Araştırma Makalesi

AĞIZ GARGARALARININ FARKLI KOMPOZIT REZINLERIN RENK STABILITESINE ETKISI

Cilt: 31 Sayı: 4 14 Ekim 2021
  • Hüseyin Hatırlı
  • Enes Kılıç
  • Emine Şirin Karaarslan
PDF İndir

AĞIZ GARGARALARININ FARKLI KOMPOZIT REZINLERIN RENK STABILITESINE ETKISI

Öz

Amaç: Bu çalışmanın amacı farklı içeriklere sahip ağız gargaralarının dört farklı tipteki restoratif materyalin renk değişimine etkisinin in vitro koşullarda değerlendirilmesidir. Gereç ve yöntem: Bu çalışmada kullanılmak üzere, mikro-hibrit (Point 4, Kerr Corporation, Orange, CA, ABD), nano-hibrit (Harmonize, Kerr Corporation, Orange, CA, ABD), bulk-fill (Sonic Fill, Kerr Corporation, Orange, CA, ABD) ve giomer (Beautifil II, Shofu Inc, Kyoto, Japonya) içerikli kompozit rezinlerin herbirinden (8 mm x 2 mm ebatlarında) 28’er disk şeklinde örnek hazırlandı. Yüzey standardizasyonu için örneklere su altında 600, 800, 1000 gritlik su zımparası uygulandı. Örneklerin başlangıç renk ölçümleri standart beyaz arka plan üzerinde bir spektrofotometre (Vita Easyshade, Vita Zahnfabrik, Bad Sackingen, Almanya) ile üçer defa yapıldı. CIElab renk sisteminde ortalama L*, a* ve b* renk değerleri kaydedildi. Herbir kompozit materyali grubu; alkolsüz ağız bakım suyu (Colgate Plax, Colgate- Palmolive, İstanbul, Türkiye), klorheksidin glukonat gargara (Kloroben, Drogsan, Ankara, Türkiye), ağız kokusunu önleyici solüsyon (Halitosil Zn, İmk farma, İstanbul, Türkiye) ve yapay tükürük olmak üzere alt gruplara ayrıldı (n=7). Örnekler ağız gargaraları içerisinde günde 2 kez 2 dakika olmak üzere 14 gün bekletildikten sonra tekrar renk ölçümleri yapıldı. Renk değişimi değerleri hesaplandı. İstatistiksel analizlerde İki-yönlü Varyans Analizi ve post-hoc Tukey HSD testleri kullanıldı (p˂0.05). Bulgular: En fazla renk değişimi Kloroben’de bekletilen mikro-hibrit kompozit rezin grubunda izlenirken, en az renk değişimi yapay tükürükte bekletilen nano-hibrit kompozit rezin grubunda kaydedildi. Tüm kompozit rezinlerde Kloroben’in yapay tükürük grubuna göre anlamlı olarak daha fazla renk değişimine sebep olduğu görüldü (p˂0.05). Sonuç: Mikrohibrit içerikli kompozit rezin ağız gargaralarından en fazla etkilenen restoratif materyal olurken, en çok renk değişimi klorheksidin içerikli ağız gargarasında kaydedilmiştir. Anahtar Kelimeler: Kompozit rezin, gargara, renklenme. THE EFFECT OF MOUTHWASHES ON COLOR STABILITY OF DIFFERENT COMPOSITE RESINS Abstract Aim: The aim of this study was to evaluate the effect of mouthwashes with different contents on the color change of four different types of restorative materials in vitro. Materials and methods: Twenty-eigth disk-shaped specimens (Ø8x2 mm) were prepared for each resin composite type [micro-hybrid (Point 4, Kerr Corporation, Orange, CA, USA), nano-hybrid (Harmonize, Kerr Corporation, Orange, CA, USA), bulk-fill (Sonic Fill, Kerr Corporation, Orange, CA, USA), and giomer (Beautifil II, Shofu Inc, Kyoto, Japan)]. In all groups, specimens were ground with 600, 800, and 1000-grit sand paper under running water, for surface standardization. Initial color measurements of the samples were performed three times on a standard white background using a spectrophotometer (Vita Easyshade, Vita Zahnfabrik, Bad Sackingen, Germany). The average L *, a * and b * color values were recorded in the CIELab color system. Each resin composite groups were divided into subgroups regardind three different mouth rinses non-alcoholic mouthwash (Colgate Plax, Colgate- Palmolive, Istanbul, Turkey), chlorhexidine gluconate (Kloroben, Drogsan, Ankara, Turkey), halitosis preventive solution(Halitosil Zn, Imk farma, Istanbul, Turkey), and artificial saliva (n=7). Specimens were immersed for 2 minutes 2 times daily, -14 days and color measurements were repeated. Color change values were calculated. Two-way Analysis of Variance and Tukey HSD tests were used for statistical analysis (p˂0.05). Results: The highest color change was observed in the microhybrid composite resin immersed in Chloroben, while the least color change was recorded in the nanohybrid composite resin immersed in artificial saliva. Kloroben caused a significantly higher color change in all composite resins compared to the artificial saliva (p˂0.05). Conclusion: The micro-hybrid composite resin was the most affected restorative material by mouth rinse solutions, while the mouthwash containing chlorhexidine caused the most color change. Key words: Composite Dental Resin, mouthwashes, discoloration.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. 1. Kimyai S, Savadi-Oskoee S, Ajami A-A, Sadr A, Asdagh S. Effect of three prophylaxis methods on surface roughness of giomer. Med Oral Patol Oral Cir Bucal 2011;16(1):e110-4.
  2. 2. Al‐Negrish ARS. Composite resin restorations: a cross‐sectional survey of placement and replacement in Jordan. International Dental Journal 2002;52(6):461-68.
  3. 3. Mundim FM, Garcia LdFR, Cruvinel DR, et al. Color stability, opacity and degree of conversion of pre-heated composites. Journal of dentistry 2011;39:e25-e29.
  4. 4. Ergücü Z, Türkün LS, Aladag A. Color stability of nanocomposites polished with one-step systems. Operative Dentistry 2008;33(4):413-20.
  5. 5. Özdaş DÖ, Kazak M, Çilingir A, et al. Color Stability of composites after short-term oral simulation: an in vitro study. The Open Dentistry Journal 2016;10:431.
  6. 6. Harorlı OT, Barutcigil Ç. Color recovery effect of commercial mouth rinses on a discolored composite. Journal of Esthetic and Restorative Dentistry 2014;26(4):256-63.
  7. 7. Celik C, Yuzugullu B, Erkut S, Yamanel K. Effects of mouth rinses on color stability of resin composites. European journal of dentistry 2008;2:247.
  8. 8. Ertürk-Avunduk AT, Aksu S, Delikan E. The Effects of Mouthwashes on the Color Stability of Resin-Based Restorative Materials. Odovtos-International Journal of Dental Sciences 2020:346-57.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Diş Hekimliği

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Hüseyin Hatırlı Bu kişi benim
0000-0002-4451-7576
Türkiye

Emine Şirin Karaarslan Bu kişi benim
0000-0002-6298-2463
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

14 Ekim 2021

Gönderilme Tarihi

14 Aralık 2020

Kabul Tarihi

13 Eylül 2021

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2021 Cilt: 31 Sayı: 4

Kaynak Göster

APA
Hatırlı, H., Kılıç, E., & Şirin Karaarslan, E. (2021). AĞIZ GARGARALARININ FARKLI KOMPOZIT REZINLERIN RENK STABILITESINE ETKISI. Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi, 31(4), 584-590. https://doi.org/10.17567/ataunidfd.994677
AMA
1.Hatırlı H, Kılıç E, Şirin Karaarslan E. AĞIZ GARGARALARININ FARKLI KOMPOZIT REZINLERIN RENK STABILITESINE ETKISI. Ata Diş Hek Fak Derg. 2021;31(4):584-590. doi:10.17567/ataunidfd.994677
Chicago
Hatırlı, Hüseyin, Enes Kılıç, ve Emine Şirin Karaarslan. 2021. “AĞIZ GARGARALARININ FARKLI KOMPOZIT REZINLERIN RENK STABILITESINE ETKISI”. Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi 31 (4): 584-90. https://doi.org/10.17567/ataunidfd.994677.
EndNote
Hatırlı H, Kılıç E, Şirin Karaarslan E (01 Ekim 2021) AĞIZ GARGARALARININ FARKLI KOMPOZIT REZINLERIN RENK STABILITESINE ETKISI. Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi 31 4 584–590.
IEEE
[1]H. Hatırlı, E. Kılıç, ve E. Şirin Karaarslan, “AĞIZ GARGARALARININ FARKLI KOMPOZIT REZINLERIN RENK STABILITESINE ETKISI”, Ata Diş Hek Fak Derg, c. 31, sy 4, ss. 584–590, Eki. 2021, doi: 10.17567/ataunidfd.994677.
ISNAD
Hatırlı, Hüseyin - Kılıç, Enes - Şirin Karaarslan, Emine. “AĞIZ GARGARALARININ FARKLI KOMPOZIT REZINLERIN RENK STABILITESINE ETKISI”. Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi 31/4 (01 Ekim 2021): 584-590. https://doi.org/10.17567/ataunidfd.994677.
JAMA
1.Hatırlı H, Kılıç E, Şirin Karaarslan E. AĞIZ GARGARALARININ FARKLI KOMPOZIT REZINLERIN RENK STABILITESINE ETKISI. Ata Diş Hek Fak Derg. 2021;31:584–590.
MLA
Hatırlı, Hüseyin, vd. “AĞIZ GARGARALARININ FARKLI KOMPOZIT REZINLERIN RENK STABILITESINE ETKISI”. Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi, c. 31, sy 4, Ekim 2021, ss. 584-90, doi:10.17567/ataunidfd.994677.
Vancouver
1.Hüseyin Hatırlı, Enes Kılıç, Emine Şirin Karaarslan. AĞIZ GARGARALARININ FARKLI KOMPOZIT REZINLERIN RENK STABILITESINE ETKISI. Ata Diş Hek Fak Derg. 01 Ekim 2021;31(4):584-90. doi:10.17567/ataunidfd.994677

Bu eser Creative Commons Alıntı-GayriTicari-Türetilemez 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır. Tıklayınız.