Micro-resistance Strategies of Teachers

Abstract

The conceptual framework of the research was established by including definitions and explanatory information for the concepts of subject, power and resistance. It is the determination of the resistance strategies developed by teachers in educational institutions affiliated to the Ministry of National Education (MEB) for the relations of domination and the situations they encounter as subjects, using the paradigms of Foucault and Scott. Within the framework of this purpose, the research questions were determined as follows: As the resistance strategy of the teachers: 1. What are the opinions of the “infringement"? 2. What are their views on resistance, escape and game performance to new generation technologies and applications? 3. What are their opinions about acting / self regulation? “What are their views on secret scenarios? The study was carried out with phenomenology pattern, one of the qualitative research methods. In this research, the study group was determined with the purposeful sample; it consists of 21 teachers working at secondary and high school levels in public schools in the city center of Eskişehir. The data of the study was collected with a semi-structured interview form developed by the researchers and finalized with expert opinions. When the research results are evaluated in general; It is seen that teachers use especially infringements, fake conformity, acting, self-regulation, secret scenarios as individual resistance strategies.

Keywords

• fake conformity
• self regulation
• secret scenarios
• acting
• power
• resistance strategies

Öğretmenlerin Mikro Direniş Stratejileri

Öz

Araştırmanın kavramsal çerçevesi özne, iktidar, direniş kavramlarına yönelik tanımlamalar ve açımlayıcı bilgilere yer verilerek kurulmuştur. Millî Eğitim Bakanlığına (MEB) bağlı eğitim kurumlarında öğretmenlerin tahakküm ilişkilerine ve özne olarak karşılaştıkları durumlara yönelik geliştirdikleri direniş stratejilerinin, Foucault ve Scott’un paradigmalarından yararlanılarak saptanmasıdır. Bu amaç çerçevesinde araştırma soruları şu şekilde belirlenmiştir: Öğretmenlerin direniş stratejisi olarak: 1. “İhlale” ilişkin görüşleri nelerdir? 2. Yeni nesil teknolojilere ve uygulamalara direniş, kaçma ve oyun performansına ilişkin görüşleri nelerdir? 3. Sahte uygunluk/sahte uyum gösterme ile ilgili görüşleri nelerdir?4. “Gizli senaryolara ilişkin görüşleri nelerdir? Çalışma nitel araştırma yöntemlerinden olgu bilim deseniyle gerçekleşmiştir. Araştırmada çalışma grubunu amaçlı örneklem ile belirlenen; Eskişehir il merkezindeki devlet okullarında ortaokul ve lise düzeyinde görev yapmakta olan, amaçlı örneklem ile seçilen 21 öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri, nitel araştırma tekniklerinden, araştırmacılar tarafından geliştirilen ve uzman görüşleri ile son hali verilen yarı yapılandırılmış görüşme formu ile toplanmıştır. Araştırma sonuçları genel olarak değerlendirildiğinde; öğretmenlerin ihlal başta olmak üzere, sahte uyum, rol yapma, öz denetim, gizli senaryoları bireysel direniş stratejileri olarak kullandıkları görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Direniş
• özne
• iktidar
• gizli senaryolar
• sahte uyum
• kaçma
• kaçınma
• uyum

References

1. Best, S. & Kellner. D. Postmodern teori. (M. Küçük, çev.). İstanbul: Ayrıntı. Deveci, C. (1999). Foucault’nun İktidar Kavramsallaştırmasında Siyasal Boyutun Ayrıştırılamazlığı. Doğu Batı Düşünce Dergisi, 3(9), s. 23-39. DOI: 10.1659/3.sector-sosyal-ekonomi.18.11.1017
2. Bozkurt, V. (2000).Gözetim ve internet: Özel yaşamın sonu mu?, Birikim Dergisi, 136,
3. Durutürk, B. (2018) Michel Foucault’nun iktidar ve özne kavramlarına bir bakış: Gözetim toplumu. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi, 53(3), 959-972.
4. Faruk, A. & Celal, Ç., Yunus Emre; E.. (2016). Nesnelerin interneti teknolojisinin biyomedikal alanındaki uygulamaları. Düzce Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi, 4, 37-54.
5. Foucault, M. (1992). Hapishanenin doğuşu. (M. A. Kılıçbay, çev.). Ankara: İmge.
6. Foucault, M. (2000a). Özne ve iktidar. (I. Ergüden ve O. Akınhay, çev.). İstanbul: Ayrıntı.
7. Foucault, M. (2000b) “İktidarın halkaları”, özne ve iktidar. (I. Ergüden, O. Akınhay, çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
8. Foucault, M. (2000c). Bir özgürlük pratiği olarak kendilik kaygısı etiği. (Özne ve İktidar. I. Ergüden, O. Akınhay, çev.). İstanbul: Ayrıntı.

9. Foucault, M. (2000d). Hakikat ve İktidar, Entelektüelin siyasi işlevi. I. Ergüden ve Ferda Keskin, O. Akınhay (çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
10. Foucault, M. (2000e). İktidar üzerine iki diyalog , Entelektüelin siyasi işlevi. I. Ergüden, F. Keskin ve O. Akınhay (çev.). İstanbul: Ayrıntı.
11. Foucault, M. (2002). Toplumu savunmak gerekir. (Ş. Aktaş, çev.). İstanbul: Yapı Kredi.
12. Foucault, M. (2003a). İktidar ve bilgi, iktidarın gözü. (I. Ergüden, çev.), İstanbul: Ayrıntı.
13. Foucault, M. (2003a). İktidarın gözü. (I. Ergüden, çev.). İstanbul: Ayrıntı.
14. Foucault, M. (2003c). Hapishane üzerine söyleşi: Kitap ve Yöntemi. İktidarın Gözü. (I. Ergüden, çev.). İstanbul: Ayrıntı.
15. Foucault, M. (2003d). Disiplinci toplum krizde. İktidarın gözü. (I. Ergüden, çev.). İstanbul: Ayrıntı.
16. Foucault, M. (2003e). İktidar ve beden. İktidarın gözü. (I. Ergüden, çev.) İstanbul: Ayrıntı.
17. Foucault, M. (2007a). Cinselliğin tarihi. (H. U. Tanrıöver, çev.). İstanbul: Ayrıntı.
18. Foucault, M. (2016). Özne ve iktidar. (I. Ergüden ve O. Akınhay, çev.). İstanbul: Ayrıntı.
19. Işık, S. (2012). Foucault’da iktidar, özgürlük ve direniş. Ekev Akademi Dergisi, 16(51), 103-114.
20. Kahya, Y. (2013). Üniversitede gözetim ve kontrol. Sosyoloji Dergisi, 29, 39- 66.
21. Keskin, F. (1997). Foucault’da öznellik ve özgürlük. Toplum ve Bilim Dergisi, 73 s. 30-44.
22. Love, N. S. (1989). Foucault & Habermas on discourse & democracy. Polity, 22(2), s. 269- 293.
23. Miles, M.B. & Huberman, A.M. (2019). Genişletilmiş bir kaynak kitap: nitel veri analizi. (Çevirenler: Porf. Dr. Sadegül Akbaba Altun &Prof. Dr. Ali Ersoy). 3. Baskı. Pegem yayınları. Ankara
24. Monahan, Torin. and Rodolfo. D. Torres, eds. 2010. Schools under surveillance: Cultures of control in public education. New Brunswick, NJ: Rutgers University Press.
25. Özmakas, U. (2019). “Gündelik direniş” ve direnişin koordinatları. Alternatif Politika, 11(3), 651-674.
26. Scott, J. C. (2008). Tahakküm ve direniş sanatları. Ayrıntı Yayınları, İstanbul
27. Sheridan, A. (2005). The will to truth London and Routladge. London and New York: Tavistock Publications.
28. Şentürk, İ. ve Turan, S. (2012). Foucault’un iktidar analizi bağlamında eğitim yönetimine ilişkin bir değerlendirme. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 18(2), 243-272.