Gastronomi Turizmi Çekiciliği Açısından Zigana Yöresi

Öz

Bu çalışma, Zigana yöresine gelen ziyaretçilerin yörenin alternatif turizm formlarından biri olan gastronomi turizmi açısından bir çekiciliğe sahip olup olmadığı yönündeki algılarını ölçmeyi amaçlamıştır. Bu doğrultuda ilgili literatür taranarak bu alanda daha önce yapılan farklı çalışmalar incelenmiştir. Çalışmanın amacına ulaşmayı sağlayacak veriler nicel araştırma yöntemlerinden biri olan anket tekniği kullanılarak elde edilmiştir. Araştırmanın evrenini, Zigana yöresinde bulunan yiyecek-içecek tesislerine gelen ziyaretçiler oluştururken, örneklem bu ziyaretçiler arasından kolayda örnekleme yöntemi kullanılarak seçilmiştir.

Yapılan analizler neticesinde yöreye gelen ziyaretçilerin gastronomi turizmi çerçevesinde yöresel tatlardan sütlaca ve et ve et ürünlerine büyük ilgi duydukları, yörede bulunan tesisleri yöresel yemekler arzı açısından yeterli buldukları ve yöreyi, gastronomi turizmi açısından alternatif bir turizm sahası olarak gördükleri sonucuna ulaşılmıştır. Bu bağlamda Zigana yöresinin gastronomi turizmi açısından bir çekicilik unsuru yaratacağını söylemek mümkündür.

Anahtar Kelimeler

• Alternatif turizm,Gastronomi,Gastronomi turizmi

References

1. Akgöl, Y. (2012). Gastronomi Turizmi ve Türkiye’yi Ziyaret Eden Yabancı Turistlerin Gastronomi Deneyimlerinin Değerlendirilmesi. (Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi). Mersin: Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
2. Albacete-Sáez, C. A., Mar Fuentes-Fuentes, M., ve Javier Lloréns-Montes, F. (2007). “Service quality measurement in rural accommodation”. Annals of Tourism Research, 34 (1), 45-65.
3. Albayrak, A. (2013). Alternatif Turizm. Ankara: Detay Yayıncılık.
4. Arınç, K. (2017). “UNESCO Yaratıcı Kentler Ağı İçin Bir Öneri: Bitlis Gastronomi Kenti”. Turkish Studies, 12 (29), 87–106.
5. Arslan, Ö. (2010). Yabancı Turistlerin Yiyecek İçecek İşletmeleri, Personeli ve Türk Mutfağına İlişkin Görüşlerinin Değerlendirilmesi: Alanya Örneği. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
6. Ateş, U. (2014). Gastronomi Turizminin Çanakkale Turizmine Katkısı. (Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi). Çanakkale: Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
7. Ballı, E. (2016). “Gastronomi Turizmi Açısından Adana Sokak Lezzetleri”. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 18, 3-17.
8. Birdir, K. ve Akgöl, K. (2015). “Gastronomi Turizmi ve Türkiye’yi Ziyaret Eden Yabancı Turistlerin Gastronomi Deneyimlerinin Değerlendirilmesi”. İşletme ve İktisat Çalışmaları Dergisi, 3 (2).

9. Çalışkan, O. (2013). “Destinasyon Rekabetçiliği ve Seyahat Motivasyonu Bakımından Gastronomik Kimlik”. Journal of Tourism And Gastronomy Studies, 1 (2).
10. Çavuş, A. (2010). “Gastronomi Turizmi Açısından Akçaabat Köftesi ve Trabzon'daki Turistik Aktiviteye Katkısı” [Bildiri]. Uluslararası Doğu Karadeniz Turizm Sempozyumu Bildiriler Kitabı, 7-9 Ekim 2010, (ss. 184-199), Giresun.
11. Çelik, M. ve Aksoy, M. (2017). “Yerli Turistlerin Gastronomi Turizmine Yönelik Tutumları: Şanlıurfa Örneği”. Journal of Tourism & Gastronomy Studies, 422, 434.
12. Çimen, H. (2016). “Gastronomi Turizmi Açısından Ardahan Mutfağının Önemi”. Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi, 32, 307-315.
13. Gökdeniz, A., Erdem, B., Dinç, Y. ve Çelik Uğuz, S. (2015). “Gastronomi Turizmi: Ayvalık’ta Yerli Turistler Üzerinde Görgül Bir Araştırma”. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 3 (1).
14. Göker, G. (2011). Destinasyon Çekicilik Unsuru Olarak Gastronomi Turizmi: Balıkesir İli Örneği. (Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi). Balıkesir: Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
15. Gölgeli, Ü. K. (2016). Yerel Yiyeceklerin Gastronomi Turizmindeki Yeri ve Önemi: Anamur Örneği. (Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi). Mersin: Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
16. Gülen, M. (2017). “Gastronomi Turizm Potansiyeli ve Geliştirilmesi Kapsamında Afyonkarahisar İlinin Değerlendirilmesi”. Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 1 (1).
17. Gürsoy, Y. (2017). “Giresun Merkez Yöresinde Gastronomi Turizmi Üzerine Genel Bir Değerlendirme”. Journal of International Social Research, 10 (51), 1296-1304.
18. Harrington, A. ve Ottenbacher, M. (2010). “Culinary Tourism- A case Study of The Gastronomic Capital”. Journal of Culinary Science & Technology, 8 (1).
19. Işıldar, P. (2016). Gastronomi ve Turizm: Sürdürülebilirlik ve Gastronomi, Ankara: Detay Yayıncılık.
20. Kargiglioğlu, Ş. (2015). Gaziantep'te gastronomi turizmi: Gaziantep'i gastronomi turizmi kapsamında ziyaret eden yerli turistlerin görüşleri üzerine bir araştırma. (Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi). İzmir: İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
21. Kodaş, D. ve Dikici, E. (2012). “Ahlat Kırsal Bölgesinde Gastronomi Turizminin Muhtemel Toplumsal Etkileri Üzerine Nitel Bir Çalışma”. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4 (2), 51-68.
22. Kozak, M. (2015). Bilimsel Araştırma: Tasarım, Yazım ve Yayım Teknikleri, Ankara: Detay Yayıncılık.
23. Kurgun, H. ve Özşeker, D. (2016) Gastronomi Ve Turizm. Ankara: Detay Yayıncılık.
24. Kyriakaki, A. vd. (2013). “Creating Authentic Gastronomic Experiences For Tourist Through Local Agricultural Products: The Greek Breakfast Project”. 5th International Scientific Conference, Rhodes: University Of The Aegean.
25. Meriç, H. G. (2016). Slow Food And Food Tourism: An Application. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İzmir: İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
26. Samancı, Ö. (2013). Gastronomi Terimi Üzerine. http://foodinlife.com.tr.
27. Savarin, J. A. (2009). The Physiology Of Taste: Or Meditations On Transcendental Gastronomy. London: Everymans Library. Serçek, G. Ö. ve Serçek, S. (2015). “Destinasyon Markalaşmasında Gastronomi Turizmin Yeri ve Önemi”. Journal of Tourism Theory and Research, 1 (1), 15-28.
28. Shenoy, S. S. (2005). Food Tourism And The Culinary Tourist. (Yayımlanmış Doktora Tezi). Canada: Clemson University.
29. Smith, A. F. (2007). Culinary Tourism. The Business of Food: Encylopedia Of Food And Drink Industries. USA: Greenwood Publishing Group.
30. Smith, S. L. & Xiao, H. (2008). “Culinary tourism supply chains: A preliminary examination”. Journal of Travel Research, 46, 289-299. Soner, F. (2013). Gastronomy Tourism: A Solution For Small Cities Marketing And Regional Development. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul: Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
31. Sürücüoğlu, M. ve Ersoy, Y. (2004). “Menü Tanımı, Tarihçesi, Çeşitleri Ve Örnekleri”. Türk Mutfak Kültürü Üzerine Araştırmalar, Ankara.
32. Türk Dil Kurumu (2016). http://www.tdk.gov.tr.
33. Yarış, A. (2014). Mardin'de gastronomi turizmi: Turist görüşlerine ilişkin bir uygulama. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Mardin: Mardin Artuklu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
34. Yazıcı, H. ve Doğanay, S. (2000). “Alternatif Turizm Merkezlerine Tipik Bir Örnek: Zigana Yayla Tatil Köyü”. Türk Coğrafya Dergisi, (35), 69-84.
35. Yılmaz, H. (2016). Bir İletişim Biçimi Olarak Gastronomi. Ankara: Detay Yayıncılık.
36. Yüncü, H. (2010). “Sürdürülebilir Turizm Açısından Gastronomi Turizmi ve Perşembe Yaylası”. Aybastı-Kabataş Kurultayı, Eskişehir.
37. Zaman, M. (2006). “Zigana Dağları’nda Yaylacılık ve Yayla Turizmi”. Atatürk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt:6, Sayı: 36, Erzurum.
38. Zaman, S. ve Kayserili, A. (2015). “The Role Of Geographical Signs In Gastronomy Tourism: A Case Study Of Erzurum Cag Kebap”. International Journal Of Academic Research In Enviriment And Geography, 2(1), 40-45., Doi: 10.6007/IJAREG/v2-i1/1878 (Yayın No: 1655351)