İlkokul 4. Sınıf Türkçe Dersi Kapsamında Ölçme ve Değerlendirme Süreci Uygulamaları

Öz

Bu araştırma, ilkokul 4. sınıf Türkçe dersi kapsamında ölçme ve değerlendirme süreci uygulamalarını betimlemeyi amaçlamaktadır. Verilerin toplanmasında doküman incelemesi ve yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmış ve betimsel analiz yöntemi ile incelenmiştir. Çalışma grubunu oluşturan okul ve öğretmenlerin seçimi, amaçlı örnekleme yöntemlerinden maksimum çeşitlilik örneklemesi yöntemi ile yapılmıştır. Sonuç olarak, öğretmenlerin Türkçe dersinde her öğrenme alanını yeterince kapsayacak ölçme değerlendirme uygulamalarına yer vermediği ortaya çıkmıştır. Öğretmenlerin Türkçe dersinde daha çok sonuç değerlendirme tekniklerini kullandıkları süreç değerlendirmenin ise sistematik bir biçimde yapılmadığı görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Ana dili eğitimi,Türkçe eğitimi,ölçme ve değerlendirme

Measurement and Evaluation Practices in Turkish Language Arts Instruction at the Fourth-Grade Level in Primary Schools

Abstract

This research aims to describe the applications of measurement and evaluation process within the scope of primary school 4th grade Turkish language arts courses. Document analysis and semi-structured interview technique were used to collect data and were analyzed with descriptive analysis. The schools and teachers forming the sample pool are selected via the maximum variation sampling method which is one of the purposeful sampling strategies. As a result, it is revealed that teachers do not include measurement and assessment practices in Turkish lesson that will cover every learning area sufficiently. It was determined that the teachers mostly used summative assessment techniques and systematically disregarded formative-assessment approaches.

Keywords

• Language arts,Turkish language arts course,measurement and evaluation

References

1. Adıyaman, Y. (2005). İlkokul 4,6,8. sınıflarda Türkçe dersine giren öğretmenlerin ölçme değerlendirme düzeyleri. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Afyon.
2. Akata, A. Ç. (2009). Türkçe programıyla ilgili ölçme ve değerlendirme sürecinin işlevselliği üzerine bir araştırma. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Bolu.
3. Akçadağ, T. (2010). Öğretmenlerin ilköğretim programındaki yöntem teknik ölçme ve değerlendirme konularına ilişkin eğitim ihtiyaçları. Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, bahar, 53, 29-50,
4. Belet, Ş. D. ve Sağlam, F. (2015). Türkçe dersinde kullanılan ölçme-değerlendirme yöntem ve tekniklerinin sınıf öğretmenlerine göre değerlendirilmesi. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 5(1), 115-145.
5. Benzer, E. (2013). Türkçe ve edebiyat öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirme araçları hakkında bilgi düzeyleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 21 (2) ,649-664.Çakan, M. (2004). Öğretmenlerin ölçme-değerlendirme uygulamaları ve yeterlik düzeyleri: ilk ve ortaöğretim. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 37(2), 99-114.
6. Gelbal, S. ve Kelecioğlu, H. (2007). Öğretmenlerin ölçme ve değerlendirme yöntemleri hakkındaki yeterlikleri ve karşılaştıkları sorunlar. Uluslararası Öğretmen Yetiştirme Politikaları ve Sorunları Sempozyumu, 12-14 Mayıs, Bakü.
7. Göçer, A. (2007). İlköğretim I. kademe Türkçe öğretiminde ölçme ve değerlendirme çalışmaları. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim, 94, 43-52.
8. Güven, S. 2001). Sınıf öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirmede kullandıkları yöntem ve tekniklerin belirlenmesi. 10. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi, 7-9 Haziran Bolu.

9. Kilmen, S. ve Demirtaşlı Çıkrıkçı, N. (2009). Sınıf öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirme ilkelerini uygulama düzeylerine ilişkin görüşleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 42 (2), 27-55
10. Kolaç, E. (2009). İlköğretim Türkçe ders kitaplarında yer alan metinlerin tür açısından değerlendirilmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi. 6(1), 594-626.
11. Kuran, K. ve Kanatlı, F. (2009). Alternatif ölçme değerlendirme teknikleri konusunda sınıf öğretmenlerinin görüşlerinin değerlendirilmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6 (12), 209-234.
12. Millî Eğitim Bakanlığı (2014). Millî Eğitim Bakanlığı Okul öncesi Eğitim ve İlköğretim Kurumları Yönetmeliği. (26/07/2014 tarih ve 29072 sayılı yönetmelik). http://mevzuat. meb.gov.tr/html/ilkveokuloncyon_0/yonetmelik.pdf adresinden alınmıştır.
13. Merriam, S. B. (2013). Nitel araştırma: Desen ve uygulama için bir rehber. S. Turan (Çev. Ed.). Ankara: Nobel Yayıncılık.
14. Patton, M.Q. (2002). Qualitative research and evaluation methods (3. ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
15. Sağlam, F. (2011). Türkçe dersinde kullanılan ölçme-değerlendirme yöntem ve tekniklerine yönelik öğretmen görüşleri. (Yüksek Lisans Tezi). Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
16. Şahin, İ. (2007). Yeni ilköğretim 1. kademe Türkçe programının değerlendirilmesi. İlköğretim Online. 6 (2), 284-304.
17. Şaşmaz, Ö. F., Ormancı, Ü. ve Evrekli, E. (2014). The alternative assessment-evaluation approaches preferred by pre-service teachers and their self-efficacy towards these approaches. Eğitim ve Bilim,39 (173), 101-116.
18. Ünlü, S., Öztürk, H. ve Tağa, T. (2014). Türkçe dersinde uygulanan sınavlar üzerine bir değerlendirme. The Journal of Academic Social Science Studies, 28, 513-523.