BİLGİSAYAR DESTEKLİ TASARIM-BİLGİSAYAR DESTEKLİ ÜRETİM SİSTEMLERİNİN FARKLI DENTAL RESTORASYONLARIN KENAR VE İÇ YÜZEY UYUMLARINA ETKİSİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ: İN-VİTRO ÇALIŞMA

Amaç: Bu çalışmanın amacı, direkt (ağız-içi tarayıcı) ve indirekt (ağız-dışı tarayıcı) dijital teknikle üretilen kron ve inley restorasyonlarının kenar ve iç yüzey uyumunu değerlendirmek ve geleneksel teknikle bilgisayar destekli tasarım ve bilgisayar destekli üretim (CAD/CAM) kullanılarak üretilen restorasyonları karşılaştırmaktır.

Gereç ve yöntem: Kron ve inley restorasyonların üretimi için mandibular sağ ve sol birinci büyük azı fantom dişler kullanılmıştır. Çalışmada 6 grup kron (n=10), 3 grup inley (n=10) olmak üzere toplamda 9 grup ve 90 adet örnek bulunmaktadır. Her iki restorasyon tipinin üretiminde direkt dijital, indirekt dijital ve geleneksel yöntem kullanılmıştır. Örneklerin kenar ve iç yüzey uyumunun değerlendirilmesinde replika tekniği kullanılmış olup, ölçümler 50x büyütmeli stereomikroskop altında gerçekleştirilmiştir. İstatistiksel değerlendirme tek yönlü varyans analizi ve tekrarlı ölçümler varyans analizi yöntemleri ile yapılmış olup, gruplar arası karşılaştırmalarda ise Tukey HSD ve Tamhane’s T2 testleri kullanılmıştır(p<0,05).

Bulgular: Elde edilen sonuçlara göre, kenar ve iç yüzey uyum değerlerinin ölçü ve üretim tekniğinden etkilendiği görülmüştür. Direkt dijital teknik, indirekt dijital teknik ve geleneksel yönteme göre her iki restorasyon grubunda en iyi sonuçları vermiştir. Tüm gruplarda elde edilen iç yüzey aralık değerlerinin, kenar aralık değerlerinden daha yüksek olduğu saptanmıştır (p<,001).

Sonuç: Çalışmanın kısıtlılıkları dahilinde, direkt dijital yolla elde edilen kron ve inley restorasyonlarına ait kenar ve iç yüzey uyumları, indirekt dijital ve geleneksel yöntemle üretilen restorasyonlara göre istatistiksel olarak daha iyidir.

Anahtar kelimeler: CAD/CAM, inley, kron, replika teknikleri.

Evaluation of the effect of computer aided design- computer aided manufacturing systems on marginal and internal fit of different dental restorations: An in-vitro study

ABSTRACT

Aim: The aim of this study was to evaluate the marginal and internal fit of crown and inlay restorations that produced with direct (intra-oral scanner) and indirect (extra-oral scanner) digital methods and compare the computer-aided design and computer-aided manufacturing (CAD / CAM) restorations  with conventional ones.

Material and Methods: Mandibulary right and left first molar phantom teeth were used to produce the crown and inlay restorations. Totally, there were 9 groups and 90 samples in the study, including 6 groups of crowns (n = 10) and 3 groups of inlays (n = 10). Direct digital, indirect digital and traditional methods were used in the production of both restoration types. Replica technique was used to evaluate the marginal and internal fit of the samples, and the measurements were performed under a 50x magnification stereomicroscope. One-way analysis of variance and repeated measures of variance analysis were performed for statistical evaluation, and Tukey HSD and Tamhane’s T2 tests were used for comparisons between groups (p <0.05).

Results: According to the obtained results, marginal and internal fit values were influenced by impression and production technique. Direct digital technique gave the best results in both restoration groups compared to indirect digital technique and the conventional method. Internal gap values obtained in all groups were found to be higher than marginal gap values (p <.001).

Conclusion: Within the limitations of the study, marginal and internal fit values of the crown and inlay restorations obtained with direct digital method were statistically better than the restorations produced by the indirect digital and conventional methods.

Keywords: CAD/CAM, inlay, crown, replica techniques.