GÜMÜŞ ZEOLİT İLAVE EDİLEN AKRİLİK REZİNLERİN EĞİLME DAYANIMLARININ İN-VİTRO DEĞERLENDİRİLMESİ

Amaç: Bu çalışmanın amacı, antimikrobiyal ajan olarak farklı ağırlık yüzdeleriyle ilave edilen gümüş-zeolitin ısıyla polymerize olan polimetilmetakrilat protez kaidesinin eğilme dayanımına etkisinin ısıl işlem öncesi ve sonrası değerlendirilmesidir. 

Gereç ve Yöntem: 64x10x3,3mm ebatlarında standart test örnekleri gümüş-zeolitin (Zeomic^@) % 0, % 0,5, % 2 ve % 4 kuru ağırlık yüzdelerinde ısı ile polimerize olan akrilik tozuna ilave edilmesiyle hazırlanmıştır. Her grup için toplam 20 örnek hazırlanmıştır. Kontrol grubu olarak gümüş-zeolit ilave edilmeyen örnekler kullanılmıştır (n=20). Bu gruplar daha sonra ısıl işlem uygulanmayan ve uygulanan olmak üzere 2 alt gruba (n=10) daha ayrılmıştır. Isıl döngü uygulanan gruptaki örnekler 10000 döngülük ısıl döngü işlemine (5 °C ve 55 °C’de, 30 sn aralıkla) tabii tutulmuşlardır. Eğilme dayanımlarının hesaplanmasında universal test cihazında 3 nokta eğme testi yapılmıştır. Verilerin istatistiksel analizi için Minitab Release 15 yazılım programı ile ANOVA ve bağımlı örneklem t-testi kullanılmıştır. Anlamlılık p<0.05 düzeyinde değerlendirilmiştir.

Bulgular: Isıl döngü işlemi uygulanmayan ve uygulanan grupların her ikisinde de; kontrol grubu (% 0 ağırlık yüzdesi) diğer üç gruptan istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha yüksek eğilme dayanımı gösterirken, ağırlık yüzdesi arttıkça (% 0,5, % 2, % 4) eğilme dayanımı azalmıştır (p<0.05). Bütün gruplar arasındaki farklılık istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p>0.05). Ayrıca ısıl döngü işlemi bütün gruplarda eğilme dayanımını istatistiksel olarak anlamlı şekilde azaltmıştır (p<0.05).

Sonuç: Çalışmamızda gümüş-zeolitin ağırlık yüzdesinin artması ve ısıl döngü işlemi uygulanması ile eğilme dayanımının azalmasına rağmen bulunan değerler ISO 20795-1:2013(E) no’lu standartta belirtilen 65 MPa’ dan daha yüksek bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler: Akrilik, Eğilme dayanımı, Gümüş-zeolit, Isıl döngü işlemi

IN-VITRO EVALUATION OF FLEXURAL STRENGTHS OF ACRYLIC RESINS INCORPORATED SILVER ZEOLITE

ABSTRACT

Aim:  The aim of this study was to evaluate the effect of silver-zeolite on flexural strength, which was added into heat polymerized polymethylmethacrylate (PMMA) denture base resin with different percentages as antimicrobial agent before and after thermal cycling.

Material and method: Standard test specimens in sizes of 64x10x3.3 mm were prepared by adding silver-zeolite (Zeomic ^@) into heat polymerized acrylic powder with 0 %, 0.5 %, 2 %, and 4 % dry weight percentages. A total of 20 samples were prepared for each group. A total of 20 samples without silver-zeolite served as the control group. These groups were then divided into 2 subgroups (n = 10), a not-thermal cycled and thermal cycled group. Samples in thermal cycled group were subjected to 10000 thermal cycling (5 °C-55 °C). Three-point FS of the specimens was tested in a universal testing machine and the flexural strength data (σ) was calculated (MPa). Statistical analysis of the data was performed using the Minitab Release 15 software program by ANOVA and paired t-test. Significance was set at p<0.05.

Results: For both groups (non-thermal cycled and thermal cycled), the flexural strength of the control group (0% weight percentage) was significantly higher than the other three groups (0.5 %, 2 %, 4 %) (p<0.05). The differences between other 3 groups were also statistically significant (p<0.05). In addition, for all groups the flexural strength decreased statistically significantly with thermal cycling (p<0.05).

Conclusion: Although an increase in the percentage of silver-zeolite and the application of thermal cycling reduced the flexural strength, our results are still higher than the 65 MPa which is specified in the standard ISO 20795-1: 2013 (E).

Keywords: Acrylic, Flexural strength, Silver-zeolite, Thermal cycling