Graduate Students' Opinions on Life Long Learning Qualifications

Abstract

The acceleration of studies on lifelong learning is considered as an important factor in the sustainability of the qualified manpower of the countries. In the realization phase of sustainable learning experiences, the European Union has determined some key competences within the scope of lifelong learning so that individuals can organize their own learning. In this direction, it is aimed to examine the opinions of postgraduate students, who are considered as future practitioners of lifelong learning, about their lifelong learning competencies. In this study, in which the phenomenology design was adopted, criterion sampling methods were used to form a volunteer group of 15 participants who received postgraduate education, and the data were obtained by a semi-structured interview form. Eight key competences determined by the European Union for lifelong learning were taken into account in the creation of the research questions and semi-structured interview form. The data obtained from the graduate students were analyzed by content analysis, and the themes were reached from the categories and codes. According to the findings obtained as a result of the analysis; it has been determined that the statements of postgraduate students about lifelong learning and lifelong learning competencies overlap with the definitions in the literature.

Keywords

• Lifelong learning competencies
• graduate students
• phenomenology

Lisansüstü Öğrencilerin Yaşam Boyu Öğrenme Yeterliklerine İlişkin Görüşleri

Öz

Ülkelerin sahip olduğu nitelikli insan gücünün sürdürülebilir olmasında yaşam boyu öğrenme ile ilgili çalışmaların hız kazanması önemli bir etken olarak değerlendirilmektedir. Sürdürülebilir öğrenme yaşantılarının gerçekleşme aşamasında ise bireylerin kendi öğrenmelerini düzenleyebilmeleri adına, Avrupa Birliği yaşam boyu öğrenme kapsamında birtakım anahtar yeterlikler belirlemiştir. Bu doğrultuda araştırmada, yaşam boyu öğrenmenin gelecekteki uygulayıcıları olarak değerlendirilen lisansüstü öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme yeterliklerine ilişkin görüşlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Olgu bilim (fenomenoloji) deseni kullanılan bu araştırmada, ölçüt örnekleme yöntemi ile gönüllü 15 kişilik lisansüstü eğitim grubu oluşturulmuş, veriler yarı yapılandırılmış görüşme formu ile elde edilmiştir. Yarı yapılandırılmış görüşme formunun oluşturulmasında Avrupa Birliği’nin yaşam boyu öğrenme için belirlemiş olduğu sekiz anahtar yeterlik dikkate alınmıştır. Lisansüstü öğrencilerden elde edilen veriler içerik analizi ile çözümlenerek, kategori ve kodlardan temalara ulaşılmıştır. Gerçekleştirilen analiz sonucunda elde edilen bulgulara göre; lisansüstü öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme ve yaşam boyu öğrenme yeterliklerine ilişkin ifadelerinin, literatürde yer alan tanımlarla örtüştüğü belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Yaşam boyu öğrenme yeterlikleri
• lisansüstü öğrenciler
• olgu bilim

References

1. Abbak, Y. (2018). Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme yeterlikleri ile yenilikçilik düzeylerinin incelenmesi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Erciyes Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Kayseri, Türkiye.
2. Akbaş, O., & Özdemir, S. M. (2002). Avrupa Birliği’nde yaşam boyu öğrenme. Milli Eğitim Dergisi, 155(156), 112-126.
3. Akkoyunlu, B. (2008). Bilgi okuryazarlığı ve yaşam boyu öğrenme. International Educational Technology Conference (IECT) Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
4. Atkin, C. (2000). Lifelong learning attitudes to practice in the rural context: A study using Bourdieu’s perspective of habitus. Int. J. Lifelong Education, 19(3), 253-265.
5. Aydemir, S. & Çam, Ş. (2015). Lisansüstü öğrencilerin lisansüstü eğitim almaya ilişkin görüşleri. Turkish Journal of Education, 4(4), 4-16.
6. Babanlı, N., & Akçay, R. C. (2018). Lifelong learning competencies of trainees in adult education. Inonu University Journal of the Graduate School of Education 5(9), 87-104.
7. Bagnall, R. G. (2006). Lifelong learning and the limits of tolerance. Int. J. Lifelong Education, 25(3), 257-269.
8. Baptiste, L. (1999). Beyond lifelong learning: A call to civically responsible change. Int. J.Lifelong Education (18),2, 94-102.

9. Bezen, S., Aykutlu, I., Seçken, N. & Bayrak, C. (2016). Lisansüstü eğitime yönelik tutum ölçeğinin geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(41), 17-29.
10. Breivik, P. S. (2000). Information literacy for the sceptical library director. IATUL Conference Queensland University of Technology, Brisbane, Queensland, Australia.
11. Candy, P. C. (2002). Lifelong learning and ınformation literacy. Report for U.S. National Commission on Libraries and Information Science and National Forum on Information Literacy.
12. Creswell, J. W., & Miller, D. L. (2000). Determining validity in qualitative inquiry. Theory into practice 39(3), 124-130.
13. Çatal, N. (2019). Sınıf öğretmenlerinin öğrenmeyi öğrenme becerisine ilişkin görüş ve yeterlikleri. Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara, Türkiye.
14. Demirel, M., & Yağcı, E. (2012). Sınıf öğretmeni adaylarının yaşam boyu öğrenmeye ilişkin algıları. Hacettepe Üniversitesi Egitim Fakültesi Dergisi Özel Sayi 1, 100-111.
15. Gedik, G. (2019). Sınıf öğretmenlerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin incelenmesi (Manisa-Demirci İlçesi Örneği). Sosyal Bilimler Enstitüsü, Manisa Celal Bayar Üniversitesi, Manisa, Türkiye.
16. Gelpi, E. (1984). Lifelong education: Opportunities and Obstacles. International Joumal of Lifelong Education, 3(2), 79-87.
17. Geray, C. (1978). Halk Eğitimi. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi.
18. Güler, A., Halıcıoğlu, M. B., & Taşğın, A. (2015). Sosyal bilimlerde nitel araştırma (2.Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
19. Günüç, S., Odabaşı, H. F., & Kuzu, A. (2012). Yaçam boyu ögrenmeyi etkileyen faktörler. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, ll(2), 309-325.
20. Gürbüz, S., & Şahin, F. (2018). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri Felsefe – Yöntem – Analiz (5. Baskı). Ankara: Seçkin Yayınları.
21. Hoşgörür, V. (2016). Eğitim fakültesi öğretim elemanlarının yaşam boyu öğrenmeye ilişkin görüşleri. Education Sciences, 11(3), 114-125.
22. İlhan, A., Ö. Sünkür, M. & Yilmaz, F. (2012). İlköğretim Öğretmen Adaylarının Lisansüstü Eğitime Yönelik Tutumlarının İncelenmesi (Dicle Üniversitesi Örneği), Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 22-42.
23. Jarvis, P. (2007). Globalisation, lifelong learning and the learning society: Sociological perspectives. NY: Routledge.
24. Jarvis, P. (2009). The Routledge Intemational Handbook of Lifelong Leaming. USA: Routledge. Kaya, H. E. (2010). Avrupa birliği yaşam boyu öğrenme ve yetişkin eğitimi politikaları. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara, Türkiye.
25. Kaya, H. E. (2014). Yaşamboyu öğrenme ve Türkiye. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences, 47(1), 81-102.
26. Kır, Ş., & Bozkurt, A. (2020). Açık ve uzaktan öğrenme anlatılarının yaşam boyu öğrenme. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi - ENAD 8(4), 1298-1322.
27. Komisyonu, A. B. (2006, Mayıs 5). Recommendation of The European Parliament and of the council on key competences for lifelong learning. https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=celex:32006H0962. Recommendation of The European Parliament and of the council on key competences for lifelong learning: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=celex:32006H0962 adresinden alındı.
28. Kurt, İ. (2008). Yetişkin Eğitimi. Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
29. Kurumu, T. D. (1974). Eğitim terimleri sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu.
30. Lambeir, B. (2005). Education as liberation: the politics and techniques of lifelong learning. Educational philosophy and Theory, 37(3) , 349-355.
31. Maxwell, J. A. (2005). Qualitative research design: An interactive approach. Thousand Oaks, CA: Sage.
32. MEB. (2018). 2023 Eğitim vizyonu. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı.
33. Moreno, A. & Martin, E. (2007). The development of learning to learn in Spain. The Curriculum Journal, 18(2), 175-193.
34. Nas, S., Peyman, D. & Arat, Ö. G. (2016). Bireylerin yüksek lisans yapma nedenleri üzerinebir araştırma. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18(4), (571-599).
35. Odo, D. M., Pace, C., & Albers, P. (2017). Socialization Through (Online) Design: Moving into Online Critical Spaces of Learning. In Education, 23(1). 41-65.
36. OECD. (1977). Learning opportunities for adults. Paris: Author.
37. Okçabol, R. (2006). Halk eğitimi (yetişkin eğitimi). Ankara: Ütopya Yayınevi.
38. Pettenati, M. C. & Cigognini, M.E. (2009). Designing e-tivities to increaselearning to-learn abilities. DET – Electronics and Telecommunications Department of the University of Florence.
39. Polat, C., & Odabaş, H. (2008). Bilgi toplumunda yaşam boyu öğrenmenin anahtarı: Bilgi okuryazarlığı. International Educational Technology Conference (IECT) sunulmuş bildiri Anadolu Üniversitesi. Eskişehir.
40. Sabancı, A., & Rodoplu, D. (2013). Halk eğitim merkezlerinin denetiminde karşılaşılan sorunlar. E-international Journal of Educational Research, 4(2), 61-77.
41. Şahan, G., & Yasa, H. D. (2017). Hayat boyu öğrenme ve yetişkin eğitimi yüksek lisans eğitiminin öğrencilere katkısının değerlendirilmesi. International Journal of Social Sciences and Education Research 3(5), 1851-1867.
42. Şahin, M., Akbaşlı, Ş., & Yanpar Yelken, T. (2010). Key competences for lifelong learning: The case of prospective teachers. Educational Research and Review. 5(10), 545-55.
43. Teke, D. (2020). Bilgi toplumunda yaşam boyu öğrenme ve yetişkin eğitimi: öğretmenlerin mesleki çalışmaları üzerine bir araştırma. Sakarya Üniversitesi, İşletme Enstitüsü, Sakarya, Türkiye.
44. Türk Ulusal Ajansı. (2012). Youthpass Kılavuzu. Ankara: Ulusal Ajans.
45. UNESCO. (1985). UNESCO adult education information notes. France: Author.
46. Ünal, F., Kalçık, C. & Satuk, M. (2016). Halk eğitim kurslarının, kadın katılımcıların yaşam boyu öğrenme becerilerine katkısının değerlendirilmesi. Electronic Turkish Studies, 11.9. 905-930.
47. Yazar, T., & Keskin, İ. (2018). Millî eğitim şuralarında yaşam boyu öğrenme, halk eğitimi, yetişkin eğitimi ve yaygın eğitimi İle İlgili kararların değerlendirilmesi. HAYEF: Journal of Education 15(1) , 63-83.
48. Yıldırım, A., & Şimşek , H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara (11. Basım): Seçkin Yayıncılık.
49. Yıldırım, M., & Dönmez, B. (2008). Okul-aile işbirliğine ilişkin bir araştırma (İstiklal İlköğretim Okulu örneği). Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 7(23), 98-115.
50. Yıldırım, Z. (2015). Sınıf öğretmenlerin yaşam boyu öğrenmeye yönelik yeterlik algıları ve görüşleri (Yüksek Lisans Tezi). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Çanakkale, Türkiye.