Kalkınmada Küresel İş Birliğinin Sağlanmasında Türkiye’nin Kalkınma Yardımları Politikasının Değerlendirilmesi

Öz

Kalkınma yardımları küresel iş birliği İkinci Dünya Savaşından sonraki süreçte gündemde sık yer almıştır. Savaş sonrası güç dengelerinin değişmesi sonucu oluşan yeni düzende aktif rol oynamak isteyen ülkeler, başta ekonomik ve politik nedenler olmak üzere birçok nedenle yardımlarına dış politikada yer vermiştir. Küresel iş birliğinin destekçilerinden biri olan Türkiye’nin resmi kalkınma yardımı sağlayıcı ülke olarak son yıllarda sürdürdüğü politikanın incelendiği bu çalışmada; yapılan yardımların 2000’li yıllar itibariyle miktar ve dağılımları ele alınmıştır. Uygulanan politikanın aksayan yönleri üzerine tespitlerde bulunulmuş ve bu aksayan yönlerin giderilmesi için öneriler getirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Kalkınma,Kalkınma Yardımları,TIKA,Küresel Kalkınma İş Birliği

Kaynakça

1. De Kruijf, H. A. M., & Van Vuuren, D. P. (1998). Following sustainable development in relation to the north–south dialogue: ecosystem health and sustainability indicators. Ecotoxicology and environmental safety, 40(1-2), 4-14.
2. Kavcıoğlu, Ş. (2013). Yurt Dışı Kaynaklı Krediler Ve Türkiye Ekonomisi Üzerine Etkileri. Marmara Journal of European Studies, 21(1).
3. Lancaster, C. (2008). Foreign aid: Diplomacy, development, domestic politics. University of Chicago Press.
4. Başkaya, F. (2011). Kalkınma iktisadının yükselişi ve düşüşü. Ankara: İmge Kitabevi Yayınları.
5. Emmerij, L. (2002). Aid as a flight forward, Development and Change, 33(2), 247-260
6. Kiremitçi, M. S. (2013). Soğuk Savaş Sonrası Afrika Kıtasına Yönelik Dış Yardımlar ABD, Çin Halk Cumhuriyeti ve Türkiye Örnekleri. Aile ve Sosyal Politikalar Uzmanlık Tezi, TC. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Sosyal Yardımlar Genel Müdürlüğü, Ankara.
7. Hjertholm, P., & White, H. (2000). Survey of Foreign Aid: History, Trends and Allocation. Discussion Papers 00-04. In Copenhagen: University of Copenhagen.
8. Üçkuş, Ö., & Kendirci, B. (2012). Teoriden uygulamaya dış yardım. Sayıştay Dergisi, 86, 57-77.

9. Yiğenoğlu, K. İkinci Dünya Savaşından Günümüze Değişen Güç Dengeleri Ve ABD’nin Pasifik Bölgesi Stratejisi: Trans-Pasifik Ortaklığı Örneği. Akademik Bakış Dergisi, (58), 327-341.
10. Ertem, B. (2009). Türkiye-ABD İlişkilerinde Truman Doktrini ve Marshall Planı. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(21).
11. Akçay, E. (2012). Bir dış politika enstrümanı olarak Türk dış yardımları. Turgut Özal Üniversitesi.
12. OECD. (2018). Development Co-operation Report 2018. https://read.oecd-ilibrary.org/development/development-co-operation-report-2018_dcr-2018-en#page434 (Erişim Tarihi: 14.03.2019)
13. Karagöz, F. (2012). Foreign Aid in Question: an Analysis of the Reasons behind Turkey’s Official Development Assistance Allocation. In Political Economy and The Outlook for Capitalism Joint International Conference, Paris.
14. Saray, G. (2014). Dış Yardımlar: Türkiye Örneği. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Karatekin Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çankırı.
15. Erol, M. S. (2007). 11 Eylül Sonrası Türk Dış Politikasında Vizyon Arayışları ve “Dört Tarz-ı Siyaset”. Gazi Akademik Bakış, (01), 33-57.
16. TİKA. (2006). Faaliyet Raporu, Ankara: TİKA.
17. TİKA. (2007). Kalkınma Yardımları Raporu, Ankara: TİKA.
18. TİKA. (2017). Kalkınma Yardımları Raporu, Ankara: TİKA.
19. TİKA. (2018). Faaliyet Raporu, Ankara: TİKA.
20. TİKA. Stratejik Plan 2018-2022, Ankara: TİKA.