Yeni Bir Küresel Kalkınma Paradigması: Sürdürülebilir İpek Yolu

Öz

Dünyanın en uzun ve en eski uluslararası ticaret yolu olan İpek Yolu, tarih boyunca hem geçtiği ülkelere iktisadi açıdan katkı sağlamış hem de Doğu–Batı uygarlıkları arasında bir köprü görevi görmüştür. Batı ülkeleri ve Çin arasındaki ticaret hacmi artmaya devam ederken, geleneksel deniz ulaşımına önemli bir seçenek ise geçmişten yeniden doğmaktadır: Modern İpek Yolu. Bu yeni kalkınma paradigması kapsamında ele alınacak çalışmamızın amacı, Modern İpek Yolu güzergâhı üzerinde bulunan ülkeler için çevresel ve iktisadi kalkınma arasındaki ilişkiyi “Çevresel Kuznets Eğrisi” (ÇKE) hipoteziyle test etmektir. Amaç doğrultusunda Modern İpek Yolu ülkelerinin CO2 salınımı, kişi başı milli gelir, nüfus yoğunluğu ve enerji tüketimine ait değişkenleri 1992–2010 araştırma dönemi içerisinde panel veri yöntemi ile çözümlenmiştir. Tahmin bulgularımız Modern İpek Yolu ülkeleri için ÇKE hipotezinin geçerli olmadığını göstermiştir. Çalışmadan elde edilen diğer önemli bulgu ise –bütün katsayılar istatistiksel olarak anlamlı olmak üzere– kişi başı milli gelir ve enerji tüketimi değişkenlerinin, CO2 salınım miktarıyla pozitif yönlü olarak çevre kirliliği üzerinde baskı yarattığı; buna karşılık nüfus yoğunluğu değişkeninin CO salınım miktarıyla negatif ilişki içerisinde olduğudur

Anahtar Kelimeler

• İpek Yolu Ülkeleri, Çevresel Kuznets Eğrisi, Panel Veri Çözümlemesi

A New Global Development Paradigm: Sustainable the Silk Road

Öz

Through history, the Silk Road, the world’s longest and one of the oldest international trade routes, contributed economically to the countries that it traverses. It also served as a bridge between East–West civilizations. While the volume of trade between Western countries and China has continued to increase, an important alternative to traditional sea transport is about to reborn: The Modern Silk Road. The aim of our study which is handled as part of this new development paradigm is to test the relationship between the environment and economic development with “Environmental Kuznets Curve” (EKC) for those countries on the Modern Silk Road route. In parallel with the purpose, CO2 emissions, per capita national income, population density, the variables of energy consumption of the Modern Silk Road are analyzed by the method of panel data within the period 1992–2010. Our estimation findings show that EKC hypothesis is not valid for the countries of the Modern Silk Road. Other significant finding from the study–all coefficients are statistically significant– is as follows: Per capita income national and energy consumption puts pressure on environmental pollution as positive way with the amount of CO2 emissions, whereas population density is in negative correlation with the amount of CO

Anahtar Kelimeler

• The Silk Road Countries, Environmental Kuznets Curve, Panel Data Analysis