FARKLI İÇECEKLER İLE RENKLENDİRİLMİŞ REZİN NANO SERAMİKLER VE NANO HİBRİT KOMPOZİT REZİNLERİN RENK STABİLİTESİNE BEYAZLATICI AĞIZ GARGARALARININ ETKİSİ

İşıl Damla Şener Yamaner

doi:10.17567/ataunidfd.638990

FARKLI İÇECEKLER İLE RENKLENDİRİLMİŞ REZİN NANO SERAMİKLER VE NANO HİBRİT KOMPOZİT REZİNLERİN RENK STABİLİTESİNE BEYAZLATICI AĞIZ GARGARALARININ ETKİSİ

Öz

Amaç: Bu çalışmanın amacı CAD/CAM rezin nano seramik (Lava Ultimate; 3M ESPE) ve nano hibrit kompozit rezin (Grandio/VOCO) materyallerin uzun süre renklendirici içeceklere maruz kalmalarının ve sonrasında 24 ve 72 saatlik beyazlatıcı ağız gargarası uygulanmasının renk stabilitesi üzerine etkisininin vitro olarak değerlendirilmesidir.

Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada CAD/CAM yöntemi ile üretilen 20 adet RNC (Lava Ultimate; 3M ESPE) ve 20 adet nano hibrit kompozit rezin (Grandio/VOCO) numune kullanıldı. Tüm numuneler (n=40) önce 12 gün enerji içeceğinde, sonrasında da yine 12 gün çayda olmak üzere iki farklı renklendirici içecekte bekletildi. Renklendirme işlemi sonrasında numunelerin tümü Listerine Advanced White (Johnson&Johnson, İngiltere) beyazlatıcı ağız bakım gargarasında bekletilerek beyazlatma işlemine tabii tutuldu. Başlangıç, renklendirme işlemi sonrasında ve beyazlatma işlemi sonrasında 24 ve 72 saat sonra numunelerin renk ölçümleri Vita Easyshade^® V spektrofotometre (Vita Easyshade^® V, Vita Zahnfabrik, Bad Sackingen, Almanya) kullanılarak yapıldı. RNC (Lava Ultimate; 3M ESPE) ve nano hibrit kompozit rezin (Grandio/VOCO) numunelerin renklendirme işlemi öncesi ve sonrası arasındaki renk farklılıkları (ΔE) ile beyazlatma işlemi öncesi ve 24 ile 72 saat sonrası arasındaki renk farklılıkları CIELAB ΔE formülü kullanılarak hesaplandı. İstatistiksel analizler tek yönlü varyans analizi (one-way ANOVA) ile yapıldı. (p=0,05)

Bulgular: Renklendirme sonrası; RNC (Lava Ultimate; 3M ESPE) numunelerin ortalama ΔE değeri klinik olarak kabul edilebilir sınırlar içerisinde hesaplanırken nano hibrit kompozit (Grandio/VOCO) numunelerin ortalama ΔE değeri klinik olarak kabul edilebilir sınırların üzerinde yer almaktadır. Her iki grubun ortalama ΔE değerleri karşılaştırıldığında ise istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştur (p≤0,05). Her iki grubun ortalama ΔE değerlerinde 24 ve 72 saat beyazlatıcı ağız gargarasında bekleme sonrasında da istatistiksel olarak anlamlı bir düşüş görülmüştür (p≤0,05).

Sonuç: Nano-hibrit kompozit rezin (Grandio/VOCO), RNC (Lava Ultimate; 3M ESPE) ‘e göre klinik olarak kabul edilemez düzeyde renklenmektedir. 24 ve 72 saatlik beyazlatıcı ağız gargarası içerisinde bekletilmesi sonucunda her iki malzemede de istatistiksel olarak (ΔE) değerlerinde anlamlı düşüş bulunmuştur. Bu sonuç beyazlatıcı ağız gargarasının nano hibrit kompozit rezin (Grandio/VOCO) ve RNC (Lava Ultimate; 3M ESPE) malzemelerinde etkin bir beyazlatma sağladığını göstermektedir.

Anahtar Kelimeler: Nano Hibrit Kompozit, Rezin Nano Seramik, Renk, Beyazlatıcı Solüsyon

The effect of whitening mouth rinse on the color stability of resin nano ceramic and nano hybrıd composite staıned with colored beverages

Abstract

Aim: The aim of this study was to determine the effect of application of whitening mouth rinse for 24 h and 72 h on the color stability of CAD/CAM resin nano ceramic (Lava Ultimate; 3M ESPE) and nano hybrid composite resin (Grandio/VOCO) that stained with colored beverages in vitro.

Material and Methods: RNC (Lava Ultimate; 3M ESPE) (n=20) and nano hybrid composite (Grandio/VOCO) (n=20) were prepared. All specimens were immersed in energy drink for 12 days and tea for 12 days again. After staining procedure the stained specimens were immersed in Listerine Advanced White (Johnson&Johnson, UK) whitening mouth rinse. İnitially, after staining procedure and two times after bleaching procedure first 24hours later than 72 hours later, the color was measured with Vita Easyshade^® V spektrofotometer. The color difference before and after staining and after 24 hours and 72 hours bleaching was evaluated by CIELAB ΔE formula. The data were analyzed with one-way ANOVA (p=0,05).

Results: After staining; the calculated avarage ΔE value of RNC (Lava Ultimate; 3M ESPE) samples’ was clinically acceptable but the calculated avarage ΔE value of the nano hybrid composite (Grandio/VOCO) samples’ was above the acceptable level. When the avarage ΔE values of the groups were compared the difference was statistically significant (p≤0,05). When the avarage ΔE values of the groups were compared after bleaching with the mouth rinse for 24 and 72 hours, decrease in ΔE values was statistically significant (p≤0,05).

Conclusion: Nano hybrid composite resins (Grandio/VOCO) were stained above the clinical acceptance level. After bleaching with the mouth rinse for 24 and 72 hours, ΔE values was statistically significantly decreased that means that whitening mouth rinse effectively bleached both RNC (Lava Ultimate; 3M ESPE) and nano hybrid composite (Grandio/VOCO).

Key words: Nano Hybrıd Composite, Resin Nano Ceramic, Color stability,Whitening Mouth Rinse

Anahtar Kelimeler

Nano Hibrit Kompozit,Rezin Nano Seramik,Renk

Kaynakça

1. Fasbinder D. Chairside CAD/CAM: an overview of restorative material options. Compend Contin Educ Dent 2012; 50:2-8.
2. Fasbinder DJ. The CEREC system: 25 years of Chairside CAD/CAM Dentistry. J Am Dent Assoc 2010; 141:3-4.
3. Batalha-Silva S, de Andrada MA, Maia HP, Magne P. Fatique resistance and crack propensity of large MOD composite resin restorations: Direct versus CAD/CAM inlays. Dent Mater 2013:29:324-31.
4. Peutzfeldt A, Asmussen E. The effect of postcuring on quantity of remaining double bonds, mechanical properties, and in vitro wear of two resin composites. J Dent 2000; 28:447–52.
5. Leinfelder KF. Indirect posterior composite resins. Compend Contin Educ Dent 2005; 26:495–503.
6. Arif R, Yilmaz B, Johnston WM. In vitro color stainability and relative translucency of CAD-CAM restorative materials used for laminate veneers and complete crowns. J Prosthet Dent 2019 Mar 15. pii: S0022-3913(18)30839-4.
7. Giordano R. Materials for chairside CAD/CAM-produced restorations. J Am Dent Assoc 2006; 137(Suppl): 14-21.
8. de Oliveira AL, Botta AC, Campos JA, Garcia PP. Effects of immersion media and repolishing on color stability and superficial morphology of nanofilled composite resin. Microsc Microanal 2014; 20:1234-9.

9. S. Ardu, O. Duc, E. Di Bella, I. Krejci. Color stability of recent composite resins. Odontology 2017; 105:29–35.
10. Barutçugil Ç, Harorlı OT, Seven N. Bazı geleneksel içeceklerin mikrohibrit kompozit rezinde meydana getirdiği renk değişikliklerinin incelenmesi. Atatürk Üniv Diş Hek Fak Derg 2012; 22:2: 114-19.
11. Stawarczyk B, Sener B, Trottmann A, Roos M, Özcan M, HF Hammerle C. Discoloration of manually fabricated resins and industrially fabricated CAD/ CAM blocks versus glass-ceramic: Effect of storage media, duration, and subsequent polishing. Dent Mater J 2012; 31(3): 377–83.
12. Ergücü Z, Türkün, LS, Aladag A. Color stability of nanocomposites polished with one-step system. Oper Dent 2008; 33 (4): 413–20.
13. Fontes ST, Fernandez MR, Moura CM, Meireles SS. Color stability of a nanofill composite: effect of different immersion media. J Appl Oral Sci 2009; 17(5):388-91.
14. Madhyastha PS, Naik DG, Kotian R, Srikant N, Bhat KMR. Effect of Staining Solutions on Color Stability of Silorane & Methacrylate Restorative Material. Int J Biomed Sci 2015;11 (1): 29-34.
15. Yousef M, Abo Elnaga A. Color Stability Of Different Restoratives After Exposure To Coloring Agents. J Am Sci 2012;8(2): 20-26.
16. Chen MH. Update on dental nanocomposites. J Dent Res 2010; 89(6):549-60.
17. Erdemir U, Yildiz E, Eren MM. Effects of sports drinks on color stability of nanofilled and microhybrid composites after long-term immersion. J Dent 2012;40 Suppl 2: e55-63.
18. Gönülol N, Yilmaz F. The effects of finishing and polishing techniques on surface roughness and color stability of nanocomposites. J Dent 2012;40 Suppl 2: 64-70.
19. Kurt M, Turhan Bal B, Bal C. Güncel Renk Ölçüm Yöntemleri: Sistematik Derleme. Turkiye Klinikleri J Dental Sci 2016;22(2):130-46.
20. Brewer JD, Wee A, Seghi R. Advances in color matching. Dent Clin North Am 2004;48(2):341-58.
21. Ragain, Jr, JC. Johnston WM. Color Acceptance of Direct Dental Restorative Materials by Human Observers. Color Res Appl 2000; 25: (4): 278-85.
22. Chu FC, Chow TW, Chai J. Contrast ratios and masking ability of three types of ceramic veneers. J Prosthet Dent 2007; 98:359-64.
23. Celik G, Uludag B, Usumez A, Sahin V, Ozturk O, Goktug G. The effect of repeated firings on the color of an all-ceramic system with two different veneering porcelain shades. J Prosthet Dent 2008; 99:203-8.
24. O’Brien WJ, Hemmendinger H, Boenke KM, Linger JB, Groh CL. Color distribution of three regions of extracted human teeth. Dent Mater 1997;13: 179-85.
25. Harorlı OT, Barutçugil Ç. Color Recovery Effect of Commercial Mouth Rinses on a Discolored Composite, J Esthet Restor Dent 2014; 26:256–63.
26. Yu H, Li Q, Cheng H, Wang Y. The effects of temperature and bleaching gels on the properties of tooth-colored restorative materials. J Prosthet Dent 2011;105:100-107.
27. Keshvad A, Hooshmand T, Asefzadeh F, et al. Marginal gap, internal fit, and fracture load of leucite-reinforced ceramic inlays fabricated by Cerec in lab and hot-pressed techniques. J Prosthodont 2011; 20:535–40.
28. Yu B, Lee YK. Difference in opalescence of restorative materials by the illuminant. Dent Mater 2009; 25:1014-21.
29. Borges ALS, Costa AKF, Saavedra GSFA, Komori PCP, Borges AB, Rode SM. Color stability of composites: effect of immersion media. Acta Odontol Latinoam 2011; 24 (2): 193-199.
30. Habib AN, Abdelmoniem SA, Mahmoud SA. Effect of children’s drinks on color stability of different dental composites. An in vitro study. J Clin Pediatr Dent 2017;41(2):120-25.
31. Ertas E, Guler AU, Yucel AC, Koprulu H, Guler E. Color stability of resin composites after immersion in different drinks. Dent Mater J 2006; 25: 371-76.
32. Alberton Da Silva V, Alberton Da Silva S, Pecho OE, Bacchi A. Influence of composite type and light irradiance on color stability after immersion in different beverages. J Esthet Restor Dent. 2018;30(5):390-96.
33. Ferracane JL, Condon JR. Rate of elution of leachable components from composite. Dent Mater 1990; 6(4):282-7.
34. Gürdal, P, Akdeniz BG, Hakan, Sen B. The effects of mouth rinses on microhardness and colour. J Oral Rehabil 2002; 29 (9): 895–901.
35. Chu SJ, Devigus A, Mieleszko A. Fundamentals of Color: Shade Matching and Communication in Esthetic Dentistry. Chicago: Quintessence Publishing; 2004. p. 14-85.
36. Brook AH, Smith RN, Lath DJ. The clinical measurement of tooth Color and stain. Int Dent J 2007; 57: (5): 324–30.
37. Dogan A, Yuzugullu B. Renk seçiminde güncel teknolojik gelimeler. Atatürk Üniv Diş Hek Fak Derg 2011; Supp 4: 65-73.
38. Okubo SR, Kanawati A, Richards MW, Childress S. Evaluation of visual and instrument shade matching. J Prosthet Dent 1998;80(6):642-8.
39. Johnston WM, Kao EC. Assessment of appearance match by visual observation and clinical colorimetry. J Dent Res 1989; 68:819–22.
40. Judeh A, Al-Wahadni A. A comparison between conventional visual and spectrophotometric methods for shade selection. Quintessence Int 2009;40(9):e69-79.
41. Bahannan SA. Shade matching quality among dental students using visual and instrumental methods. J Dent 2014; 42:48-52.
42. Paul S, Peter A, Pietrobon N, Hämmerle CH. Visual and spectrophotometric shade analysis of human teeth. J Dent Rest 2002; 81:578- 82.
43. Yannikakis SA, Zissis AJ, Polyzois GL, Caroni C. Colour stability of provisional resin restorative materials. J Prosthet Dent. 1998; 80: 533-9.
44. Ruyter IE, Niler K, Moller B. Color stability of dental composite resin materials for crown and bridge veneers. Dent Mater 1987; 3:246-51.
45. ’Brien WJ, Groh CL, Boenke KM. A new, small-color-difference equation for dental shades. J Dent Res 1990; 69:1762–64.
46. Khokhar ZA, Razzoog ME, Yaman P. Colour stability of restorative resins. Quintessence Int 1991; 22: 733-7.
47. Um CM, Ruyter IM. Staining of resin-based veneering materials with coffee and tea. Quintessence Int 1991; 22(5):377-86.
48. Dogheim AY, El Kady AS, Ghoneim MM, Maha A. Abdelmotie MA. In vitro comparative study of Lava Ultımate CAD/CAM restorative system in comparison to IPS E-max Press. Alexandria Dental Journal. 2016; 41:156-62.
49. Domingos PA, Garcia PP, Oliveira AL, Palma-Dibb RG. Composite resin color stability: influence of light sources and immersion media. J Appl Oral Sci. 2011;19(3):204-11.
50. Sabatini C. Color stability behavior of methacrylate-based resin composites polymerized with light-emitting diodes and quartz-tungsten-halogen. Oper Dent. 2015; 40(3):271-81.
51. Fortin D, Vargas MA. The spectrum of com- posites: new techniques and materials. J Am Dent Assoc, 2000; 131(Suppl):26-30.
52. Janda R, Roulet JF, Kaminsky M, Steffin G, Latta M. Color stability of resin matrix restorative materials as a function of the method of light activation. Eur J Oral Sci 2004; 112: 280-85.
53. Turkun LS, Turkun M. Effect of bleaching and repolishing procedures on coffee and tea stain removal from three anterior composite veneering materials. J Esthet Restor Dent 2004; 16: 290-301.
54. Bagheri R, Burrow MF, Tyas M. Influence of food-simulating solutions and surface finish on susceptibility to staining of aesthetic restorative materials. J Dent 2005; 33: 389-398.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Diş Hekimliği

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

İşıl Damla Şener Yamaner Bu kişi benim
0000-0002-4790-6542

Yayımlanma Tarihi

15 Ocak 2020

Gönderilme Tarihi

18 Haziran 2019

Kabul Tarihi

28 Ekim 2019

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Cilt: 30 Sayı: 1

DOI

https://doi.org/10.17567/ataunidfd.638990

IZ

https://izlik.org/JA63TX63HJ

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Şener Yamaner, İ. D. (2020). FARKLI İÇECEKLER İLE RENKLENDİRİLMİŞ REZİN NANO SERAMİKLER VE NANO HİBRİT KOMPOZİT REZİNLERİN RENK STABİLİTESİNE BEYAZLATICI AĞIZ GARGARALARININ ETKİSİ. Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi, 30(1), 93-100. https://doi.org/10.17567/ataunidfd.638990

AMA

1.Şener Yamaner İD. FARKLI İÇECEKLER İLE RENKLENDİRİLMİŞ REZİN NANO SERAMİKLER VE NANO HİBRİT KOMPOZİT REZİNLERİN RENK STABİLİTESİNE BEYAZLATICI AĞIZ GARGARALARININ ETKİSİ. Ata Diş Hek Fak Derg. 2020;30(1):93-100. doi:10.17567/ataunidfd.638990

Chicago

Şener Yamaner, İşıl Damla. 2020. “FARKLI İÇECEKLER İLE RENKLENDİRİLMİŞ REZİN NANO SERAMİKLER VE NANO HİBRİT KOMPOZİT REZİNLERİN RENK STABİLİTESİNE BEYAZLATICI AĞIZ GARGARALARININ ETKİSİ”. Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi 30 (1): 93-100. https://doi.org/10.17567/ataunidfd.638990.

EndNote

Şener Yamaner İD (01 Ocak 2020) FARKLI İÇECEKLER İLE RENKLENDİRİLMİŞ REZİN NANO SERAMİKLER VE NANO HİBRİT KOMPOZİT REZİNLERİN RENK STABİLİTESİNE BEYAZLATICI AĞIZ GARGARALARININ ETKİSİ. Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi 30 1 93–100.

IEEE

[1]İ. D. Şener Yamaner, “FARKLI İÇECEKLER İLE RENKLENDİRİLMİŞ REZİN NANO SERAMİKLER VE NANO HİBRİT KOMPOZİT REZİNLERİN RENK STABİLİTESİNE BEYAZLATICI AĞIZ GARGARALARININ ETKİSİ”, Ata Diş Hek Fak Derg, c. 30, sy 1, ss. 93–100, Oca. 2020, doi: 10.17567/ataunidfd.638990.

ISNAD

Şener Yamaner, İşıl Damla. “FARKLI İÇECEKLER İLE RENKLENDİRİLMİŞ REZİN NANO SERAMİKLER VE NANO HİBRİT KOMPOZİT REZİNLERİN RENK STABİLİTESİNE BEYAZLATICI AĞIZ GARGARALARININ ETKİSİ”. Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi 30/1 (01 Ocak 2020): 93-100. https://doi.org/10.17567/ataunidfd.638990.

JAMA

1.Şener Yamaner İD. FARKLI İÇECEKLER İLE RENKLENDİRİLMİŞ REZİN NANO SERAMİKLER VE NANO HİBRİT KOMPOZİT REZİNLERİN RENK STABİLİTESİNE BEYAZLATICI AĞIZ GARGARALARININ ETKİSİ. Ata Diş Hek Fak Derg. 2020;30:93–100.

MLA

Şener Yamaner, İşıl Damla. “FARKLI İÇECEKLER İLE RENKLENDİRİLMİŞ REZİN NANO SERAMİKLER VE NANO HİBRİT KOMPOZİT REZİNLERİN RENK STABİLİTESİNE BEYAZLATICI AĞIZ GARGARALARININ ETKİSİ”. Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi, c. 30, sy 1, Ocak 2020, ss. 93-100, doi:10.17567/ataunidfd.638990.

Vancouver

1.İşıl Damla Şener Yamaner. FARKLI İÇECEKLER İLE RENKLENDİRİLMİŞ REZİN NANO SERAMİKLER VE NANO HİBRİT KOMPOZİT REZİNLERİN RENK STABİLİTESİNE BEYAZLATICI AĞIZ GARGARALARININ ETKİSİ. Ata Diş Hek Fak Derg. 01 Ocak 2020;30(1):93-100. doi:10.17567/ataunidfd.638990