anahtar Kelimeler: Ağız-diş sağlığı bilgi düzeyi, erken çocukluk çağı çürükleri, aile hekimleri Abstract Aim: The purpose of this study is first to evaluate the knowledge level of primary care practitioners who we think will play an active role in the prevention of early childhood caries, as they see babies, expectant moms and mothers more than dentists and second, to indirectly increase the awareness of primary care practitioners on this issue. Material and Methods: This descriptive study consisted of 178 participants out of 830 primary care practitioners who attended AHEKON10 international congress from different cities in Turkey and gave consents to participate in the study. Participants were directed to a 38 question- survey that measured their level of knowledge about oral and dental health. 38 of the 178 survey forms were excluded from the study because they were incomplete. Result: Of the 140 primary care providers participated in the study, 54.3% were male and 45.7% were female. 82.1% of 140 primary care providers who participated in our survey had more than 10 years of professional experience. On the other hand, 13.6% of the participants said that their health centers had dental clinics, while 86.4% did not. 92.6% of respondents believed that primary care providers played a role in preventing tooth decay and in ensuring the oral health of infants. Only 97.4% of respondents believed that their level of knowledge about oral and dental health was insufficient, while 90.7% wanted to receive training in oral and dental health. Conclusion: Considering the data of our study, we found that primary care providers participated in the study did not have an adequate level of knowledge about ECC and were also willing to have information about ECC. As a result, primary care providers need to be more informed about this issue in order to play an active role in preventing their ECCs. Keywords: Oral dental health knowledge level, early childhood caries, primary care providers

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

1. General USPHSOotS, Dental NIo, and Research C. Oral health in America: a report of the Surgeon General. US Public Health Service, Department of Health and Human Services: 2000.
2. Dye BA, Tan S, Smith V, Barker LK, Thornton-Evans G, Eke PI, and Beltrán-Aguilar ED. Trends in oral health status; United States, 1988-1994 and 1999-2004. 2007.
3. Policy on Early Childhood Caries (ECC): Classifications, Consequences, and Preventive Strategies. Pediatr Dent. 2016; 38(6): 52-4.
4. Kılınç G, Koca H, and Ellidokuz H. The oral treatments clınıcal follow-up for 2 years on the 3-4 years old chıldren at dokuz eylul universıty's kındergarden. DEÜ Tıp Fak Derg. 2013; 27(1): 25-1.
5. ŞENGÜL YDDF and DERELİOĞLU YDDSŞ. Erzurum ilinde 4-6 yaş grubu çocuklarda oral sağlık durumunun gözden geçirilmesi. Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi. 2013; 23(2): 153-8.
6. SEYMEN F. ERKEN ÇOCUKLUK ÇÜRÜKLERİ/EARLY CHILDHOOD CARIES. Journal of Istanbul University Faculty of Dentistry. 2012; 41(1-2): 25-32.
7. Ten Cate J. Contemporary perspective on the use of fluoride products in caries prevention. British dental journal. 2013; 214(4): 161-7.
8. Committee CA, Subcommittee IOH, and Dentistry AAoP. Guideline on infant oral health care. Pediatric dentistry. 2012; 34(5): e148-e52.

9. Colak H, Dülgergil C, and Dalli M. American Academy on Pediatric Dentistry. Policy on Early Childhood Caries (ECC): Classifications, Consequences, and Preventive Strategies. Pediatr Dent. 2011; 30: 40-3.
10. Rogers A. Bacteriocin typing of Streptococcus mutans strains isolated from family groups. Australian dental journal. 1980; 25(5): 279-83.
11. Acs G, Lodolini G, Kaminsky S, and Cisneros GJ. Effect of nursing caries on body weight in a pediatric population. Pediatric dentistry. 1992; 14(5): 303.
12. Sheller B, Williams B, and Lombardi S. Diagnosis and treatment of dental caries-related emergencies in a children's hospital. Pediatric dentistry. 1997; 19(8): 470-5.
13. Low W, Tan S, and Schwartz S. The effect of severe caries on the quality of life in young children. Pediatric dentistry. 1999; 21(6): 325-6.
14. ÖZYAVAŞ S. Türkiye’de Ağız Diş Sağlığı Politikası: Mevcut Durum Analizi. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi. 2018; 21(4): 789-805.
15. Nagarakanti S, Epari V, and Athuluru D. Knowledge, attitude, and practice of medical doctors towards periodontal disease. Journal of Indian Society of Periodontology. 2013; 17(1): 137.
16. Bhavya B, Shaji V, and Ashwini S. Knowledge, practice and attitude of medical doctors on the association between medical health and periodontal health. Journal of Dental and Orofacial Research. 2015; 11(1): 7-11.
17. Rabiei S, Mohebbi SZ, Patja K, and Virtanen JI. Physicians’ knowledge of and adherence to improving oral health. BMC Public Health. 2012; 12(1): 1-9.
18. Adeghe H, Ehigiator O, Azodo C, and Ehizele A. Nigerian clinical level medical students’ knowledge of dental specialty. Annals of medical and health sciences research. 2012; 2(2): 157-60.
19. Simsek Derelioglu S KZ, Turkey, in A compendium on oral health of children around the world early childhood caries., O. F.M., Editor. 2018, Nova Science Publishers: New York. p. 397-404.
20. Nicolae A, Levin L, Wong PD, Dave MG, Taras J, Mistry C, Ford-Jones EL, Wong M, and Schroth RJ. Identification of early childhood caries in primary care settings. Paediatrics & child health. 2018; 23(2): 111-5.
21. Smith R, Badner VM, Morse DE, and Freeman K. Maternal risk indicators for childhood caries in an inner city population. Community dentistry and oral epidemiology. 2002; 30(3): 176-81.
22. Ribeiro NM and Ribeiro MA. Breastfeeding and early childhood caries: a critical review. Jornal de pediatria. 2004; 80(5): s199-s210.
23. Murthy G and Mohandas U. The knowledge, attitude and practice in prevention of dental caries amongst pediatricians in Bangalore: A cross-sectional study. Journal of Indian Society of Pedodontics and Preventive Dentistry. 2010; 28(2): 100.
24. Hazal Ö, AĞMAZ O, and ABAKLI M. Diş ve Tıp Hekimlerinin Florlu Vernikler Konusundaki Yaklaşımlarının Karşılaştırmalı Değerlendirilmesi. Necmettin Erbakan Üniversitesi Diş Hekimliği Dergisi. 1(1): 13-23.
25. Burcu A, Baysal SU, and Gökçay G. Çocuklarda Flor Kullanımının Yarar ve Zararlarının Değerlendirilmesi. Çocuk Dergisi. 2009; 9(1): 8-15.
26. Beltrán-Aguilar ED, Goldstein JW, and Lockwood SA. Fluoride varnishes: a review of their clinical use, cariostatic mechanism, efficacy and safety. The Journal of the American Dental Association. 2000; 131(5): 589-96.
27. Curto-Manrique J, Malpartida-Carrillo V, and Arriola-Guillén LE. Efficacy of the lift-the-lip technique for dental plaque removal in preschool children. Journal of Indian Society of Pedodontics and Preventive Dentistry. 2019; 37(2): 162.
28. Akyıldız MB, Doğusal G, and Sönmez I. Aydın ve İzmir illerindeki pediatristlerin ağız-diş sağlığı hakkındaki bilgilerinin araştırılması. The Journal of Pediatric Research. 2015; 2(1): 21-5.
29. Ismail AI, Nainar SH, and Sohn W. Children's first dental visit: attitudes and practices of US pediatricians and family physicians. Pediatric dentistry. 2003; 25(5): 425-30.
30. Perinatal and Infant Oral Health Care. Pediatr Dent. 2018; 40(6): 216-20.
31. Policy on the Dental Home. Pediatr Dent. 2018; 40(6): 29-30.
32. Health SoO. Maintaining and improving the oral health of young children. Pediatrics. 2014; 134(6): 1224-9.
33. Berg JH and Stapleton FB. Physician and dentist: new initiatives to jointly mitigate early childhood oral disease. Clinical pediatrics. 2012; 51(6): 531-7.
34. Zhang S, Lo EC, and Chu C-H. Attitude and awareness of medical and dental students towards collaboration between medical and dental practice in Hong Kong. BMC oral health. 2015; 15(1): 1-6.
35. Chitta H, Chaitanya N, Lavanya R, Reddy M, and Imran S. Awareness of medical doctors on oral health: A cross sectional study. Oral Health Dent Manage. 2015; 14: 424-8.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Diş Hekimliği

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Elif Kardeş Bu kişi benim
0000-0003-2012-4863
Türkiye

Fatma Saraç Bu kişi benim
0000-0001-7508-6046
Türkiye

Periş Çelikel Bu kişi benim
0000-0002-1807-4281
Türkiye

Sera Şimşek Derelioğlu Bu kişi benim
0000-0001-5192-923X
Türkiye

Özgür Demir Cinisli Bu kişi benim
0000-0002-5993-5308
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

15 Şubat 2022

Gönderilme Tarihi

26 Nisan 2021

Kabul Tarihi

12 Ekim 2021

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2022 Cilt: 32 Sayı: 1

DOI

https://doi.org/10.17567/ataunidfd.1011984

IZ

https://izlik.org/JA47NJ25TE

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Kardeş, E., Saraç, F., Çelikel, P., Şimşek Derelioğlu, S., & Demir Cinisli, Ö. (2022). TÜRKİYE’DE BİR GRUP AİLE HEKİMİNİN ERKEN ÇOCUKLUK ÇÜRÜKLERİ HAKKINDA BİLGİ, TUTUM VE YAKLAŞIMLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ. Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi, 32(1), 17-22. https://doi.org/10.17567/ataunidfd.1011984

AMA

1.Kardeş E, Saraç F, Çelikel P, Şimşek Derelioğlu S, Demir Cinisli Ö. TÜRKİYE’DE BİR GRUP AİLE HEKİMİNİN ERKEN ÇOCUKLUK ÇÜRÜKLERİ HAKKINDA BİLGİ, TUTUM VE YAKLAŞIMLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ. Ata Diş Hek Fak Derg. 2022;32(1):17-22. doi:10.17567/ataunidfd.1011984

Chicago

Kardeş, Elif, Fatma Saraç, Periş Çelikel, Sera Şimşek Derelioğlu, ve Özgür Demir Cinisli. 2022. “TÜRKİYE’DE BİR GRUP AİLE HEKİMİNİN ERKEN ÇOCUKLUK ÇÜRÜKLERİ HAKKINDA BİLGİ, TUTUM VE YAKLAŞIMLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ”. Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi 32 (1): 17-22. https://doi.org/10.17567/ataunidfd.1011984.

EndNote

Kardeş E, Saraç F, Çelikel P, Şimşek Derelioğlu S, Demir Cinisli Ö (01 Şubat 2022) TÜRKİYE’DE BİR GRUP AİLE HEKİMİNİN ERKEN ÇOCUKLUK ÇÜRÜKLERİ HAKKINDA BİLGİ, TUTUM VE YAKLAŞIMLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ. Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi 32 1 17–22.

IEEE

[1]E. Kardeş, F. Saraç, P. Çelikel, S. Şimşek Derelioğlu, ve Ö. Demir Cinisli, “TÜRKİYE’DE BİR GRUP AİLE HEKİMİNİN ERKEN ÇOCUKLUK ÇÜRÜKLERİ HAKKINDA BİLGİ, TUTUM VE YAKLAŞIMLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ”, Ata Diş Hek Fak Derg, c. 32, sy 1, ss. 17–22, Şub. 2022, doi: 10.17567/ataunidfd.1011984.

ISNAD

Kardeş, Elif - Saraç, Fatma - Çelikel, Periş - Şimşek Derelioğlu, Sera - Demir Cinisli, Özgür. “TÜRKİYE’DE BİR GRUP AİLE HEKİMİNİN ERKEN ÇOCUKLUK ÇÜRÜKLERİ HAKKINDA BİLGİ, TUTUM VE YAKLAŞIMLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ”. Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi 32/1 (01 Şubat 2022): 17-22. https://doi.org/10.17567/ataunidfd.1011984.

JAMA

1.Kardeş E, Saraç F, Çelikel P, Şimşek Derelioğlu S, Demir Cinisli Ö. TÜRKİYE’DE BİR GRUP AİLE HEKİMİNİN ERKEN ÇOCUKLUK ÇÜRÜKLERİ HAKKINDA BİLGİ, TUTUM VE YAKLAŞIMLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ. Ata Diş Hek Fak Derg. 2022;32:17–22.

MLA

Kardeş, Elif, vd. “TÜRKİYE’DE BİR GRUP AİLE HEKİMİNİN ERKEN ÇOCUKLUK ÇÜRÜKLERİ HAKKINDA BİLGİ, TUTUM VE YAKLAŞIMLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ”. Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi, c. 32, sy 1, Şubat 2022, ss. 17-22, doi:10.17567/ataunidfd.1011984.

Vancouver

1.Elif Kardeş, Fatma Saraç, Periş Çelikel, Sera Şimşek Derelioğlu, Özgür Demir Cinisli. TÜRKİYE’DE BİR GRUP AİLE HEKİMİNİN ERKEN ÇOCUKLUK ÇÜRÜKLERİ HAKKINDA BİLGİ, TUTUM VE YAKLAŞIMLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ. Ata Diş Hek Fak Derg. 01 Şubat 2022;32(1):17-22. doi:10.17567/ataunidfd.1011984